🔻در میانه‌ی این همه هیاهو، بمباران خبر و حرف‌های رنگ‌به‌رنگ، یک چیز را یقین بدانیم: اگر دستمان به ریسمان محکمی بند نباشد، باد حوادث ما را با خود خواهد برد. به کلام امامان انقلاب چنگ بزنیم و خود را با آن‌‌ها پیوند دهیم. از این سرچشمه‌های معارف الهی سیراب شویم تا ریشه بدوانیم و پایدار بمانیم، وگرنه ذره ذره، قدم قدم، دورتر و دورتر خواهیم شد، خراب و خراب‌تر بی آن‌که متوجه شویم. کلام زنده‌کنند‌ه‌ی امام را بخوانیم و برای این جرعه‌نوشی از نور برنامه بریزیم. خود را مقید کنیم، اگرچه روزی پنج دقیقه؛ که سال‌ها می‌گذرد و همه می‌رود و همین پنج‌دقیقه‌ها می‌ماند. #بازخوانی_امام @MeslChamran1

تفاوت نگاه ما و آقا 🔻 ما در تحلیل‌های‌مان چنین فکر می‌کنیم و این جور برای‌مان جا افتاده که اسرائیل یعنی نتانیابو به دنبال ضربه زدن و نابود کردن ایران بود و آخر این ترامپ بود که به حرف او گوش کرد و به ایران حمله کرد. گویی ترامپ را گول خورده‌ای می‌دانیم که علاوه بر احمق بودن، دیوانه هم هست و این جنگ به خاطر شخص اوست و نه آمریکا. یعنی مسئولیت در وهله اول به گردن نتانیابو (و حتی نه رژیم صهیونیستی) و بعد از آن به گردن شخص ترامپ است. این آن گزاره‌ای است که برای ما ساخته شده. اما رهبر انقلاب در پیام‌شان به مناسبت‌ حج و عید قربان در مورد رزمندگان چنین بیان می‌کنند: با توکل به حضرت ربوبی و به وسیله موشک‌ها و پهپادهای خود در زمین، هوا و دریا شیطان بزرگ یعنی آمریکا و حیوان دست آموزش رژیم صهیونیستی را رمی کردند. در واقع ایشان برخلاف تصوری که ما داریم رژیم صهیونیستی را حیوان دست‌آموز و سگ حلقه به گوش آمریکا می‌داند و مسئولیت جنگ را بر عهده‌ی شیطان بزرگ قرار می‌دهد. شیطان بزرگی که از ابتدا، از همان وقتی که امام او را این‌گونه گفت شیطان بزرگ بوده تا به امروز. یک روز از جنایت کوتاهی نکرده و این اختصاص به امروز و این جنایتکار نداشته که جنایت و تجاوز و استکبار که در ذات اوست. #بیانات_خوانی @MeslChamran1

🔻روایت کنید این فتح را! پیش‌تر در تحلیل بیانات نوروزی رهبر انقلاب، در نوشته [سرایت پیروزی] به نگاه فاتحانه آقا به جنگ و لزوم سرایت حس پیروزی در مردم صحبت کرده بودیم. اما حالا ایشان در پیام حج خود به صراحت به روایت فتح جنگ تحمیلی سوم اشاره می‌کنند و همین‌طور امیدوار ساختن به آينده‌ای روشن. اگر چه مخاطب مستقیم پیام حجاج است ولی ما به این دو در کشور و در مردم خود کم احتیاج نداریم و هیچ چیز دیگری جای کاری که این روایت می‌کند را نمی‌تواند پر کند. روایت فتح از جنگ برای تک تک دانشجو‌ها وظیفه‌‌ی قطعی تشکل‌های دانشجویی است. روایتی که به نگاه روشن و امیدوارانه به آينده برسد. متن، نشریه، کلیپ، بحث، فضاسازی و هر چه که می‌توان را باید در خدمت گرفت تا دانشجویی نباشد که این روایت را نشنیده باشد. به خودتان نگاه نکنید، این‌ها که شما می‌دانید و این نگاهی که ما داریم در بین دانشجویان غریبه است. این پیروزی ایران و اسلام پس از قرن‌ها را با سر بالا و با افتخار باید فریاد زد و به همه رساند. پ.ن: تکلیف ما مشخص است که باید چه کار کنیم، گاه انتظار داریم رهبر انقلاب با ما تماس بگیرند که فلانی در دانشکده و دانشگاهت برای دانشجوها چنان کن تا حرکتی کنیم اما شاید حتی اگر به خودمان هم بگویند فرقی نکند! 📌 تکلیف معلوم است: کمر ببندیم و روایت کنیم این فتح را! #تحلیل_بیانات #بیانات_خوانی @MeslChamran1

