➖آخر عاقبت برادران حضرت یوسف علیه‌السلام 🔺حَنَانٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ علیه السّلام قَالَ قُلْتُ لَهُ مَا كَانَ وُلْدُ يَعْقُوبَ أَنْبِيَاءَ؟ قَالَ علیه السّلام لَا وَ لَكِنَّهُمْ كَانُوا أَسْبَاطَ أَوْلَادِ الْأَنْبِيَاء ، وَ لَمْ يَكُنْ يُفَارِقُوا الدُّنْيَا إِلَّا سُعَدَاءَ تَابُوا وَ تَذَكَّرُوا مَا صَنَعُوا. وَ إِنَّ الشَّيْخَيْنِ فَارَقَا الدُّنْيَا وَ لَمْ يَتُوبَا وَ لَمْ يَتَذَكَّرَا مَا صَنَعَا بِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه السّلام ، فَعَلَيْهِمَا لَعْنَةُ الله وَ الْمَلَائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ . 🔸راوی گوید محضر إمام باقر علیه‌السّلام عرض کردم: فرزندان یعقوب نبیّ ( بجز یوسف ) ، پیامبر نبودند؟ حضرت فرمودند نه ولی نوادگان فرزندان انبیاء بودند. همگی آنها سعادتمند از دنیا رفتند و آنچه را که انجام داده بودند ، به یاد آورده و از آن توبه نمودند. اما شیخین(دو خلیفه غاصب) از دنیا رفتند در حالیکه توبه نکردند و ظلم و ستم‌هایی که به أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام روا داشتند را به یاد نیاوردند ، پس لعنت خدا و ملائکه و همه‌ مردم بر آن دو باد. 👇نکته👇 🔺 و فيه رد على بعض المخالفين الذين، قالوا بنبوتهم، و ما ورد في أخبارنا موافقا لهم، فمحمول على التقية 🔸علامه مجلسی رحمه‌الله‌علیه: این روایت شریف ردیه بر مخالفین شیعه است که اعتقاد دارند؛ برادران حضرت یوسف علیه السلام از انبیاء بودند و روایاتی که منابع شیعه دلالت بر نبی بودن آنان می کند، حمل بر تقیه می شوند. 📚:منابع: 1: كافی ج۸ ص۲۴۶ 2: مراه العقول ج ۲۶ ص ۲۱۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖جعفر عموی امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف ✍🏻جعفر فرزند امام هادی و برادر امام حسن عسکری «علیهما‌السلام» محسوب می‌شود که بعد از شهادت امام حسن عسکری «علیه‌السلام» به خاطر اقداماتی که علیه مسیر امامت ایجاد کرد مورد مذمت جامعه شیعه قرار گرفت و در روایت نبوی به «کذّاب» اشتهار پیدا کرد: 🔺 الْإِمَامُ بَعْدِي وَ مِنْ بَعْدِ مُحَمَّدٍ ابْنُهُ جَعْفَرٌ وَ اسْمُهُ عِنْدَ أَهْلِ السَّمَاءِ الصَّادِقُ فَقُلْتُ لَهُ يَا سَيِّدِي فَكَيْفَ صَارَ اسْمُهُ الصَّادِقَ وَ كُلُّكُمْ صَادِقُونَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ ع أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ إِذَا وُلِدَ ابْنِي جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع فَسَمُّوهُ الصَّادِقَ فَإِنَّ لِلْخَامِسِ مِنْ وُلْدِهِ وَلَداً اسْمُهُ جَعْفَرٌ يَدَّعِي الْإِمَامَةَ اجْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ وَ كَذِباً عَلَيْهِ فَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ جَعْفَرٌ الْكَذَّابُ الْمُفْتَرِي عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الْمُدَّعِي لِمَا لَيْسَ لَهُ بِأَهْلٍ الْمُخَالِفُ عَلَى أَبِيهِ وَ الْحَاسِدُ لِأَخِيهِ ذَلِكَ الَّذِي يَرُومُ كَشْفَ سَتْرِ اللَّهِ عِنْدَ غَيْبَةِ وَلِيِّ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ )1 🔸و امام بعد از من و بعد از محمد پسرش پيش اهل آسمان صادق است عرض‌كردم يا سيدى