🔴 جنگ پیش از شلیک آغاز می‌شود؛ نبرد اراده‌ها و تصمیم‌های به‌موقع! 🔹در شرایط تقابل راهبردی، باید واقع‌بین بود؛ جنگ پیش از آنکه برخورد سلاح‌ها باشد، نبرد اراده‌هاست؛ جنگِ شجاعت، تصمیم‌گیری به‌موقع و اقدامِ به‌اندازه. طرفی که زودتر بترسد، زودتر ببازد؛ حتی اگر هنوز هیچ گلوله‌ای شلیک نشده باشد. 🔸در چنین مقاطعی که دشمن با تهدید، فشار روانی و نمایش قدرت، کشور را به میدان جنگ دعوت می‌کند، نخستین و حیاتی‌ترین شرطِ عبور از بحران، نترسیدنِ مقامات و مسئولان است. ترس در سطوح تصمیم‌گیری، خیلی زود به جامعه منتقل می‌شود و هزینه‌ای به‌مراتب سنگین‌تر از خود جنگ تحمیل می‌کند. ذره‌ای تزلزل، عقب‌نشینی یا ارسال سیگنال ضعف، دقیقاً همان روزنه‌ای است که دشمن برای وارد کردن ضربه غافلگیرکننده به آن نیاز دارد. 🔹از همین‌جا باید مرز «مذاکره» را شفاف کرد. مذاکره‌ای که به معنای عقب‌نشینی از نقاط قوت اساسی کشور -به‌ویژه توانمندی‌های هسته‌ای، موشکی و عمق راهبردی مقاومت- باشد، اساساً مذاکره نیست؛ دیکته‌نویسی است. مذاکره زمانی معنا دارد که برای دفع شر، کاهش هزینه‌ها و مدیریت بحران انجام شود، نه برای واگذاری مؤلفه‌های قدرت. هر گفت‌وگویی که ستون‌های بازدارندگی را تضعیف کند، نه‌تنها صلح نمی‌آورد، بلکه دشمن را برای فشار بیشتر جسورتر می‌سازد. 🔸نباید فراموش کرد که بخش مهمی از تهدیدها، تحرکات رسانه‌ای و هزینه‌های سنگین دشمن، با هدف شکستن روحیه مردم و ترساندن برخی عناصر ضعیف در داخل انجام می‌شود. دشمن به‌دنبال آن است که پیش از هر درگیری واقعی، اراده جامعه و نظام تصمیم‌گیری را فرسوده کند. اگر این مرحله را ببازد، بدون شلیک حتی یک گلوله، به هدف خود رسیده است. 🔹نکته کلیدی دیگر، مسئله «اقدام پیش‌دستانه مشروع» است. اگر تصمیم‌گیران، چه در ساختارهای رسمی و چه در نهادهای امنیتی و راهبردی، به این جمع‌بندی برسند که درگیری اجتناب‌ناپذیر است، عقل، شرع و منطق دفاعی حکم می‌کند که منتظر تکمیل حلقه محاصره دشمن نمانند. زمانی که دشمن هنوز به آمادگی صددرصدی نرسیده، همه نیروها و تجهیزاتش را مستقر نکرده و شرایط را کاملاً به نفع خود نچیده است، دفاع پیش‌دستانه می‌تواند تنها راه کاهش هزینه‌ها و جلوگیری از ضربه سنگین‌تر باشد. وقتی جنگ قطعی است، دفاع پیش‌دستانه یک انتخاب نیست؛ ضرورت است 🔸بقا و پیروزی در چنین میدان‌هایی، محصول شجاعت در تصمیم، صلابت در موضع و اقدام به‌موقع است؛ نه تعلل، نه ترس، و نه دل بستن به وعده‌های دشمنی که منطقش، منطق فشار است. ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