🔻مشکل با آمریکا چطور حل می‌شود؟ 🎙شما صدای #شهید سیدعلی خامنه‌ای را می‌شنوید. #شنیدنی @MeslChamran1

🔻*زنجیر نوتیفیکیشن را پاره کن!* نوتیفیکیشن، آن نقطه کوچک، آن ویبرهٔ کوتاه، آن صدای دینگ، چیزی نیست جز یک فراخوان. یک «تو را صدا می‌زنم». و هر بار که پاسخ می‌دهیم، یک دور دیگر این چرخه تکمیل می‌شود. اما چرا این صدا این‌قدر قدرتمند است؟ چون تصادفی نیست. چون برای ما شخصی‌سازی شده. دوستی برای‌مان نوشته، کسی پست را پسندیده، خبری دربارهٔ همان چیزی که دیروز سرچ کردیم منتشر شده. این صداها تصادفِ محض نیستند، هر کدام نخی دارند که به چیزی در ما وصل است. به کنجکاوی‌، به غرور، به نگرانی‌، به عشقی و به خشمی. به همین دلیل نمی‌توان نادیده‌شان گرفت چون هر کدام قول چیزی را می‌دهند که برای‌مان مهم است. اما مسئله دقیقاً همین است؛ این صداها قول می‌دهند، ولی وفا نمی‌کنند. چند بار پیش آمده که بعد از چک کردن یک نوتیفیکیشن، واقعاً چیز مهمی دریافت کرده باشیم که ارزش قطع شدنِ فکر را داشته باشد؟ شاید از هر ده بار، یکی. اما مشکل آن یکی نیست، مشکل آن نُه تای دیگر است. همان‌ها که آمدند، فکر را بریدند، قطار را از ریل خارج کردند، و بعد هیچ چیز تحویل ندادند جز یک «دیده شد» یا یک تیتر تکراری! پس مسئله فقط وقت نیست. مسئله پاره‌پاره شدنِ ذهن است. فکر، مثل قطار نیست که بشود نگهش داشت و دوباره راه انداخت. فکر، مثل نخ است. اگر صد بار پاره‌اش کنی، دیگر نمی‌شود با آن پارچه بافت. در انتهای روز، از بس نخ پاره کرده‌ای، هیچ بافته‌ای در کار نیست. هیچ رشته‌ای به جایی نرسیده. همان حس آشنای بودن و نبودن، گذشتن و حاصلی نداشتن. باید نوتیفیکیشن‌ها را از مدار خارج کرد. نه فقط بی‌صدا کرد. نه فقط گذاشت‌شان در حالت ویبره که این‌ها فریب است. لرزشِ گوشی در جیب، همان قدر فکر را می‌کشد که صدایش. باید رفت در تنظیمات گوشی و تک‌تک‌شان را بست. هر کدام را که لازم نیست، هر کدام را که بدون آن هم می‌توان زندگی کرد که اگر همه‌شان نه، بیش‌ترشان این‌گونه است. فقط چیزهایی بمانند که اگر همان لحظه خبر نکنند، واقعاً آسیبی به زندگی‌ می‌خورد. بقیه را باید بست، تلگرام، واتس‌اپ، بله، گروه‌ها را بی‌صدا کرد. اینستاگرام، توییتر، خبرگزاری‌ها، ایمیل، فروشگاه‌ها، همه و همه. به جایش هر وقت تو بخواهی، می‌روی سراغ‌شان. این تویی که انتخاب می‌کنی چه زمانی بروی ببینی چه خبر است. آنها حق ندارند تو را صدا بزنند. این کار دو حسن بزرگ دارد: یک: ذهن آزاد می‌شود از آن حالت آماده‌باش ابدی. دیگر منتظر نیست. دیگر گوش به زنگ نیست. این یعنی یک لایه اضطرابِ پنهان، که شاید حتی حضورش را حس هم نمی‌شد، از روی دوش آدم برداشته می‌شود. دو: رابطه‌ با گوشی برعکس می‌شود. تا دیروز او بود که ما را فرامی‌خواند، از فردا این ما هستیم که او را فرا می‌خوانیم. او ابزار می‌شود، ما کارفرما. او منتظر ماست، نه ما منتظر او. این یک قدم، شاید در ظاهر کوچک بیاید، اما بنیاد رابطه‌ را با این دستگاه عوض می‌کند. و آن وقت است که می‌فهمیم چقدر از آن صدای دینگ‌ها، ناخودآگاه و بی‌اختیار، فرمان می‌بردیم. #خلوت_دیجیتال @MeslChamran1

*دوران امام خمینی* 🔻این حرف‌ها را آقای شهید ما سال ۶۹ گفته، در اولین سالگرد امام، حرف‌هایی از آینده، حالا که داریم زندگی‌شان می‌کنیم: یک عصر جدیدى در عالم به‌ وجود آمد؛ با خصوصیّاتى متمایز با دوران قبل و دوران‌هاى قبل. یک عصر جدید، یک دوران جدید به‌ وجود آمده، با خصوصیّاتى که این دوران جدید دارد. و چه قدرت‌های مادّى دنیا بخواهند و چه نخواهند و چه آمریکا بخواهد و چه نخواهد، این دوران در دنیا آغاز شده است و پیش هم رفته است و تأثیرات این عصر جدید بر روى ملّت‌ها، بر روى دولت‌های ضعیف، بر روى دولت‌های قوى، بر روى ابرقدرت‌ها محسوس است. وقتى عصر جدیدى در تاریخ بشر آغاز میشود، هیچ ‌کس نمیتواند خود را از تأثیرات آن عصر بر‌کنار بدارد؛ دورانهاى گذشته‌ى تاریخ بشر هم همین‌طور بوده است. هیچ ‌کس ممکن نیست خودش را از تأثیرات یک دورانى که در جهان با پایه‌هاى محکم الهى و انسانى شروع شده، دور بدارد؛ ما میخواهیم این را اعلام بکنیم؛ اگرچه بسیارى از ملّتها تحت ‌تأثیر این عصر جدید قرار گرفته‌اند؛ بسیارى از دولتهاى سطح زمین تحت ‌تأثیر قرار گرفته‌اند؛ حتّى نقشه‌ى سیاسى دنیا عوض شده است. توقّع نداریم که تحلیلگران و قضاوت‌کنندگان قدرتمند و سیاسى عالم اقرار کنند که این عصر آغاز شده؛ آنها اعتراف نمیکنند که دوران جدیدى آغاز شده است، امّا تحت ‌تأثیر این دوران قرار گرفته‌اند و آن را احساس میکنند و این عصر را، این دوران جدید را باید دوران امام خمینى نامید. برای مطالعه متن کامل سخنرانی رهبر شهید انقلاب در اولین سالگرد به این جا سر بزنید. #بیانات_خوانی @MeslChamran1

