خب د لامصب نمیشد بقیه روزام جمعه بود؟ الان من با چه آمادگی ای شنبه رو شرو کنم؟
مدرسه ی عزیز؛
ممنون که همه فشار آوردناتو با جمله ی "شما کاری جز درس خوندن ندارین" ماسمالی میکنی
ولی باید بهت بگم که ما کاری به نام سالم موندن از لحاظ روحی داریم که نمیذاری ما اونو انجام بدیم.
- آدما خودشون یه کاری میکنن تنهایی رو به اونا ترجیح بدی
و بعد به خاطرش سرزنشت میکنن.
از لحاظ روحی به اندکی بیخیالی نسبت به تمام چیزایی که بیخیالشون شدم احتیاج دارم.
یه جورایی انگار وقتی میگی ایول، فلان شرایط برا من پیش نیومد همون موقه باید منتظر باشی یه چیز عین همون و بلکه هم بدتر برات پیش بیاد.
وقتی میگم دلم میخواد بمیرم نیاین نصیحتم کنین فقط بفهمین خسته شدم و میخوام یه مدت فقط زنده نباشم و استراحت کنم.
یکی از بدیای توانایی حفظ ظاهر اینه که یا هیچ کس نمیفهمه داغونی و نمیشه هم انتظار داشت که کسی مراعاتتو بکنه یا خیلی دیر میفهمه. خیلی دیر!