عصای موسی در اختیار ملت ایران است... ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد ای بوی آشنایی دانستم از کجایی پیغام وصل جانان پیوند روح دارد سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسندد فرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد باشد که خود به رحمت یاد آورند ما را ور نه کدام قاصد پیغام ما گزارد هم عارفان عاشق دانند حال مسکین گر عارفی بنالد یا عاشقی بزارد زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین بر دل خوشست نوشم بی او نمی‌گوارد پایی که برنیارد روزی به سنگ عشقی گوییم جان ندارد یا دل نمی‌سپارد مشغول عشق جانان گر عاشقیست صادق در روز تیرباران باید که سر نخارد بی‌حاصلست یارا اوقات زندگانی الا دمی که یاری با همدمی برآرد دانی چرا نشیند سعدی به کنج خلوت کز دست خوبرویان بیرون شدن نیارد

🔴 خصوصی‌سازی یا خلع سلاح دولت؟ ریشه جهش قیمت خودرو! 🔹اصرار خودروسازی بر افزایش ۳۰۰–۴۰۰ میلیون تومانی محصولاتش؛ چرا؟ پاسخ ساده است: «عدم اقتدار دولت». 🔸در سال‌های اخیر، با شعار کوچک‌سازی دولت و اجرای سیاست‌های خصوصی‌سازی، عملاً حاکمیت را از ابزارهای کنترلی و نظارتی خلع سلاح کرده‌ایم. نتیجهٔ این روند، شکل‌گیری یک «الیگارشی ساختاری» بوده است؛ شبکه‌ای از بنگاه‌های بزرگ که با پشتوانهٔ روابط ویژه و انحصارهای پنهان، بازار را در اختیار گرفته‌اند. 🔹خودروسازی داخلی نمونهٔ بارز این وضعیت است. در شرایطی که دولت فاقد اقتدار لازم برای مهار قیمت‌هاست، این صنعت -که سال‌ها با حمایت‌های دولتی رشد کرده- اکنون بدون ترس از واکنش جدی، هر ساله قیمت محصولات خود را ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان افزایش می‌دهد. این افزایش‌ها نه بر اساس منطق هزینه‌های تولید، که ناشی از فرصت‌طلبی در فضای بی‌نظمی قیمتی است. 🔸اما چرا دولت نمی‌تواند مقابل این روند بایستد؟ زیرا در فرآیند خصوصی‌سازی، بسیاری از اهرم‌های نظارتی و سیاستی از دست رفته‌اند. دولت امروز نه ابزار کافی برای کنترل قیمت‌ها دارد، نه ارادهٔ سیاسی قوی برای رویارویی با بازیگران انحصاری. در چنین شرایطی، خودروسازان -و دیگر بخش‌های انحصاری- آزادانه دست به افزایش‌های نجومی می‌زنند، بی‌آنکه نگران عواقب آن باشند. 🔹این الیگارشی ساختاری تنها به خودروسازی محدود نمی‌شود. در بخش‌های دیگری مانند بانک‌داری، انرژی و تأمین کالاهای اساسی نیز شاهد شکل‌گیری شبکه‌های مشابهی هستیم که با دور زدن نظارت دولتی، منافع خود را به هزینهٔ رفاه عمومی پیش می‌برند. 🔸نتیجهٔ نهایی، افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها، کاهش قدرت خرید مردم و تشدید نابرابری‌های اقتصادی است. تا زمانی که دولت اقتدار و ابزارهای لازم برای نظارت مؤثر را بازنیابد، این چرخهٔ معیوب ادامه خواهد یافت و بار آن بر دوش طبقات متوسط و ضعیف جامعه خواهد افتاد. ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

🔴 ایران‌خودرو، دولت را به توقف تولید تهدید کرد 🔹قائم‌مقام ایران‌‌خودرو: بسیاری از قطعات بر مبنای ارز ۷۰ هزار تومانی ثبت سفارش و وارد شده‌اند و حالا باید مابه‌التفاوت نرخ ارز ۷۰ تا ۱۳۰ هزار تومان را پرداخت کنیم. 🔹۴۰ تا ۴۵ درصد قیمت‌ها زیر خط ضرر است. برای ادامه تولید تا شب عید حداقل ۱۰۰ همت پول نیاز داریم که با این ضرر، از ۱۰۰ همت، ۴۵ همت ضرر خواهیم داد. 🔹درخواست‌های افزایش قیمت براساس صورت‌های مالی حسابرسی‌شده و مطابق دستورالعمل شورای رقابت بوده است؛ اگر قیمت‌های جدید تایید نشود، تولید را متوقف خواهیم کرد. ❇️ هنوز خیلی مانده تا تبعات فاجعه بار خصوصی سازی را بفهمیم! ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

