وطنم زنده بمان زخم تورا میبندیم ته این قصه ی غم از ته دل میخندیم..

امشب دوتا از شهیدای‌ ناو دنا تشییع شدن تو محله ی ما..

خدایا پاره پاره شد دلم دیگه بسه..

کاش ستاره کاشی کاری شده تو حرم امام رضا بودم.

یک نینیِ کوچک‌.

این گلا رو گرفتیم تا بریزیم‌ روی تابوت شهید ۱۸ ساله ای که اون شب تشییع‌ش بود، جوونِ ۱۸ ساله ای که معلوم بود کلی آرزو داشت، از بغض پدرش مشخص بود که کلی زحمت کشیده بود تا پسرشو بزرگ کنه. حالا اما زیر خروار ها خاک، یه جوون، هزاران آرزو دفن شده. کسی چه‌ می‌دونه؟ شاید یه روزی از این مزار های بچه های وطنم، لاله در بیاد، جای تمام ترکش های رو جسم‌ و آرزوهای تو قلبشون‌. - میم‌صاد / ۲۸ اسفند ۴۰۴.

چه درسای خوبی میداد به ما حاج مهدی.. اسیر زندگی کن؛ ولی دست از عقیده ات برندار.

نمی‌دونم یهو حس کردم اینجا اصلا قشنگ نیست. پس همچی و بیشترشو پاک کردم‌.

جزئیات/ میدونِ جمهوری تهرن.