🛢️سناریوی ونزوئلایی در خلیج فارس؛ آمریکا چگونه نفت ایران را نشانه گرفته؟ با افزایش حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس، گمانه‌ها درباره تقابل با ایران وارد مرحله تازه‌ای شده است. شواهد میدانی و گزارش‌های اندیشکده‌هایی مانند FDD نشان می‌دهد تمرکز واشنگتن نه بر جنگ فراگیر، بلکه بر ضربه به نقاط حیاتی و فلج‌کننده اقتصاد ایران است. 🏝️جزیره خارک طبق بیشتر برآوردها مهم‌ترین و عملاً تنها مبدأ صادرات نفت خام ایران است و نقشی شبیه «شیر اصلی» در صادرات دارد. هر اختلال—از محاصره و اشغال محدود تا از کار انداختن زیرساخت‌ها—می‌تواند در کوتاه‌مدت صادرات را به‌شدت کاهش دهد، بی‌آنکه آمریکا وارد جنگ تمام‌عیار شود. این ویژگی، خارک را به گزینه‌ای جذاب در سناریوهای فشار حداکثری تبدیل کرده است. برخلاف جنگ‌های کلاسیک، به نظر می‌رسد ترامپ به دنبال سناریویی کم هزینه تر است؛ سناریویی مبتنی بر پرهیز از ورود به خاک اصلی ایران، ترور هدفمند فرماندهان، ضربه به زیرساخت‌های حیاتی مانند نفت، بنادر و لجستیک و در نهایت بستن مسیر فروش نفت برای تشدید فشار اقتصادی و اجتماعی؛ الگویی که پیش‌تر درباره ونزوئلا آزموده شد. در صورت هدف‌گیری شاهرگ‌های نفتی ایران، پاسخ تهران لزوماً محدود به دفاع موضعی نخواهد بود و در چارچوب بازدارندگی می‌تواند هزینه‌ها را در منطقه گسترش دهد؛ از جمله ایجاد اختلال در امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز و افزایش ریسک برای زیرساخت‌های نفتی منطقه، با این پیام که اگر صادرات ایران متوقف شود، امنیت انرژی کل خلیج فارس نیز از وضعیت عادی خارج خواهد شد. ✍️مهدی رحیمی آتانی #یادداشت 📊 @ParaPlus .

یعقوب شاپیرا مذاکره کننده نظامی اسرائیل با ایران تو اون سالها گفت: در ایران با ما مثل پادشاهان رفتار میکردند. ما با آنها در مقیاسی خیره کننده تجارت میکردیم. بدون روابط با ایران، ما پول لازم برای توسعه تسلیحاتی که امروز در خط مقدم دفاع از کشور اسرائیل است را نداشتیم. 📚کتاب جنگ پنهان با ایران #اختصاصی 🆔@Meshkat_Bayan

آدم وقتی این سندا و حرفا رو کنار هم می‌ذاره، تازه می‌فهمه داستان دشمنی اسرائیل با ایران از کجا آب می‌خوره 🤨 خودشون اعتراف می‌کنن یه زمانی تو ایران باهاشون مثل پادشاها رفتار می‌شده 👑 تجارت در حدی بوده که پولِ توسعه همون سلاحایی که امروز باهاش ژست قدرت می‌گیرن، از ایران تأمین می‌شده 💰 حالا فکر کن این منبع یه‌هو قطع بشه 🚫💸 طبیعیه بسوزه، طبیعی‌ه عصبانی بشن. از همون‌جا دیگه ماجرا فقط سیاسی و شعاری نبود؛دعوا شد دعوای پول، قدرت و منافع از دست‌رفته 😬 واسه همینه امروز شب و روز ندارن؛ یا باید ایران رو تضعیف کنن، یا به هر قیمتی اون جایگاه طلایی قدیم رو برگردونن