چطور نام او بخصوص صادق است با آن كه همه شما صادق و راستگو هستيد، فرمود پدرم از پدرش عليه‌السّلام حديث كرد براى من كه رسول خدا فرمود چون فرزندم جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب (علیهم‌السلام) متولد شود او را صادق ناميد زيرا پنجمين فرزندش بنام جعفر از روى تجرى بر خداى عز و جل و دروغ بستن بر او ادعاى امامت كند و او نزد خدا جعفر كذاب و مفترى بر خدا است و مدعى مقامى است كه اهل آن نيست و مخالف پدر خويش و حسود بر برادر خود است آنست كه ميخواهد سِر خدا را كشف كند در وقت غيبت ولى خداى عز و جل. 👇🏻عاقبت جعفر👇🏻 🔺الْكُلَيْنِيُّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ يَعْقُوبَ قَالَ: سَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عُثْمَانَ الْعَمْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنْ يُوصِلَ لِي كِتَاباً قَدْ سَأَلْتُ فِيهِ عَنْ مَسَائِلَ أَشْكَلَتْ عَلَيَّ فَوَرَدَتْ فِي التَّوْقِيعِ بِخَطِّ مَوْلَانَا صَاحِبِ الزَّمَانِ ع‏ أَمَّا مَا سَأَلْتَ عَنْهُ أَرْشَدَكَ اللَّهُ وَ ثَبَّتَكَ مِنْ أَمْرِ الْمُنْكِرِينَ لِي مِنْ أَهْلِ بَيْتِنَا وَ بَنِي عَمِّنَا فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَيْسَ بَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ بَيْنَ أَحَدٍ قَرَابَةٌ وَ مَنْ أَنْكَرَنِي فَلَيْسَ مِنِّي وَ سَبِيلُهُ سَبِيلُ ابْنِ نُوحٍ ع أَمَّا سَبِيلُ عَمِّي جَعْفَرٍ وَ وُلْدِهِ فَسَبِيلُ إِخْوَةِ يُوسُفَ ع‏)2 🔸 اسحاق بن يعقوب گويد: از محمد بن عثمان عمرى خواهش كردم يك نامه‏اى كه در آن از مسائل مشكلى پرسيدم برساند توقيعى بخط صاحب الزمان (علیه‌السلام) براى من بيرون آمد باين مضمون 1- اما در باره اينكه از من پرسيدى (خدايت رهبرى كند و پايدار دارد) راجع بامر منكران من از خاندان و عموزادگان خودم بدان كه ميان خدا و كسى خويشاوندى نيست و هر كس مرا منكر باشد از من نيست و روش او روش زاده نوح عليه السلام است روش عمويم جعفر و فرزندانش روش برادران يوسف عليه 👇 نتیجه👇 طبق روایت شریف الکافي که نقل کردیم(الكافی ج۸ ص۲۴۶) برادران حضرت یوسف توبه کرده بودند و در توقیع شریف نیز جعفر به برادران حضرت یوسف تشبیه شده است لذا وقتی از حضرت آیت الله سید علی میلانی حفظه الله در رابطه با جعفر سوال کردند ایشان جواب دادند: «جعفر تواب» الله العالم بحقیقة الامور 📚منابع: 1: کمال الدین ج 1 ص 320 2: کمال الدین ج 2 ص 484 3: سایت معظم له ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖نکته ✍یکی از اهداف بنده در نوشتن و انتشار مطالب علاوه بر انتخاب محتوای مناسب، نوشتن تمام تَحیت‌ها است. ِِلذا هر زمانی که نام یکی از ائمه علیهم‌السلام را بنویسنم قطعا "علیه‌السلام" را می‌نویسم و از نوشتن "ع" "ص" "س" همیشه پرهیز کردم هر چند متن طولانی شود. 