دلم میخواد تابستونو بترکونم. هر کاری که دلم میخواد انجام بدم ، با ترس ها و فوبیا هایی که دارم روبه رو بشم ، برم جنگل کتاب بخونم ، اینقدر فیلم ببینم که خفه شم ، برم نصف ایرانو بگردم ، نقاشی بکشم ، برم کلاس های مختلف ، آشپزی رو بیشتر یاد بگیرم ، زبانم رو بیشتر تمرین کنم ، روتین پوستیم رو فراموش نکنم ، تم اتاقمو با پوستر های دیگه عوض کنم و......
کاش مردم کمتر حرف میزدن.
کاش فقط اونایی که به حرفاشون نیاز داریم حرف بزنن.
کاش فقط اونایی که عقلشون میرسه توی کارامون دخالت کنن.
کاش فقط آدمایی که زیبایی رو درک میکنن نظر بدن.
چقدر اون انسان تلاش کرد لبخند بزنه و هیچکس به دلیل اون تلاش اهمیت نداد؟
پس از یک جا به بعد لبخند زدن بیخود رو متوقف کرد. بعد همه به یاد آوردن که به صورتش نگاه کنن.