ولی من تمام اروم شدنم تو این خلاصه میشه برم تو تنهایی و به منظره ی شهر نگا کنم اونم تنها ولی مثل اینکه تنها بودن اونم شب و بیرون و در ارتفاع توقع زیادیه.

من در حال انفجار درون مغزی: هوای اتاقم: چطوره یکم زیر شعله رو زیاد تر کنیم؟

به نظرم وقتشه برای چند روز گفتن جمله ی لعنتیِ "تو باید قوی باشی" رو تموم کنیم.

حس میکنم در حال حاضر، تفاوت ادما فقط تو میزان مهارت داشتنشون تو تظاهر کردن مشخص میشه..

اخرشم یه اتاق فرار رفتن رو دلم میمونه

چه پنجشنبه ی جمعه ایه

- یه حرفیو که نزدی دیگه فراموشش کن حرفای زده نشده و فراموش نشده ادمو بیشتر به جنون میکشونن...

دقت کردین هیچ کدوممون یادمون نمیاد زندگیمون از کجا و چطور و با دیدن چه صحنه ای شروع شد؟ نکنه واقعا داریم خواب میبینیم؟

حوصله زندگی کردن نداشتن ینی دلت نمیخواد بمیری ولی حوصله ی انجام کاریی که به معنی زنده بودنه ام نداری.

شایدم وقتی رانندگی یاد گرفتم بهتر بتونم حالمو خوب کنم..

- Are you happy? + Which one is "happy"?:)

دلم میخواد چند روزی رو مرخصی بگیرم و نمیدونم از کجا یا از کی یا چطوری