گاهی اینکه یه موضوعو از دور نگاه میکنی برات آسون ترش نمیکنه
دردناک ترش میکنه
دردی از جنس حقیقت..(:
اگه میخواید یکی از وصف نشدنی ترین حس ها رو تجربه کنید، عکسای قدیمی -اونایی که حداقل ۲۰سال ازشون گذشته- رو ببینید.
همیشه یکم سکوت و تفکر قبل یه صحبت، پیش گیرنده ی خوبیه برای اتفاقاتی که نمیخوایم بیفته..
ورژن آخر شبِ آدمها دلنشینتره؛
احساسی، شجاع، آسیبپذیر، واقعی، واقعی، واقعی.
از دست دادن خیلی پدیده عجیبیه.
نه میتونی پیشبینی ش کنی، نه میتونی گاهاً جلوشو بگیری، نه میتونی بفهمی چیو قراره از دست بدی، حتی گاهیم اصلا نمیفهمی که داری از دست میدی.
Mind Palace.!
از دست دادن خیلی پدیده عجیبیه. نه میتونی پیشبینی ش کنی، نه میتونی گاهاً جلوشو بگیری، نه میتونی بفهم
ولی فکر کردن بهش از خودشم گاهی مزخرف تره.
فک کن نشستی کنار دوستات داری چیپس میخوری، فارغ از هر گونه درس و کنکوری که فاصله ی زیادی باهاش نداری و یهو،
"دیگه قرار نیست چنین چیزیو تجربه کنی؛ چون قراره به زودی تموم شه!"
هیچ وقت این صحنه رو یادم نمیره.
همه ی بچهها داشتن داد میزدن، چراغا خاموش بود و فقط تلوزیون روشن بود، مسی داشت سمت دروازه ی فرانسه میرفت، هیجان زیاد بود، و اون وسط یهو یادم افتاد که من دیگه هیچ وقت چنین چیزیو تجربه نمیکنم. هیچ وقت.
و انگار همون وسط خشکم زده بود.