دنیا جاۍ خیلی بهتری بود،
اگر دختر میتونست بدون قضاوت شدن با صداۍ بلند بخنده.
اگر عصر جمعهها دلگیر نبود.
اگر آدمها نِقاب بر چهره نداشتن و ظاهر و باطنشون یکۍ بود.
و اگر ..
عشق به جدایی منتهـے نمیشد .. :))
نصف و نیمہ بودن توۍ رابطه به هیچ دردی نمیخوره؛ به قول فاضل نظرۍ :
" با چشم بپوش از من وُ از خویش بِرانم، با تنگ در آغوش بگیرم کہ بِمیرم "