🛑وَ كُلَّمَا كَتَبَ اِسْمَ اَللَّهِ تَعَالَى أَتْبَعَهُ بِالتَّعْظِيمِ مِثْلِ تَعَالَى أَوْ سُبحانَهُ أوْ عَزَّ وَ جَلَّ أَو تَقَدَّسَ وَ نَحوَ ذَلِكَ وَ يُتَلَفَّظُ بِذَلِكَ أَيْضاً وَ كُلَّمَا كَتَبَ اِسْمَ اَلنَّبِيِّ ص كتَبَ بَعْدَهُ اَلصَّلاَةَ عَلَيْهِ وَ عَلَى آلِهِ وَ اَلسَّلاَمُ وَ يُصَلِّي وَ يُسْلِمُ هُوَ بِلِسَانِهِ أَيْضاً وَ لاَ يَخْتَصِرُ اَلصَّلاَةُ فِي الْكِتَابِ وَ لَا يَسْأَمُ مِنْ تَكْرِيرِهَا وَ لَو وَقَعَتْ فِي اَلسَّطْرِ مِرَاراً كَمَا يَفْعَلُ بَعضُ المحرومين اَلْمُتَخَلِّفِينَ مِنْ كِتَابَةِ صلعم أَوْ صَلَمٍ أَوْ صُمٍ أَوْ صلسم أَوْ صَلِّهِ فَإِنَّ ذَلِكَ كُلَّهُ خِلاَفُ اَلْأُولَى و المنصوص بَلْ قَالَ بَعْضُ اَلْعُلَمَاءِ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ كَتَبَ صَلْعَمَ قَطَعَتْ يَدَهُ وَ أَقَلَّ مَا فِي اَلْإِخْلاَلِ بِإِكْمَالِهَا تَفْوِيتُ اَلثَّوَابِ اَلْعَظِيمِ عَلَيْهَا فَقَدْ وَرَدَ عَنْهُ ص أَنَّهُ قَالَ: مَنْ صَلَّى عَلَيَّ فِي كِتَابٍ لَمْ تَزَلِ الْمَلَائِكَةُ تَسْتَغْفِرُ لَهُ مَا دَامَ اسْمِي فِي ذَلِكَ الْكِتَابِ‌وَ إِذَا مَرَّ بِذِكر أحَدٍ مِنَ اَلصَّحَابَةِ سِيمَا الأَكَابِر كتبَ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ أَوْ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ أَوْ بِذِكْرِ أَحَدٍ مِنَ السلف اَلْأَعْلاَمِ كتبَ رَحِمَهُ اَللَّهُ أَوْ تَغمَّدَه اَللَّهُ بِرَحْمَتِهِ وَ نَحْوِ ذَلِكَ وَ قَدْ جَرَتِ اَلْعَادَةُ بِاخْتِصاصِ الصَّلاةِ وَ السَّلَامُ بِالْأَنْبِيَاءِ وَ يَنْبَغِي أَنْ يَجْعَلَ لِلْأَئِمَّةِ عليهم السلام اَلسَّلامُ وَ إِنْ جَازَ خِلاَفُ ذَلِكَ كُلِّهِ بَلْ يَجُوزُ اَلصَّلاَةُ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ كَمَا دَلَّ عَلَيْهِ اَلْقُرْآنُ وَ الحدِيث 🔰مرحوم شهید ثانی در منیة المرید: هرگاه نام خداوند تعالی نوشته شود، باید همراه با تعظیم و احترام باشد، مانند "تعالى"، "سبحانه"، "عز و جل"، "تقدس" و عباراتی از این دست، و همچنین باید با زبان نیز بر آن تعظیم شود. و هرگاه نام پیامبر (صلى‌الله‌عليه‌ و آله) نوشته شود، باید پس از آن درود و سلام بر ایشان و آل ایشان ذکر گردد و باید به زبان نیز درود فرستاد. نباید از نوشتن درود خلاصه کرد و از تکرار آن خسته شد، حتی اگر در سطرهای متعدد نیز بیفتد، همان‌گونه که برخی از محرومان با نوشتن اختصاراتی مانند "صلعم"، "صلم"، "صم"، "صلسم" و "صله" این کار را انجام می‌دهند، که همه‌ی این‌ها خلاف اصل و متون معتبر است. برخی از علمای اسلام گفته‌اند که نخستین کسی که "صلعم" نوشت، دستش قطع شد. و کمترین نتیجه‌ی ناقص نوشتن درود، از دست رفتن پاداش عظیم آن می‌باشد. چرا که از پیامبر (صلى الله عليه وآله) روایت شده است که فرمود: "هر کس بر من در کتابی درود بفرستد، فرشتگان به استغفار برای او مشغول می‌شوند تا زمانی که نام من در آن کتاب باشد." و هنگامی که به نام یکی از صحابه، مخصوصاً بزرگواران، برسیم، باید بگوییم "رضی الله عنه" یا "رضوان الله علیه" و هنگام ذکر یکی از سلف صالح، باید بگوییم "رحمه الله" یا "تغمده الله برحمته" و از این قبیل عبارات. معمول است که درود و سلام مخصوص انبیاء قرار گیرد و باید برای ائمه (علیهم السلام) نیز این سلام را در نظر گرفت، اگرچه ممکن است در این زمینه اختلاف نظر وجود داشته باشد. بلکه بر هر مؤمنی هم می‌توان درود فرستاد، چنان‌که قرآن و حدیث به آن اشاره کرده‌اند. 