بیهوده قرمز نشده‌اند...

مترو ساعت ۹ و نیم شب شبیه ۷ صبح روزای عادی شده:))

خدا مواظب مردم باشه

تو جمعیت واقعا فاصله‌ای با له شدن نداشتیم.

همه‌ی این‌ها بُهت دارد. این فریادها که بی‌اختیار از سینه به بیرون شلیک می‌شدند، این اشک‌ها و حرارتی که از میان بدن‌ها ساطع می‌شد، تیغ آفتابی که هیچ اثری بر اراده آن‌ها که خواستند بمانند نداشت.

من این سه روز خیلی چیزای عجیبی تجربه کردم. نمی‌دونم از کجا شروع کنم و به کجا برسونمش‌. می‌خوام درباره‌ش بگم و بنویسم ولی لال شده‌م.