چقد دلم برا اینجا تنگ شده (پارازیت بعد از پیام دیگران)

ولی بچها کم حرف بودن خیلی چیز عجیبیه‌.

چند روز پیش یکی از دوستان غایب شده بود و از شانس گندش اون روز کلی اتفاق افتاده بود تو مدرسه بهش که پیام دادم و ازم پرسید که چیکار کردیم، در حد سه تا پیام یه خطی براش توضیح دادم (و بعدش خودش ازم اطلاعات بیشتر خواست) و فرداش که دیدمش گفت از یه نفر دیگه‌م پرسیده بوده که جریان چی بوده و اون یه ویس هفت دیقه ای براش میفرسته که توضیحش بده (لبخند ملیح)

و آره مدیونین فک کنین فحش میخورم سر همین چیزا

یا حتی چند باری شده یه نفر اومده در حالی که رنگش قرمز شده و داره حرص میخوره یه چیزی میگه و ساکت نگاش کنم و اون بیشتر حرص بخوره که چرا فقط دارم نگاش میکنم و بیشتر ساکت نگاش میکنم، و بیشتر حرص میخوره.

واقعا هیچ دلیلی نداره اینا رو بگم ولی حس میکنم لازمه حرف بزنم اینجا و شمام اگه حالشو داشتین، حرف بزنین لینک تو بیوعه

آره خلاصه اگه نگران سلامت روانتون هستین با من دوست نشین^^

اصلاح میکنم پانزده دقیقه :]

شب بخیر

++

"چه حکمتی ست که در آغاز، نگاه من به سرانجام است.."

‌