خب د لامصب نمیشد بقیه روزام جمعه بود؟ الان من با چه آمادگی ای شنبه رو شرو کنم؟

نمیخواااااااااام

الان دیگه وقتشه بگم خدایا خودت بگذرون

مدرسه ی عزیز؛ ممنون که همه فشار آوردناتو با جمله ی "شما کاری جز درس خوندن ندارین" ماسمالی میکنی ولی باید بهت بگم که ما کاری به نام سالم موندن از لحاظ روحی داریم که نمیذاری ما اونو انجام بدیم.

- آدما خودشون یه کاری میکنن تنهایی رو به اونا ترجیح بدی و بعد به خاطرش سرزنشت میکنن.

از لحاظ روحی به اندکی بیخیالی نسبت به تمام چیزایی که بیخیالشون شدم احتیاج دارم.

چقد همه جا همه جا همه جا بوی مرگ میده... و چقد داره خفه کننده میشه..

درست وقتی فک میکردم هیچی از این بدتر نمیشه فهمیدم چایی تموم شده:)

یه جورایی انگار وقتی میگی ایول، فلان شرایط برا من پیش نیومد همون موقه باید منتظر باشی یه چیز عین همون و بلکه هم بدتر برات پیش بیاد.

وقتی میگم دلم میخواد بمیرم نیاین نصیحتم کنین فقط بفهمین خسته شدم و میخوام یه مدت فقط زنده نباشم و استراحت کنم.

یکی از بدیای توانایی حفظ ظاهر اینه که یا هیچ کس نمیفهمه داغونی و نمیشه هم انتظار داشت که کسی مراعاتتو بکنه یا خیلی دیر میفهمه. خیلی دیر!

تهِ همه حرفامونو بگیری میرسی به "خسته شدم".