📚: منیة المرید ج 1 ص 347 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖شفاء گرفتن فُطرس مَلک به برکت گهواره امام حسین علیه‌السلام 🛑عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ شُعَيْبٍ الْمِيثَمِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ع لَمَّا وُلِدَ أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ جَبْرَئِيلَ ع أَنْ يَهْبِطَ فِي أَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فَيُهَنِّئَ رَسُولَ اللَّهِ ص مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ جَبْرَئِيلَ ع قَالَ وَ كَانَ مَهْبِطُ جَبْرَئِيلَ ع عَلَى جَزِيرَةٍ فِي الْبَحْرِ فِيهَا مَلَكٌ يُقَالُ لَهُ فُطْرُسُ كَانَ مِنَ الْحَمَلَةِ فَبُعِثَ فِي شَيْ‏ءٍ فَأَبْطَأَ فِيهِ فَكُسِرَ جَنَاحُهُ وَ أُلْقِيَ فِي تِلْكَ الْجَزِيرَةِ يَعْبُدُ اللَّهَ فِيهَا سِتَّمِائَةِ عَامٍ حَتَّى وُلِدَ الْحُسَيْنُ ع فَقَالَ الْمَلَكُ لِجَبْرَئِيلَ ع أَيْنَ تُرِيدُ- قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَنْعَمَ عَلَى مُحَمَّدٍ ص بِنِعْمَةٍ فَبُعِثْتُ أُهَنِّئُهُ مِنَ اللَّهِ وَ مِنِّي فَقَالَ يَا جَبْرَئِيلُ احْمِلْنِي مَعَكَ لَعَلَّ مُحَمَّداً ص يَدْعُو اللَّهَ لِي قَالَ فَحَمَلَهُ فَلَمَّا دَخَلَ جَبْرَئِيلُ عَلَى النَّبِيِّ ص وَ هَنَّأَهُ مِنَ اللَّهِ وَ هَنَّأَهُ مِنْهُ وَ أَخْبَرَهُ بِحَالِ فُطْرُسَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص يَا جَبْرَئِيلُ أَدْخِلْهُ فَلَمَّا أَدْخَلَهُ أَخْبَرَ فُطْرُسُ النَّبِيَّ ص بِحَالِهِ فَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ ص وَ قَالَ لَهُ تَمَسَّحْ بِهَذَا الْمَوْلُودِ وَ عُدْ إِلَى مَكَانِكَ قَالَ فَتَمَسَّحَ فُطْرُسُ بِالْحُسَيْنِ ع وَ ارْتَفَعَ وَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ص أَمَا إِنَّ أُمَّتَكَ سَتَقْتُلُهُ- وَ لَهُ عَلَيَّ مُكَافَاةُ أَنْ لَا يَزُورَهُ زَائِرٌ إِلَّا بَلَّغْتُهُ عَنْهُ وَ لَا يُسَلِّمَ عَلَيْهِ مُسَلِّمٌ إِلَّا بَلَّغْتُهُ سَلَامَهُ وَ لَا يُصَلِّيَ عَلَيْهِ مُصَلٍّ إِلَّا بَلَّغْتُهُ عَلَيْهِ صَلَاتَهُ قَالَ ثُمَّ ارْتَفَعَ. 🔰ابراهيم بن شعيب ميثمى نقل كرد كه گفت: شنيدم امام صادق عليه السّلام فرمودند: هنگامى كه حسين بن على عليهما السّلام متولّد شدند حق تعالى به جبرئيل امر فرمود كه در ضمن هزار فرشته ديگر به زمين فرود آيد و از طرف خدا و خودش به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تهنيت بگويد. حضرت فرمودند: محل فرود آمدن جبرئيل جزيره‏اى بود در ميان دريائى و در آن جزيره فرشته‏اى مى‏زيست بنام فطرس كه از جمله عرش محسوب مى‏شد و حق تعالى او را بر انجام كارى مبعوث نمود و چون وى در بجا آوردن آن سستى نمود بالش شكسته شد و او در آن جزيره افتاد و مدت ششصد سال خداوند را عبادت مى‏كرد تا حضرت حسين بن على عليهما السّلام متولد شدند به هر صورت فطرس به‏ جبرئيل عرضه داشت: اراده كجا دارى؟ جبرئيل فرمود: خداوند متعال بر حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نعمتى عنايت فرموده و من را براى گفتن تهنيت از جانب خودش و خودم به نزد آن جناب فرستاده اكنون محضر مبارك آن حضرت مى‏روم. فطرس عرضه داشت: اى جبرئيل من را با خودت ببر شايد حضرت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم براى من دعاء فرمايد. حضرت فرمودند: جبرئيل فطرس را با خود برد و هنگامى كه به مكان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رسيد فطرس را