بی‌وطنی مدرن: گاندی، بولیوار و ماندلا استقلال خواستند، شاهزادهٔ تبعیدی دخالت غرب را🤯 🇮🇳 مهاتما گاندی (هند) «هیچ ملتی نمی‌تواند آزاد باشد اگر ادارهٔ امورش در دست بیگانگان باشد، حتی اگر آن بیگانگان نیت خیر داشته باشند.» 🇻🇪 سیمون بولیوار (آمریکای لاتین) «بدبخت‌ترین ملت جهان ملتی است که سرنوشتش را به دست قدرت‌های خارجی بسپارد.» 🇿🇦 نلسون ماندلا (آفریقای جنوبی) «آزادی یک ملت زمانی واقعی است که تصمیم‌هایش از بیرون دیکته نشود.» 🇺🇸 جرج واشنگتن (آمریکا) «بزرگ‌ترین خطر برای جمهوری ما، وابستگی به قدرت‌های خارجی است.» 🤡 رضا پهلوی «نقش غرب این است که راه گذار (انقلاب) را هموار کند» #اختصاصی 🆔@Meshkat_Bayan

🔥 فرق دقیقاً اینجاست: گاندی، ماندلا، بولیوار و حتی واشنگتن یک چیز را خوب فهمیده بودند؛ این‌که بیگانه، حتی اگر نیت خیر هم داشته باشد، آخرش سم است. استقلال را نمی‌شود با تکیه به بیرون ساخت و آزادی را نمی‌شود از قدرت‌های خارجی گدایی کرد. ⚠️ حالا این‌طرف ماجرا، رضا پهلوی نشسته آن‌سوی دنیا و راحت می‌گوید غرب بیاید «راه انقلاب ما» را هموار کند؛ انگار نه ملتی وجود دارد، نه مردمی، نه اراده‌ای، نه نیرویی داخل کشور. همه‌چیز خلاصه می‌شود در چراغ سبز واشنگتن و لندن. این دیگر اپوزیسیون نیست، پروژه است. ❌ کسی که از همان اول نسخه نجات کشورش را از خارج می‌گیرد، رهبر نیست؛ بلندگوی منافع دیگران است. استقلال‌خواهی این نیست که دست‌به‌سینه جلوی بیگانه بایستی و منتظر تصمیم او بمانی. 📌 آزادی با امضای سفارت نمی‌آید و استقلال با «هموار کردن راه» توسط غرب ساخته نمی‌شود. این مسیری است که ملت‌های زیادی رفته‌اند و اسمش از قبل معلوم است: بدبختی.

🏳️🕊️بهتر نبود برابر امریکا کوتاه می‌آمدیم تا زندگی بهتری داشته باشیم؟🤔 🎙دکتر سید محسن خادمی #اختصاصی 🆔@Meshkat_Bayan

🔸ظهور بر دل🔸 🔹آیت‌الله حائری شیرازی🔹 امام زمان (عج) اگر غايب می‌‌شود ابتدا در دلها غايب می‌‌شود و بعد از آن در جامعه. و اگر ظاهر می‌شود ابتدا بر دلها ظاهر می‌شود و بعد از آن بر جامعه.

🧠 چرا بعضی‌ها با اطمینان می‌گن «زمان شاه وضع بهتر بود»؟ این حرف همیشه از ناآگاهی نمیاد؛ خیلی وقت‌ها یک واکنش روان‌شناختی قابل‌فهم پشتشه. بعد از انقلاب، به‌ویژه در دهه‌های ابتدایی، زندگی خیلی از مردم در شاخص‌های پایه بهتر شد و همین تجربه، یک خط مبنای ذهنی ساخت: «این می‌تونه سطح زندگی من باشه». اما با تحریم‌ها و فشار اقتصادی، جامعه دچار سقوط از رفاهی شد که قبلاً لمس کرده بود. این‌جاست که پدیده‌ی فقر نسبی( Relative Deprivation )شکل می‌گیره؛ رنج نه از میزان فقر، بلکه از شدت سقوط. ⚖️ وقتی چیزی رو داشته‌ای و بعد از دستش داده‌ای، درد روانی‌اش چند برابر می‌شه. خشم و حس بی‌عدالتی بالا میاد و ذهن برای آرام‌کردن خودش، دنبال یک مقصر ساده و نمادین می‌گرده. چون انقلاب نماد تغییر تاریخی بوده، ناخودآگاه هدف این خشم قرار می‌گیره. اینجاست که «لجِ روانی» فعال می‌شه؛ همون Motivated Reasoning. فرد اول به نتیجه‌ی دلخواهش می‌رسه («پهلوی بهتر بود») و بعد هر آمار یا واقعیتی که خلافش باشه رو پس می‌زنه؛ نه چون نادرسته، بلکه چون روایت تسکین‌دهنده‌ی ذهنش رو تهدید می‌کنه. 🎭 برای همین، این جمله در بسیاری از موارد نه داوری دقیق تاریخیه و نه تحلیل اقتصادی؛ بلکه یک واکنش احساسیِ دفاعی به این حس تلخه که: «ما زندگی بهتری رو بعد انقلاب تجربه کردیم… و بعد تحریم از دستش دادیم.» #اختصاصی 🆔@Meshkat_Bayan

