سوال اینجاست که پس کِی میخوام حس کنم اون چیزیم که دلم میخواست؟

سه چیز رو به هیچ‌کس نگو: درآمدت، اهدافت، فیلترشکنت.

از قسمت گروهای قدیمی متنفرم حرفا و آدمایی رو یادت میارن که نه یادت میاد اصن از کجا اون حرفا رو اوردی، نه یادت میاد اخرین باری که با اون ادما حرف زدی کی بوده... فقط یهو پرتت میکنه تو خاطراتی که در بهترین حالت حسرتشونو میخوری!

_مغز های کوچک زنگ زده_

یه جورایی مطمئنم الان بیش از اون که کسی دوست داشته شدن نیاز داشته باشه، به پذیرفته شدن، قبول داشته شدن نیاز داره..

حتی اگر نباشی می آفرینمت...

و همه، در نهایت تنهاییم؛

سپیده که سر بزند در این بیشه‌زارِ خزان‌زده شاید گُلی بروید شبیه آنچه در بهار بوییدیم. پس به‌نام زندگی « هرگز نگو هرگز »

ینی میگین وقتی یکی ازتون خوشش میاد تعجب نمیکنین؟!

_شاید یکم آرامش

- خیلی دلم میخواست بگم اونا برات "من" شدن یا نه؟ ولی هرچی نگا میکنم میبینم نه تنها "من" شدن، بلکه بهترم شدن.