127، کاملا مناسبتی، برای روزهای جنگ.

از موندن و بودن و وجود داشتن‌مون لذت می‌برم‌. از اینکه نمی‌جنگیم چون کسی به جنگ ما اومده، می‌جنگیم برای انسانیت، و برای کودکان، و برای آزادی؛ برای خودمون، برای لبنان، برای فلسطین، برای عراق، برای خاورمیانه و پاک کردنش از تعفن، و برای هر آزاده‌ای در این عالم که دلیل مرگ بر اسرائیل گفتن رو درک می‌کنه.

این تیکه‌ش 1:43 می‌تونه یکی از توییتای عراقچی باشه. "می‌گویند پایان جهان را می‌توانی تصور کنی و پایان سرمایه‌داری را نه، پس مشکل شاید مشکل تخیل است."

قارچ کوردیسیپس چقدر عملکردش شبیه سیاست استعماری آمریکاست

https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_1n0kzfe&btn=M.P چون‌که ناشناس خراب شد🙏.

همیشه بمان، عزیزم.

اینکه تو تجمع یه بچه پشت میکروفون بگه مرگ بر کودک کش جیگرمو مچاله کرد..

اگر بمب مرا نکشد، احساس بیهودگی مرا خواهد کُشت.

جنگ واقعا چیز مبارکی نیست، هر شب دارم یه دور فروپاشی رو تجربه می‌کنم با دیدن و شنیدن از آدم‌هایی که پرپر شدن... ولی چقدر یهو عقل‌مونو آورد سر جاش، چقدر یهو ما رو در معرض این قرار داد یکم از لاف زدن فاصله بگیریم (خودم شخصا).

و فکر میکنم یه تلاشی باید بکنیم برای اینکه بعد جنگ اینا یهو از بین نرن، همونجوری که یهو اومدن پایدار تغییر کرده باشیم، با دلیل و خالص باشه که جا بیفته

کل دغدغه و ترسم همینه، باورت می‌شه؟ می‌ترسم. از اینکه تبدیل به چیزی بشیم که از بعد از اون آتش‌بس لعنتی، تا روز ۹ اسفند شدیم.