امام خمینی (ره): این علی- علیه‌السلام- که در هر جا می‌رویم اسم او هست- پیش فقها وقتی می‌رویم فقه علی؛ پیش زاهدها وقتی که می‌رویم زهد علی؛ پیش صوفیها وقتی که می‌رویم آنها هم می‌گویند تصوف علی؛ پیش ورزشکاران هم که می‌رویم آنها هم می‌گویند که علی و با اسم علی شروع می‌کنند. این علی همه چیز است. و همه چیز ماست. و ما همه باید تابع او باشیم. در عبادت، فوق همه‌ عبادت کنندگان هست؛ در زهد، فوق همه زاهدها هست، در جنگ، فوق همه جنگجویان هست؛ در قدرت، فوق همه قدرتمندان هست. @MeslChamran1

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ @MeslChamran1

⚜*نهضت ادامه دارد* 🔻*جمع‌خوانی پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی* به‌مناسبت عید غدیر، سی و هفتمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی (ره) و آغاز رهبری حضرت آیت‌الله شهید سیدعلی خامنه‌ای 📃 با ارائه جناب آقای *دکتر حمیدرضا دهقان* مسئول مرکز تحقیقات ثریا و مسئول اسبق بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی ⏰جمعه ۱۴ خرداد، ساعت ۱۸ 🔗پیوند حضور در جلسه: skyroom.online/ch/sca_sbmu/sorayarc @MeslChamran1

🔻*خوراک ذهنت را خودت انتخاب کن!* تا این‌جا چند راه را برای این‌که جلوی ورودی‌های ناخواسته را بگیریم؛ مرور کردیم. سکوت را برگردانیم، نوتیفیکیشن را ببندیم و فید را رها کنیم. اما حتی وقتی خودمان تصمیم می‌گیریم سراغ گوشی برویم آن‌جا چه چیزی در انتظار نشسته؟ چه چیزی می‌خوانیم؟ و چه تماشا می‌کنیم؟ و این‌ها بعد از مصرف، چه در ذهن به جا می‌گذارند؟ قدیم‌تر آدمی که می‌نشست پای سفره، می‌دانست چه می‌خورد. یا خودش کاشته بود، یا از بازار خریده بود، یا کسی برایش پخته بود که می‌شناختش. غذا هویت داشت. معلوم بود از کجا آمده. حالا ما در خوردن دیجیتال، هیچ نمی‌دانیم داریم چه مصرف می‌کنیم. الگوریتمی که از ما شناختی ندارد جز ردِ کلیک‌هایمان، برایمان سفره می‌چیند. و ما می‌خوریم. بی‌آن‌که بدانیم این محتوا را چه کسی، با چه انگیزه‌ای، در چه حالی، برای چه هدفی ساخته؛ فقط می‌خوریم! نتیجه این است که ذهن ما شده زباله‌دانیِ محتواهایی که هیچ ربطی به زندگی ما ندارند. دعوای دو غریبه در شبکه‌ای دیگر، موضوعی در کشوری دور، تکه‌ای از یک فیلم که نفهمیدی اول و آخرش چیست، یک جملهٔ قصار که زیرش نوشته «بازنشر کن اگر موافقی»، ویدیوی چندثانیه‌ای از یک گربه، بعد یک سخنرانی نیم‌دقیقه‌ای از یک فیلسوف، بعد خبر فوت یک هنرپیشه. این چیزها، تک‌تک شاید ضرری نداشته باشند، اما جمع که می‌شوند، ذهن را به یک انبار درهم‌ریخته تبدیل می‌کنند. در انبار درهم‌ریخته نمی‌شود چیزی پیدا کرد. نمی‌شود فکر کرد. فقط می‌شود از این طرف به آن طرف رفت و گم شد. پس راهش این است که برای مصرف دیجیتال خود، همان وسواسی را به خرج بدهیم که برای خوراک جسم به خرج می‌دهیم. هیچ آدم عاقلی هر چیزی را که سر راهش سبز شده باشد نمی‌خورد. اما در فضای دیجیتال، ما هر چیزی را که الگوریتم جلویمان بگذارد مصرف می‌کنیم، بی‌هیچ سؤالی. باید این عادت را شکست. قبل از باز کردن هر مطلب، هر ویدیو، هر پستی، یک لحظه بایستیم. از خودمان بپرسیم: «این چیزی که الان می‌خواهم مصرف کنم، بعد از تمام شدنش، چه چیزی در من به جا می‌گذارد؟» آیا چیزی یاد می‌گیرم؟ آیا فکری در من روشن می‌شود؟ آیا آرام می‌شوم؟ یا فقط یک ربع وقت را سوزانده‌ایم و حالا یک حس مبهم آشفتگی یا پوچی یا حسادت یا خشم در ما مانده؟ اگر جواب دومی است، باید رد شد. نه حتی از سر زهد که از سر احترام به ذهن خود. چون ذهن باارزش‌تر از آن است که زباله‌دانی شود برای محتواهایی که یک نفر دیگر، در یک جای دیگر، بدون این‌که ما را بشناسد، فقط برای گرفتن کلیک ما ساخته است. خلاصه این که خوراک ذهن یا می‌سازد یا می‌سوزاند. یا چیزی اضافه می‌کند یا چیزی کم. خنثی نیست. پس همان قدر که مواظبیم چه وارد معده‌مان می‌شود و چه غذایی بخوریم، مواظب باشیم چه وارد ذهن‌مان می‌شود. که فلینظر الانسان الی طعامه. #خلوت_دیجیتال @MeslChamran1