بيرون گذارد و خودش محضر مبارك آن جناب مشرّف گرديد و از ناحيه خدا و خود به حضرتش تهنيت گفت و سپس حال فطرس را گزارش داد. حضرت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمودند: اى جبرئيل او را داخل كن. جبرئيل او را داخل نمود و وى حال خود را براى آن جناب بازگو نمود. پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم برايش دعاء نموده و فرمودند: بال شكسته خودت را به اين مولود بكش و به جاى خودت برگردد. حضرت فرمودند: فطرس بال شكسته‏اش را به حضرت امام حسين عليه السّلام كشيد و سالم شد و به هوا پرواز كرد و گفت: اى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم: اين حتمى است كه امّت شما عنقريب اين مولود را خواهند كشت و در مقابل حقّى كه اين مولود بر من دارد ملتزم هستم هر زائرى كه او را زيارت كند، زيارتش را به آن حضرت رسانده و هر سلام‏ كننده‏اى كه به حضرتش سلام كند، سلامش را به محضرش ابلاغ نموده و هر كسى كه به جنابش تهنيت گويد آن را به حضورش عرضه نمايم اين بگفت و به آسمان پرواز كرد. 📚:كامل الزيارات،ص: 66 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖فطرس ملک در ادعیه ✍🏻چگونگی شفاء یافتن فطرس ملک به برکت تولد امام حسین علیه السلام علاوه بر اینکه در روایات وارد شده است در ادعیه نیز به این ماجرا اشاره شده است: 🔺 اللَّهُمَّ وَ هَبْ لَنَا فِي هَذَا الْيَوْمِ خَيْرَ مَوْهِبَةٍ وَ أَنْجِحْ لَنَا فِيهِ كُلَّ طَلَبَةٍ كَمَا وَهَبْتَ الْحُسَيْنَ لِمُحَمَّدٍ جَدِّهِ وَ عَاذَ فُطْرُسَ بِمَهْدِهِ فَنَحْنُ عَائِذُونَ بِقَبْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ نَشْهَدُ تُرْبَتَهُ وَ نَنْتَظِرُ أَوْبَتَهُ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ. 🔸مرحوم شیخ طوسی در قسمتی از دعاء سوم شعبان : «خداوند، در این روز به ما بهترین هدیه را عطا کن و هر خواسته‌ای که داریم را در آن اجابت فرما، همان‌طور که حسین را به محمد، جدش بخشیدی و فطرس را به دامنش پناه داد. ما به قبر او پناه می‌بریم و شاهد خاک او هستیم و در انتظار بازگشت او هستیم(رجعت امام حسین علیه السلام) آمین، پروردگار جهانیان.» 📚مصباح المتهجد ج2 ص 826 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

مقاله بخوانیم پژوهشی در روایات فطرس ملک 👇چکیده👇 داستان فرشته ای به نام فطرس و کوتاهی او در انجام فرمانی از فرمان های الهی و افتادن بال هایش و سپس توسل وی به امام حسین (علیه السلام) در روزهای آغازین ولادت آن حضرت (علیه السلام) و بخشودگی و بهبودی او از قضایای معروفی است که با شبهاتی عقلی و کلامی مورد نقد و انکار قرار گرفته است. این نوشتار، در پژوهشی کلامی - حدیثی، به این نتیجه می رسد که نصوص مشتمل بر این قضیه با عصمت فرشتگان و تجرد نسبی آنان منافاتی نداشته، از اعتبار سندی لازم نیز برخوردار هستند. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖خصلت مخصوص امام حسین‌علیه‌السلام 🛑قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ وَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ (عَلَيْهِمَا السَّلَامُ) يَقُولَانِ: إِنَّ اللَّهَ (تَعَالَى) عَوَّضَ الْحُسَيْنَ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) مِنْ قَتْلِهِ أَنْ جَعَلَ الْإِمَامَةَ فِي ذُرِّيَّتِهِ، وَ الشِّفَاءَ فِي تُرْبَتِهِ، وَ إِجَابَةَ الدُّعَاءِ عِنْدَ قَبْرِهِ، وَ لَا تُعَدُّ أَيَّامُ زَائِرِيهِ جَائِياً وَ رَاجِعاً مِنْ عُمُرِهِ. 