سر کوچه نشسته بودم و با یک ماشین پلاستیکی که چرخ نداشت بازی میکردم.
مثل یه خواب مبهم خاطرم هست!
یکدفعه پدرم از سر کوچه وارد شد و من رو محکم بغل کرد..
محححکممممم!
و رفت توی خونه!
و صدای جیغ و شیوَن از خونه بلند شد!
چون پدرم به مراسم ختم خودش وارد شده بود!
دو روز قبل مادرم به مرکز بهداشت شهر کِرِند زنگ زده بود که احوال پدرمو بپرسه..
یکی از اعضای مجاهدین خلق گوشی رو برداشته بود و این جمله رو گفته بود:
"دنبال چی هستی ما تمام پرسنل اینجا رو کشتیم"
پدرم از دست اونها فرار کرده بود و بعد از چند روز پیاده روی به شدت وزن کم کرده بود و خونریزی معده داشت!
هنوز هم صحنههای فجیع کشتار مجاهدین رو خواب میبینه و فریاد میزنه!
》سعید خان《
@Messwak
