- برای بچه‌هایی که زیر آوار موندن، برگرد...

- برای جوون‌هایی که پشت لانچر وقت نمی‌کنن سحری بخورن، روزه‌هاشون از افطار تا افطار روز بعده.

- برای مادرهایی که بچه‌ به بغل، زیر برف، زیر بارون، میان که به وظیفه‌شون عمل کنن.

- برای شیرخواره‌ها، از دردونه‌ی جدّت گرفته، تا اون‌هایی که توی بیمارستان گاندی بودن.

- برای بچه‌های مدرسه‌ای، چه میناب، چه ضاحیه، چه غزه.

- و برای ما که دعامون اینه که جوونی‌مون در خدمت بهت سپری بشه.

- برای خودت که از همه‌ی این‌ها، از همه دور بودن‌ها، از همه حق رو به‌جای باطل و باطل رو به‌جای حق جا زدن، از بی‌پناهی امتت، از سردرگمی، از شک، از بی‌عدالتی، خسته شدی... تو از ما بیشتر خسته شدی...

[پارازیت: یه تحقیقی روی فرماندهان یکی از جنگ‌های جهانی انجام دادن که ببینن چه چیزی باعث می‌شد اونا بخوان و بتونن که در عرض چند ثانیه عده زیادی رو به وسیله سلاح‌هایی که از راه دور کار می‌کنن، بکشن. نتیجه؟ وقتی فرمانده انقدر از محل مورد نظر دور باشه که صدایی نشنوه، نه صدای اصابت و نه صدای آدما، خیلی احتمال بیشتر و رو به قطعیت داره که بخواد یه دکمه رو بزنه و همه رو بفرسته هوا. در نتیجه شنیدن صدا چیزیه که روان آدمو به طور کامل تحت تاثیر قرار می‌ده، حتی بیشتر از مشاهده و با چشم دیدن فاجعه.]

تا ظلم هست، مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستیم. -امام خمینی

یک زن شهید شده...

"ای پرچمت ما را کفن"...

تا ابد.