آره

📪 پیام جدید https://eitaa.com/mjholat/18323 کلا نحوه ی برنامه ریزیت رو واسه طول روز بهمون بگو 😁🤝🏻 #دایگو

همون برنامه هایی که میریزم ولی عمل نمیکنم قبوله؟

اول یه جا برنامه امتحانی تونو تو روزایی که زمان دارید پخش می‌کنید (مثلا من چون ریاضی فرجه اش کم بود و خودمم ضعیف تر بودم تو فرجه زیستم گذاشتمش) *خطمو😭

بعد یه جاام شب قبل خواب کارایی که باید فردا امروز انجام بدیدو می‌نویسید (این خیلی کمک می‌کنه استرس کم شه و خواب آرومی داشته باشین) اگر خوش فاز بودید روتین و ایناام بزارید توش...

در نهایت اگر میخواید اضطرابتون کنترل بشه و عملگرایانه تر بشه برنامه تون همه کارای روزتونو تو ماتریس آیزنهاور بزارید تا اولویت بندی بشه و بعد به ترتیب برید سراغش ماتریس آیزنهاورو اینجا توضیح دادم: https://eitaa.com/joinchat/3575120931C02bb05290d

#رمان_نسل_سوخته قسمت صد و شصت و ششم: بی تو میمیرم ضربان قلبم به شدت تند شد ... تمام بدنم می لرزید ... به حدی که حتی نمی تونستم ... عالمت سبز رنگ پاسخ رو بکشم ... - بفرمایید ... - کجایی مهران؟ ... بغضم ترکید ... صدای سید عبدالکریم بود ... از بین همهمه عزاداران ... - چیزی به ظهر عاشورا نمونده ... سرم گیج رفت ... قلبم یکی در میون می زد ... گوشی از دستم افتاد ... دویدم سمت در ... در رو باز کردم ... پله ها رو یکی دو تا می پریدم ... آخری ها را سر خوردم و با سر رفتم پایین ...از در زدم بیرون ... بدون کفش ... روی اون زمین سرد و بارون زده ... مثل دیوانه ها دویدم سمت خیابون اصلی ... حس کربالیی رو داشتم که داشتم ازش جا می موندم ... و این صدا توی سرم می پیچید... - کجایی مهران؟ ... چیزی به ظهر عاشورا نمونده ... خیابون سوت و کور بود ... نه ماشینی، نه اتوبوسی ... انگار آخر دنیا شده بود ... دیگه نمی تونستم بایستم ... دویدم ... تمام مسیر رو ... تا حرم ... رسیدم به شلوغی ها ... و هنوز مردمی که بین راه ... و برای پیوستن به جمعیت، می رفتن ... بین جمعیت بودم ... که صدای اذان بلند شد ... و من هنوز، حتی به میدان توحید نرسیده بودم ... چه برسه به شهدا ... دیگه پاهام نگهم نداشت ... محکم، دو زانو رفتم روی آسفالت ... اشک هام، دیگه اشک نبود ... ضجه و ناله بود ... بدتر از عزیز از دست داده ها موقع تدفین ... گریه می کردم... چند نفر سریع زیر بغلم رو گرفتن ... و از بین جمعیت کشیدن بیرون ... سوز سردی می اومد ... ساق هر دو شلوارم خیس شده بود... من با یه پیراهن ... و اصال سرمایی رو حس نمی کردم ... کز کردم یه گوشه خلوت ... تا عصر عاشورا ... توی وجود من، قیامت به پا بود ... - یه عمر می خواستی به کربال برسی ... کی رسیدی؟ ... وقتی سر امامت رو بریدن؟ ... این بود داد کربالیی بودنت؟ ... این بود اون همه ادعا؟ ... تو به توحید هم نرسیدی ... اون لحظات ... دیگه اینها واسم اسامی خیابان نبود ... میدان توحید، شهدا، حرم ... برای رسیدن باید به توحید رسید ... و در خیل شهدا به امام ملحق شد ... تمام دنیای من ... روی سرم خراب شده بود ... حتی حر نبودم که بعد از توبه ... از راه شهدا به امامم برسم ... عصر عاشورا تمام شد ... و روانم بدتر از کوه ها ... که در قیامت ... چون پنبه زده شده از هم متالشی می شن ... پام سمت حرم نمی رفت ... رویی برای رفتن نداشتم ... حس اونهایی رو داشتم که ظهر عاشورا، امام رو تنها گذاشتن... من تا صبح توی خیمه امام بودم ... اما بعد ... رفتم سمت حسینیه ... چند تا از بچه ها اونجا بودن ... داشتن برای شام غریبان حاضر می شدن ... قدرتی برای حرف زدن و پاسخ به هیچ سوالی رو نداشتم ... آشفته تر از کسی که عزیزی رو دفن کرده باشه ... یه گوشه خودم را قایم کردم ... تا آروم می شدم ... دوباره وجودم آتش می گرفت ... من ... امامم رو تنها گذاشته بودم @mjholat

پلی لیستم.. @Ekhrajiha

آخجون بچه ها بالاخره منم از اینا

وای بالاخره طلسم ۱۷۳ شکست و یکی لف داد😀😂 برا خودمم خیلی عجیب بود این‌همه ثبات آماری

قلب

استاد شیمی مون برای آزمایشگاهش واقعا حرکت جوانمردانه ای زده:))) بچه هایی که می افتادنو، حذف کرده💘 اینطور نمره کارنامشون پایین نمیاد و تا همیشه ام مثل لکه ننگ نمی‌مونه، بهرحالم که باید واحدو دوباره بردارن.. آره خلاصه به قول بچه ها دمت گرم اصغرآقا.