داریم به لحظه هایی نزدیک میشیم که سیدالشهداء به پهنای صورتشون اشک میریزن و زمزمه میکنن : إلهی! اَنْتَ کَهْفی حینَ تُعْیینِی الْمَذاهِبُ فی سَعَتِها وَتَضیقُ بِیَ الاَْرْضُ بِرُحْبِها خدایا تو پناهگاه منی هنگامی که راه ها با همه ی وسعت شان درمانده ام کنند و زمین با همه ی پهناوری اش بر من تنگ گیرد.

التماس دعا.

-

_ پرسیدم از طبیبی ؛ احوال دوست گفتا «فی بُعدها عذابٌ، فی قُربها السلامه»

شب شد. بلاگرها کم‌کم مسواک می‌زنند تا بخوابند. امروز روز سختی داشتند. از ابتدای صبح کلی متن و ویدئوی سوزناک حاضر کردند و ضجه‌های مجازی زدند تا فالوور جمع کنند و حالا خسته‌اند. باید استراحت کنند تا فردا برای یک ماجرای جدید انرژی داشته باشند. حالا با فالوورهای جدیدی که از اتفاقات امروز جمع کرده‌اند، می‌توانند تعرفه‌ی استوری‌ها و فروش اجناس بنجل دیگران را بیشتر و باتعرفه‌ی گران‌تری تبلیغ کنند. آنان می‌دانند این مردم هوش تاریخی بسیار موقت و زودگذری دارند. شب شد. حالا آن دخترک در سردخانه خوابیده و ما آن‌را از یاد می‌بریم و حیف از آن و وامصیبتا بر خانواده‌اش. شب شد. چشم‌هایمان را می‌بندیم تا مافیا چشم‌هایش را باز کند و جان شهروندی دیگر را بگیرد تا بلاگرها نان بخورند و موج‌سواری کنند. شب شد و بنان می‌خواند: آه .. ای ‌الهه‌ی ناز ..

-

عیدتون مبارک ؛

میگم تموم شاعرا ، برای تو غزل بگن.

-

فعلاً زنده میمانم هنوز کتاب‌هایی هست که د‌وست دارم بخوانم.