کاش مردم کمتر حرف میزدن.
کاش فقط اونایی که به حرفاشون نیاز داریم حرف بزنن.
کاش فقط اونایی که عقلشون میرسه توی کارامون دخالت کنن.
کاش فقط آدمایی که زیبایی رو درک میکنن نظر بدن.
چقدر اون انسان تلاش کرد لبخند بزنه و هیچکس به دلیل اون تلاش اهمیت نداد؟
پس از یک جا به بعد لبخند زدن بیخود رو متوقف کرد. بعد همه به یاد آوردن که به صورتش نگاه کنن.
امیدوارم اون فرد خاص که همیشه درک میکنه و به آدم جون دوباره میده بتونه تا آخر که نه،،،