🔰امام باقر و امام صادق (علیهما السّلام) می‌فرمودند: همانا خداوندِ متعال به امام حسین (علیه‌السّلام) در برابر شهادت شدنش پاداش داد: 1: امامت در فرزندانش 2: و شفا در خاکش 3: و اجابت دعا در نزد قبرش باشد 4: و اینکه روزهایی که زائرینش [برای زیارت] می‌آیند و می‌روند از عمرشان محسوب نمی‌گردد. 📚: الأمالي (للطوسي)ص: 317 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖آیات راجع‌به پیراهن حضرت یوسف علیه‌السلام 🛑 عنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: كَانَ فِي قَمِيصِ يُوسُفَ ع ثَلَاثُ آيَاتٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ جاؤُ عَلى‏ قَمِيصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ وَ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنْ كانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ الْآيَةَ وَ قَوْلِهِ اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هذا الْآيَة 🔰امام صادق «علیه‌السلام» فرمودند: در پیراهن یوسف «علیه‌السلام» سه آیه وجود دارد؛ در آیه‌ای که خداوند عز و جل می‌فرمایند: 1: «پیراهن او را با خونی دروغین آوردند(داستان دورغین دریدن حضرت یوسف علیه السلام توسط گرگ)» (آیه ۱۶ سوره یوسف) 2: «اگر پیراهن او از جلو پاره شده باشد(فرار حضرت یوسف علیه السلام از دست همسر عزیز مصر)» (آیه ۲۶ سوره یوسف) 3: «این پیراهن مرا ببرید(شفای چشمان حضرت یعقوب علیه السلام)». (آیه ۹۳ سوره یوسف) 📚: الخصال ج1 ص 118 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖پیراهن حضرت یوسف علیه‌السلام چگونه پیراهنی بود؟ 🛑عنِ الْمُفَضَّلِ الْجُعْفِيِّ أَظُنُّهُ «3» عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ أَ تَدْرِي مَا كَانَ قَمِيصُ يُوسُفَ ع قُلْتُ لَا قَالَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ ع لَمَّا أُوقِدَتْ لَهُ النَّارُ أَتَاهُ جَبْرَئِيلُ ع بِثَوْبٍ مِنْ ثِيَابِ الْجَنَّةِ وَ أَلْبَسَهُ إِيَّاهُ فَلَمْ يَضُرَّهُ مَعَهُ حَرٌّ وَ لَا بَرْدٌ فَلَمَّا حَضَرَ إِبْرَاهِيمَ‏ الْمَوْتُ جَعَلَهُ فِي تَمِيمَةٍ وَ عَلَّقَهُ عَلَى إِسْحَاقَ وَ عَلَّقَهُ إِسْحَاقُ عَلَى يَعْقُوبَ فَلَمَّا وُلِدَ لِيَعْقُوبَ يُوسُفُ عَلَّقَهُ عَلَيْهِ وَ كَانَ فِي عَضُدِهِ حَتَّى كَانَ مِنْ أَمْرِهِ مَا كَانَ فَلَمَّا أَخْرَجَ يُوسُفُ الْقَمِيصَ مِنَ التَّمِيمَةِ وَجَدَ يَعْقُوبُ رِيحَهُ وَ هُوَ قَوْلُهُ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ فَهُوَ ذَلِكَ الْقَمِيصُ الَّذِي أُنْزِلَ مِنَ الْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَإِلَى مَنْ صَارَ ذَلِكَ الْقَمِيصُ قَالَ إِلَى أَهْلِهِ ثُمَّ قَالَ كُلُّ نَبِيٍّ وَرَّثَ عِلْماً أَوْ غَيْرَهُ فَقَدِ انْتَهَى إِلَى آلِ مُحَمَّدٍ ص. فَرُوِيَ أَنَّ الْقَائِمَ ع إِذَا خَرَجَ يَكُونُ عَلَيْهِ قَمِيصُ يُوسُفَ وَ مَعَهُ عَصَا مُوسَى وَ خَاتَمُ سُلَيْمَانَ ع .. 🔰مفضّل از امام صادق عليه‌السّلام روايت كرده كه فرمود: آيا مى‏دانيد كه پيراهن يوسف چه بود؟ گفتم: خير، فرمود: چون آتش براى ابراهيم افروخته شد، جبرئيل برايش يك جامه بهشتى آورد و بر او پوشانيد و به واسطه آن سرما و گرما بر وى زيان نمى‏رسانيد و چون مرگ ابراهيم عليه السّلام فرا رسيد آن را در بازوبندى نهاد و بر اسحاق آويخت، اسحاق نيز آن را بر يعقوب آويخت و هنگامى كه يوسف به دنيا آمد، يعقوب آن را بر يوسف آويخت و آن در بازوى وى بسته بود تا كارش بدان جا كشيده شد و چون يوسف آن پيراهن را از ميان آن بازوبند بيرون كشيد، يعقوب رائحه آن را استشمام كرد و اين همان قول خداى‏ تعالى است كه «إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ» و آن اين پيراهن بود كه از بهشت آمده بود. راوى گويد: گفتم فداى شما آن پيراهن به كه رسيد؟ فرمود: به اهلش و سپس فرمود: هر پيامبرى كه علمى يا چيز ديگرى را به ارث برد همه به محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و يا آل محمّد عليهم السّلام رسيد. و روايت شده است كه چون قائم عليه السّلام ظهور كند پيراهن يوسف در بر اوست و عصاى موسى و خاتم سليمان عليهم السّلام همراه اوست. 📚کمال الدین: ج 1 ص 142 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖امام سجاد «علیه‌السلام» خواهرزاده ایرانیان 🛑 عنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: لَمَّا أُقْدِمَتْ بِنْتُ يَزْدَجِرْدَ عَلَى عُمَرَ أَشْرَفَ لَهَا عَذَارَى الْمَدِينَةِ وَ أَشْرَقَ الْمَسْجِدُ بِضَوْئِهَا لَمَّا دَخَلَتْهُ فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا عُمَرُ غَطَّتْ وَجْهَهَا وَ قَالَتْ أُفٍّ بِيرُوجْ بَادَا هُرْمُزْ فَقَالَ عُمَرُ أَ تَشْتِمُنِي هَذِهِ وَ هَمَّ بِهَا فَقَالَ لَهُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع لَيْسَ ذَلِكَ لَكَ خَيِّرْهَا رَجُلًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَ احْسُبْهَا بِفَيْئِهِ فَخَيَّرَهَا فَجَاءَتْ حَتَّى وَضَعَتْ يَدَهَا عَلَى رَأْسِ الْحُسَيْنِ ع فَقَالَ لَهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ مَا اسْمُكِ فَقَالَتْ جَهَانْ شَاهُ فَقَالَ لَهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع بَلْ شَهْرَبَانُوَيْهِ ثُمَّ قَالَ لِلْحُسَيْنِ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ لَتَلِدَنَّ لَكَ مِنْهَا خَيْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ فَوَلَدَتْ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع وَ كَانَ يُقَالُ لِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع- ابْنُ الْخِيَرَتَيْنِ فَخِيَرَةُ اللَّهِ مِنَ الْعَرَبِ هَاشِمٌ وَ مِنَ الْعَجَمِ فَارِسُ. وَ رُوِيَ أَنَّ أَبَا الْأَسْوَدِ الدُّؤَلِيَّ قَالَ فِيهِ-و وَ إِنَّ غُلَاماً بَيْنَ كِسْرَى وَ هَاشِمٍ-لَأَكْرَمُ مَنْ نِيطَتْ عَلَيْهِ التَّمَائِم‏ 🔰 امام باقر «علیه‌السلام» فرمودند: چون دختر يزدگرد را براى عمر آوردند، دوشيزه‏هاى مدينه به تماشاى او آمدند و چون او را در آوردند مسجد مدينه از پرتو او درخشان شد (كنايه از اينكه اهل مسجد از قيافه و جمال آن دختر شادمان و متعجب گشتند) چون عمر به او نگاه كرد روى خود را پوشيد و گفت: «اف بيروج بادا هرمز»، يعنى سياه باد روزگار هرمز عمر گفت: مرا دشنام مى‏دهد اين دخترك؟ و نسبت به او سوء قصد كرد. امير المؤمنين «علیه‌السلام» فرمود: تو اختيار دار او نيستى، او را اختيار بده تا يك مرد مسلمانى را براى خود انتخاب كند و او را در سهم‏ غنيمت او حساب كن، او را مخيّر كرد و او هم آمد و دست خود را بر سر حسين «علیه‌السلام» گذاشت امير المؤمنين به او فرمود: نامت چيست؟ گفت: جهانشاه، امير المؤمنين فرمود: بلكه بايد شهربانويه باشد، سپس رو به حسين «علیه‌السلام» كرد و فرمود: اى ابا عبد اللَّه براى تو بهترين اهل زمين از اين بانو متولد مى‏شود، و على بن الحسين «علیه‌السلام»را زائيد و به على بن الحسين «علیه‌السلام» ابن الخيرتين مى‏گفتند كه هاشم مختار خدا بود در عرب و فارس در عجم و روايت شده كه ابو الاسود دؤلى در باره آن حضرت سروده است: آن پسرى كه بود ميان خسرو و هاشم هست گرامى‏ترين قرين تمائم‏ 📚: الکافي ج 1 ص 467. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا امام سجاد علیه السلام‌ ملقب به لقب «سجّاد» شدند⁉️ 🛑عنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ اَلْجُعْفِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : إِنَّ أَبِي عَلِيَّ بْنَ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ مَا ذَكَرَ نِعْمَةَ اَللَّهِ عَلَيْهِ إِلاَّ سَجَدَ وَ لاَ قَرَأَ آيَةً مِنْ كِتَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهَا سُجُودٌ إِلاَّ سَجَدَ وَ لاَ دَفَعَ اَللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ سُوءً يَخْشَاهُ أَوْ كَيْدَ كَائِدٍ إِلاَّ سَجَدَ وَ لاَ فَرَغَ مِنْ صَلاَةٍ مَفْرُوضَةٍ إِلاَّ سَجَدَ وَ لاَ وُفِّقَ لِإِصْلاَحٍ بَيْنَ اِثْنَيْنِ إِلاَّ سَجَدَ وَ كَانَ أَثَرُ اَلسُّجُودِ فِي جَمِيعِ مَوَاضِعِ سُجُودِهِ فَسُمِّيَ اَلسَّجَّادَ لِذَلِكَ 🔰از امام باقر(علیه‌السلام) روایت شده است که آن حضرت فرمودند: «پدرم، علی بن الحسین(علیه‌السلام) هیچ گاه نعمتی را از خدا یاد نکرد، مگر آن که به شکرانه آن سجده کرد، و هیچ آیه ای را نخواند که در آن سجده باشد، مگر آن که سجده کرد; و خداوند هیچ بلایی را که از آن می‌ترسید، از او دفع نکرد، مگر آن که به خاطر آن سجده کرد; و از هر نماز واجب که فارغ می‌شد، پس از آن سجده می‌کرد، هر وقت توفیق می‌یافت که میان دو نفر اصلاح کند، برای شکر آن، سجده می‌کرد»، و در تمامی مواضع سجده آن حضرت، اثر سجود بود و به این سبب آن حضرت را «سجّاد» می‌نامیدند. 📚علل الشرایع ج۱ ص۲۳۲ 👇نکته👇 کلمه «سجّاد» در عربی اسم مبالغه بر وزن فعّال است به معنای کسی که زیاد سجده می‌کند. 👇نکته 👇 نام مبارک امام سجاد «علیه‌السلام»: علی بن الحسین علیهما‌ السلام است. و سجّاد لقب امام سجّاد علیه‌السلام است ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

ِ ➖چرا به امام سجاد علیه‌السلام ذوالثَّفِنات گفته می‌شود 🛑وَ لَقَدْ کانَ تَسْقُطُ مِنْهُ کلَّ سَنَةٍ سَبْعُ ثَفِنَاتٍ مِنْ مَوَاضِعِ سُجُودِهِ لِکثْرَةِ صَلَاتِهِ وَ کانَ یجْمَعُهَا فَلَمَّا مَاتَ دُفِنَتْ مَعَه؛ 🔰امام باقر علیه‌السلام فرمودند: از مواضع سجود امام سجاد(علیه‌السلام) هر ساله هفت پینه برگرفته می‌شد (با قیچی یا شئ تیز دیگری قیچی می‌شد) چرا که حضرت بسیار نماز می‌خواند؛ این پینه‌ها را جمع می‌کرد و چون که درگذشت همراه با او دفن کردند 📚: الخصال ج ۲، ص ۵۱۷ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi