چهارتا چهارتا ریتالین بشوره ببره پایین، یقه‌تو ول کنه می‌فهمی همین الان کجایین.

خب دیگه برم یکم درس بخونم بلکه اونو فراموش کنم. درس:

در واقع اتفاقاتی که الان داره میفته اسپویل اتفاقات آینده‌است.

حتی به اون دختره‌ای که از کنارت رد شد هم حسودی می‌کنم.

چقد مردم خوشبختن.

حتی کاری نمی‌کنه کلونازپام.

تو را چه کسی اصراف می‌کند؟ درحالی که من به ذره ذره‌ی تو محتاجم...

برای مووآن هرکاری بگی می‌کنم، اتاقمو روزی شونصدوپنجاه‌ونه‌بار تمیز می‌کنم، ورزش می‌کنم، پیاده روی می‌رم، آهنگای غیر لاو گوش می‌دم، درس می‌خونم، توی فضای مجازی می‌چرخم، کتاب می‌خونم، فیلم می‌بینم، با خانواده می‌گردم، ولی خب نمی‌شه... هرکاری هم بکنم باز تو با اون چشمات از یک جایی می‌زنی بیرون و روزمو خراب می‌کنی... میشه بری لطفاً؟ میشه منو ول کنی؟ میشه منو فراموش کنی عزیزم؟

/

این روزا من فقط یه پوسته‌ام، دارم به فرسوده‌ترین ورژن خودم تبدیل می‌شم، هندل کردن درس و ورزش و خانواده یه طرف، هندل کردن تو و این قضیه که هیچوقت تغییر نمی‌کنی و همین گ‌هی که هستی باقی می مونی و هم زندگی خودتو نابود می‌کنی هم زندگی منو یه طرف... واقعا امیدوارم این روزا هرچه زودتر بگذره، حالا چه با داماد شدن تو، چه با مردن من...

چقدر غم انگیزه که من دارم بهترین ورژنمو برای بدترین ورژن تو خرج می‌کنم.