غمگین بودن، احساس نقص داشتن، احساس زیبا نبودن، احساس به دردنخور بودن، همه رو بذاری رو هم میشه احساس ناکافی بودن.

عمیقا نیازمندم برم اینجا قبلشم از مجسمه یه دایناسور 6 متری پریده باشم تو آب.

دلم میخواد برگردم به زمانی که تنها دغدغه م این بود نتونستم همه سکه های تو بازی رو بگیرم...

یه روزاییم چشامو که وا میکنم و به این فک میکنم که باید بقیه روزو ادامه بدم، دلم میخواد همونجا بمیرم :/

تنها انگیزم برای ادامه دادن و غر نزدن اینه که به زودی هوا سرد میشه و من میتونم دوباره برم سراغ سویشرتام.

زندگیای خیلیامون مث اینجا شده... همش تاریکه، فقط از اون وسط یکم نور میاد

کاشکی میتونستم با استدلال به مامانم ثابت کنم اینکه دلم نمیخواد برم مهمونی، با زور کردن درست نمیشه🚶🏻‍♂

زمانی که روزی چندبار جمله ی "گلوری اینترتیمنت تقدیم میکند" رو میشنیدیم

-تمایل به فریاد کشیدن-

از همه 33 نفرتون خیلی خوشم میاد

To the childhood I lost replaced by fear...............

گذشته سمج تر از چیزیه که فکرشو میکردم. خیلی دلم میخواد ارتباطمو با گذشته قطع کنم و دیگه بهش فک نکنم ولی انگار یه بخشی از هویتمه... تمام اون درداش، همه ی مزخرف بودنش، و همه چیزاییش که باعث شد بشم همینی که الان هستم