#جزوه موضوع #تحریک_عاطفی_یک

#جزوه موضوع #تحریک_عاطفی_دو

#جزوه موضوع #تحریک_جنسی_یک @HSN_mokhtari

#جزوه موضوع #افعال_محرک @HSN_mokhtari

#جزوه موضوع #کنترل_نگاه 👆 شامل ۳۵ استوری در این ۳۵ صفحه تجربیات افراد برای کنترل نگاه بیان شده حتما مطالعه کنید و دیگران هم ارسال کنید🌱 🔸کانال #حسین_مختاری 🌐 @HSN_mokhtari

این کلیپ طنز حقایقی راجب MBTI هست که این روزها خیلی بولد شده و اکثراً بر این اساس تیپ شخصیتی شون رو مینویسن. ولی در واقع بهتره ببینیم کهMBTI تا کجا علمی و قابل اثباته و از کجا استنباط شده ؟! و آیا قابل دفاعه یا نه؟!

شادمانی آرزوی دیرباز بشریست. آرزویی که تمام صبح از خواب بیدار شدن ها، کار کردن ها، شب ساعت کوک کردن ها در راستای به حقیقت پیوستن اون صورت میگیره و انسان در تمام حیات چندین ساله‌ش در اینجا دنبال این گوهر حیات بخشه. و انیمیشن شادمانی نماد تلاش مذبوحانه ی بشر امروزی برای به دست آوردن شادمانیه. حالا از اونجایی که شادمانی ارتباط مستقیمی با نحوه ی زیست داره؛ و باز هم از اونجایی که نحوه ی زیست در قرن اخیر و در نظام سرمایه داری امروزی رو مصرف انبوه فوکوس کرده. بنابراین با این تعبیر [شادمانی یعنی توانایی مصرف. و شادمانی بیشتر=مصرف بیشتر معنا میشه. ] و در نتیجه‌ این باور در ذهن ما نهادینه میشه که: «هرقدر انسان مصرف گرا تر باشه شادمان تره.» هرقدر پول، مقام، نوع ماشین ، وسعت خونه،سمت شغلی،خرید بی حد و مرز و دهن پر کن تر باشه شادمانی انسان هم بیشتره و انسان خوشحال تر. من هم که میخوام خوشحال و خوشبخت باشم. پس میرم به دنبال کار سخت تر، پول بیشتر، لذت بیشتر البته با فدا کردن دو چیز: شرافت و مفهوم اصلی شادمانی _مفاهیم «خرید تراپی» و «بلک فرایدی» ذیل این باور موجودیت پیدا میکنه.

حالا ما گفتیم شادمانی بیشتر منوط به مصرف بیشتره و ما برای آروم کردن این عطش درونی، این نیاز مبرمی که تنها نزد خودمون و جلوه هایی از خودمون و مفاهیم درونی میتونیم درکش کنیم مدام به دنبال مصرف بیشتر نه برپایه ی شادمانی بلکه بر پایه ی لذت هستیم. و حالا هرچه بیشتر مصرف کنیم بیشتر باید کار کنیم، بیشتر باید از لحظه های کوچک کنار هم بودن بگذریم؛ هرچه بیشتر مصرف کنیم ترافیک بیشتر میشه،قرض و وام و قسط و دغدغه ی اقتصادی و دل مشغولی بیشتر میشه؛ هرچقدر دل مشغولی زیاد تر بشه انسان افسرده تر میشه. افسردگی استیصال ایجاد می‌کنه و استیصال مانع شادمانیه. _[یک دورِ باطل غم انگیز رئال]

نهایت هم اینکه تراژدی ترین تصویر بشر امروزی میشه: ما داریم از کیسه ی شادمانی هامون خرج میکنیم تا شادمانی به دست بیاوریم.

نکته ی آخر فراموش شده توسط آدم های این شهر، یعنی شهر موش ها که نماد یک زندگی فاضلابی‌ست هم اینکه: «لذت» با« آرامش و شادمانی و احساس خوشبختی» توفیر داره. لذت یه مفهوم اعتیاد آور و کم عمره که سیری ناپذیر و بریده بریده ست.ولی شادمانی مهارت پس زدن لذت های سطحیه ،یه احساس عمیق و ملموس درونیه و صرفاً یه حباب کم عمرِ مملو از سرمستی سرخوشانه نیست. شادمانی قرص نیست. شادمانی مهارت عمیق زیستنه. عمیق زندگی کنید :)

نمی‌دونم چرا هرچی میخونم و فکر میکنم آخرش همه چیز ختم میشه به تنها مسیر استاد پناهیان :/