غایت جامعه نئولیبرال چیست؟ غایت جامعه نئولیبرال، جامعه‌ای است که ترامپ با این وضعیت اخلاقی و سیاسی، بتواند خروجی آن باشد و رئیس آن جامعه شود. اگر از تاریخ صدر اسلام مثال بزنیم، جامعه ای که معاویه و یزید را بعنوان حاکم قبول کند. یا اگر بخواهم از امروز مثال بزنم، جامعه ای که امثال اردوغان و علی اف و بن سلمان ها بتوانند در آن به قدرت برسند و حاکم بشوند. یعنی حاکمان منافق و فاسد و ترسو و مطیع در برابر مستکبران جهانی. از طرفی، فرصت ها، ثروت و منافع جامعه در اختیار یک اقلیت الیگارشی فاسد قرار بگیرد و آنها هم یک حداقلی از رفاه عمومی را برای عموم مردم تأمین کنند و همه دور هم خوش باشند. هم رفاه عمومی ایجاد شود هم سرنوشت و منابع جامعه دست یک الیگارشی فاسد باشد. لذا اگر ایران موفق شود که اقتصاد متعارف بازار آزاد را به طور کامل - با همه الزامات اقتصادی و فرهنگی و سیاسی اش - اجرا کند، نهایت و غایت آن جامعه چیزی شبیه جهان غرب امروز است که برخی از کشورها با افتخار می گویند که 30 - 40 یا 50درصد نوزدانی که متولد می شوند پدرشان معلوم نیست. همجنس بازی و اباحی گری فرهنگی و غیره در آن جاری و ساری است. این غایتِ جامعه بازار آزادی است. در حالیکه غایت امر سیاسی جمهوری اسلامی، عدالت بود! عدالت در قانون اساسی و اندیشه رهبران و بنیان گذاران آن، دال مرکزی است. فقط با تحقق عدالت است که شایستگان بر مصادر امور می نشینند. فقط با عدالت است که رهبران و حاکمان و مدیران صاحب صلاحیت و لیاقت، به کرسی قدرت می رسند. اما فرض کنیم که غایت جمهوری اسلامی ایران، عدالت نباشد. همان آزادی آن هم آزادی نئولیبرالیسم باشد. آیا اجرای آن در ایران شدنی است؟ مادامیکه ایران بخواهد مستقل باشد، خیر! چرا؟ چون تحریم است. ایران - بدون توجه به اسلام و هویت فرهنگی خود ایران - بعنوان یک کشور مستقل نمی تواند این اقتصاد را اجرا کند. چرا که تحریم است. واردات و صادراتش دست خودش نیست. لذا بازار آزاد در ایران هم اجرا شدنی نیست! مگر اینکه نخواهد مستقل بماند. به آمریکا و اقتصاد جهانی غرب وابسته شود و از اینکه بخواهد یک کشور مستقل بماند دست بکشد. آن وقت، شاید بازارآزاد در ایران شدنی باشد. اینکه جریان اصلاحات و غرب گرا در ایران، تحریم مانع حل مسائل ایران می دانند، دقیقاً به همین علت است. اینها دنبال اجرای اقتصاد بازار آزاد هستند. اقتصاد بازار آزادی که اساساً هویت و فرهنگ و سبک زندگی اسلامی در آن معنا ندارد. عدالت در آن جایی ندارد. یک الیگارشی فاسد روی کار است برای بقیه مردم هم رفاه عمومی ایجاد می کند و همه مثل گوسفند مطیع بوده و با هم می چرند! ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