❓ چرا در ۱۳۵۷ 🔇 «مسئله داخلی کشورها» بود اما امروز 📣 «بحران جهانی» می‌شود 🎙دکتر سید محسن خادمی #اختصاصی 🆔@Meshkat_Bayan

🔹دنیا جنگله؛ اونایی که از هزینه مقاومت میگن، یادشون رفته هزینه بی‌دفاع بودن چیه🏳️ #اختصاصی 🆔@Meshkat_Bayan

🔹واقعاً دیگر چه باید اتفاق بیفتد تا مردم از این خواب مرگ‌بار بیدار شوند؟ پرونده‌ی اپستین فقط یک رسوایی نبود؛ انگار پرده‌ای کنار رفت از تاریک‌ترین لایه‌ی جهان. حرف از تجاوز سازمان‌یافته به کودکان بود، قاچاق انسان، کودک‌آزاریِ سیستماتیک، خرید و فروش بدن‌های بی‌دفاع؛ جنایت‌هایی که اگر اسم‌شان را درست بگذاری، وجدان هر انسانی را می‌لرزاند. گفته می‌شد پای افرادی در میان است که در بالاترین قله‌های قدرت ایستاده‌اند؛ در حد رؤسای جمهور، خاندان‌های سلطنتی و چهره‌هایی که سرنوشت ملت‌ها را امضا می‌کنند. نه مجرمان حاشیه‌ای، نه آدم‌های گمنام؛ بلکه همان‌هایی که قرار بود «نماد قانون و تمدن» باشند. و با این حال، جهان فقط نگاه کرد و رد شد. این سکوت، از خود جنایت ترسناک‌تر است. انگار بشر به نقطه‌ای رسیده که حتی نابودی کودکان هم دیگر کافی نیست تا تکانش بدهد. آدم با خودش می‌پرسد: از این بدتر چه مانده؟ چه خط قرمزی باقی مانده؟ شاید پاسخ این باشد که ذهن‌ها را آرام‌آرام بی‌حس کرده‌اند؛ با سرگرمی، با هیجان، با داستان‌هایی که تحقیر انسان را زیبا جلوه می‌دهد. سریال‌هایی مثل Squid Game و Westworld فقط سرگرمی نیستند؛ تمرین‌اند. تمرینِ دیدن انسان به‌عنوان مهره، عدد. تمرینِ تماشای مرگ بدون دلرحمی . آن‌قدر تماشا می‌کنیم تا دیگر فریادها را نشنویم. آن‌قدر می‌بینیم تا جنایت، عادی شود و جامعه‌ای که به جنایت عادت کند، دیگر طغیان نمی‌کند. شاید فاجعه‌ی اصلی همین باشد: جهان توان شوکه‌شدنش را از دست داده است. ✍️مهدی رحیمی آتانی #اختصاصی 🆔@Meshkat_Bayan

🔷 صحبت های دکتر مخبر مشاور و دستیار رهبری با جوانان نخبه ♦️ حتما تماشا کنید... #اختصاصی 🆔@Meshkat_Bayan