🔻 هرچه می‌توانید، همان سکینه‌ای را که خدای متعال در زمان پیامبر، در جنگ بدر و در جنگ حُنین و در قضایای گوناگون، بر دل‌های مؤمنین نازل کرد، با آیات الهی در دل‌های مؤمنین مستقر کنید. دشمن می‌خواهد مردم را مضطرب کند. یکی از راه‌های سکینه و اطمینان، وحدت و الفت دل‌هاست. وحدت ملت، وحدت قشرهای مختلف، آشنایی دل‌ها با یکدیگر و محبّت انسان‌ها به هم، درست نقطه مقابل آن چیزی است که دشمن می‌خواهد القاء کند. دشمن می‌خواهد بگوید که مردم، مسؤولان، قشرها و جناح‌های مختلف به خون هم تشنه‌اند. این واقعیت ندارد. هرکس امروز طوری عمل کند، طوری مشی کند و به گونه‌ای حرف بزند که معنایش این باشد که در بین قشرهای ملت اختلاف است و در بین جناح‌های مختلف، اختلاف‌های عمیق و نفرت‌آور هست، یقیناً به دشمن کمک کرده است و یقیناً خدمت به دشمن است. بعضی‌ها ساده‌لوحانه عملشان، حرف و اظهاراتشان این‌گونه است! (۱۳۷۷/۹/۲۳) #وحدت @MeslChamran1

امام على عليه السلام در جنگ صفين گفت: اللّهُمَّ إنّا نَشْكو إليكَ غَيْبَةَ نَبِيّنا، و قِلّةَ عَدَدِنا، و كَثْرَةَ عَدُوِّنا، و تَشَتُّتَ أهوائِنا، و شِدَّةَ الزَّمانِ، و ظُهورَ الفِتَنِ، أعِنّا علَيهِم بفَتْحٍ تُعَجِّلُهُ، و نَصْرٍ تُعِزُّ بهِ سُلطانَ الحقِّ و تُظْهِرُهُ. خداوندا! ما از نبودن پيامبرمان و فراوانى دشمنانمان و اندك بودن شمارمان و سختگيرى زمانه بر ما و سر برداشتن فتنه ها بر ضد ما، به تو شكايت مى كنيم . با پيروزى هرچه زودتر و با آن نصرتى كه بدان، قدرت حقّ را مى افزايى و چيره اش مى گردانى، ما را در برابر دشمنانمان يارى كن! پ.ن: الهی آمین! @MeslChamran1