برقا رفت چ سورپرایز خوبی:)

⭐️ رهبر انقلاب، هم‌اکنون: مرتب میگویند که جمهوری اسلامی نیروهای نیابتی خودش را در منطقه از دست داد! این هم یک غلط دیگر! جمهوری اسلامی نیروی نیابتی ندارد. یمن می‌جنگد چون با ایمان است؛ حزب‌الله میجنگد، چون قدرت ایمانی او را به میدان میکشاند؛ حماس و جهاد می‌جنگند چون عقیده‌شان آنها را وادار می‌کنه به این کار میکند/ اینها نیابت از ما ندارند. ✏️ما اگر یک روزی بخواهیم اقدام بکنیم احتیاجی به نیروی نیابتی نداریم... ۱۴۰۳/۱۰/۲ 💻 Farsi.Khamenei.ir

ایمان...

أَخِلّائی وَ أَحْبابی ذَروا مِنْ حُبِّهِ مابی مَریضُ العِشْقِ لا یَبْری وَ لا یَشْکو إِلَی الرّاقی¹ نشان عاشق آن باشد که شب با روز پیوندد تو را گر خواب می‌گیرد نه صاحب درد عشاقی |سعدی²| پ.ن¹: دوستان و یارانم مرا رها کنید در باره آنچه از دوستی او به من رسیده است (یعنی سرزنشم نکنید که با این دوستی چه به روزم آمده) بیمار عشق نه بهبود می یابد و نه به پادزهر پناه می برد. پ.ن²: اوج هنر شاعرا رو میشه از ملمّع هاشون فهمید :)✨ #شعر

_

احسنت :)) برخی ملمع ها یک بیت عربی یک بیت فارسی، بعضی هم یک مصرع فارسی یک مصرع عربی هست. از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه اِنّی رَأیتُ دَهراً، مِن هَجْرِکَ القیامه =)[حافظ] خوشحال میشیم شعر پیشنهاد کنید✨

رنـدانِ تشــنه‌لب را، آبی نـمی‌دهـد کس گویی ولی‌شناسان، رفتند از این ولایت |حافظ| ـ ۱:۲۰

بی‌جگرها را از این در رانـده‌اند اهل ضعف و ترس را تارانده‌اند یـار مـا امــروز و فــردا می‌کند کم‌دلان را از سرش وا می‌کند! تیغ برکش، بهــر رزم تـــن به تـــن بی هراس از کشتن و کشته شدن حق‌حقی در قلب میدانگاه زن تیــغ «لا» بر فرق «الاالله» زن گر هراسی سر برآرد پیشِ رو دل قوی کن، یا ابوفاضل بگو هم جهاد و هم شهادت مست اوست تا قیــامت این علم در دست اوست رشتــه‌های بیــرقـــش رایـات رزم خط به خط پیشانی‌اش آیات رزم تیــغ ابرویش: اذا جــاء القضــا برق چشمش میکُشد بی‌خونبها الله الله این شکوه و هیمنه یک‌تنه هم میسره هم میمنه شیر می‌ترسد ولی عباس نه! کوه می‌لــرزد ولی عباس نه! |محمدمهدی سیار| #دلی

صلوا علی نبینا :)✨ #زنگ_تلاوت

ایمان، ارثی‌ست که از عاشورا به آزادگان عالم نسل به نسل میرسد...

فَلَمّا كانَ اللَّيلُ قالَ(امام حسین علیه السلام): هذَا اللَّيلُ قَد غَشِيَكُم ، فَاتَّخِذوهُ جَمَلاً ، ثُمَّ لِيَأخُذ كُلُّ رَجُلٍ مِنكُم بِيَدِ رَجُلٍ مِن أهلِ بَيتي ، تَفَرَّقوا في سَوادِكُم ومَدائِنِكُم حَتّى يُفَرِّجَ اللّه ُ ، فَإِنَّ القَومَ إنَّما يَطلُبُوني ، ولَو قَد أصابوني لَهَوا عَن طَلَبِ غَيري . . . . وقالَ زُهَيرُ بنُ القَينِ : وَاللّه ِ ، لَوَدِدتُ أنّي قُتِلتُ ، ثُمَّ نُشِرتُ ، ثُمَّ قُتِلتُ حَتّى اُقتَلَ كَذا ألفَ قَتلَةٍ ، وأنَّ اللّه َ يَدفَعُ بِذلِكَ القَتلَ عَن نَفسِكَ وعَن أنفُسِ هؤُلاءِ الفِتيَةِ مِن أهلِ بَيتِكَ. و زُهَير بن قَين گفت : به خدا سوگند ، دوست داشتم كه كشته شوم و سپس ، زنده شوم و سپس ، كشته شوم و تا هزار مرتبه مرا بكشند ؛ امّا خداوند با كشته شدن من ، كشته شدن را از تو و از جانِ اين جوانان خاندانت ، دور بدارد ! |الإرشاد :جلد ٢ صفحه ٩١|