🔴 خطاب به آقای لاریجانی و سایر مقامات دولتی: 🔻شما عادت دارید که بارها از یک سوراخ گزیده شوید؛ طرح مذاکره جدیدتان از دوحالت خارج نیست: 1⃣ یا با مذاکره فریب می‌خورید تا به وقتش غافلگیرتان کنند(مثل جنگ ۱۲روزه که نزدیک بود جمهوری اسلامی و ایران را بعلت فریب مذاکره، به فنا بدهید) 2⃣ یا بازهم فریب می‌خورید که با خروج اورانیوم غنی‌شده، خطر جنگ رفع می‌شود! مثل خروج ۱۳۰ تن آب سنگین و ۱۱ تن اورانیوم غنی شده دوره برجام که بازدارندگی کشور را آسیب زد! 🔻در حالیکه یکی از دلایل اصلی بازدارندگی کشور حتی در همین شرایط سخت که کشور مدام تهدید می‌شود، وجود همین ۳۰۰، ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده است. با خروج این اورانیوم، زمینه دخالت نظامی دشمنان را بیش از پیش فراهم می‌کنید! 🔻امضای جان‌کری اتوکشیده و خندان تضمین نبود؛ امضای ترامپ تضمین است؟ اگر مواد از کشور خارج شد و به ایران حمله کردند کدامتان پاسخگو هستید! البته آن‌زمان دیگر پاسخگویی شما هم اهمیتی ندارد. معلوم نیست خودتان را ترور کرده باشند یا نه! چرا از فریبکاری دشمنان عبرت نمی‌گیرید؟ ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

عاملان و مروّجان اصلی فاجعه‌ی ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه همان‌هایی هستند که سال‌ها با وقاحت نظری، سیاست‌های موسوم به ‌#شوک_درمانی را به‌عنوان «نسخه نجات» به حاکمیت، نخبگان و افکار عمومی تحمیل کردند؛ سیاست‌هایی که طراحان و مبلغانش حتی از «کشته شدن عده‌ای» به‌عنوان پیامد طبیعی آن سخن می‌گفتند و هیچ ابایی از عادی‌سازی خشونت اجتماعی نداشتند. امروز اما همین جریان، پس از وقوع فاجعه، نه‌تنها مسئولیت نمی‌پذیرد، بلکه در موضع طلبکار ایستاده. از چهره‌های شناخته‌شده این طیف، مانند نیلی‌ها و غنی‌نژادها، تا نسخه‌های جوان‌تر و پرهیاهویی چون ‌#صادق_الحسینی؛ فردی که بارها و بی‌پرده از «ضرورت» و «فضیلت» شوک‌درمانی برای ایران دفاع کرده و تبعات انسانی آن، از جمله کشته‌شدن مردم، را امری طبیعی و اجتناب‌ناپذیر جلوه داده است. آنچه قابل درک نیست، رفتار دوگانه‌ی مبلغان رسانه‌ای این جریان است؛ افرادی چون علی ضیا، حسن آقامیری و دیگران که صادق الحسینی را به‌عنوان «مدرس سواد مالی» و «کارشناس تورم و ارز» به جامعه معرفی کردند تا همین رویکرد شوک‌درمانی را بزک و ترویج کنند، اما اکنون با ژست‌های عاطفی برای قربانیان دی‌ماه اشک می‌ریزند؛ بی‌آنکه کوچک‌ترین اشاره‌ای به نقش خود در مشروعیت‌بخشی به این سیاست‌ها داشته باشند. واقعیت روشن است؛ آزادسازی قیمت‌ها با الگوی شوک‌درمانی، در هر کشوری که اجرا شده، مسبوق به اعتراض گسترده، خشم اجتماعی و در نهایت آشوب بوده است. این یک «حادثه پیش‌بینی‌نشده» نبود، بلکه نتیجه‌ی مستقیم نسخه‌ای بود که آگاهانه پیچیده و تبلیغ شد. ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3