- یه مودِ عجیبی دارم ک انگار میخوام داد بزنم نمیشه میخوام داد نزنم نمیشه ! میخوابم بخوابم نمیتونم ، میخوام برم بیرون ولی حسِ و حالش نیست ! آدمایِ اطرافمو دوسِت دارم ولی حالِ و . . حوصلشونو ندارم خیلی ، چیزایِ دیگه رو نمیدونم کلا یه مودِ عجیبیه ک حتی خودمم نمیفهممش .

بعد از رفتن یه آدمایی دلت ُ خاک میگیره ، غم عالم و آدم میشینه روش . . ولی نبود یه سری آدما ، دلی واست نمیزاره که خاک بگیره که بتونی یه روزی بتکونیش و ادامه بدی ، بعد از تو دلی واسه ادامه دادن نموند برام ، دلی واسه تکوندن نموند برام :)

-تو همان اولین لبخندِ یک نوزادی : )

خوراکیات که به کسی نمیدادی و بامن تقسیم میکردی :)

-

- سیگارشو پرت کرد یه گوشه و یهو داد زد بعد رفتنت فقط تونستم جسممو سرپا نگهدارم ! و از درون مُردم هنوزم . . جایِ‌ خالیت یه گودالِ عمیق و تاریکه که ؛ هر شب وجودم توش غرق میشه ولی تو نمیتونی برگردی :)

- هیچکس ، نفهمید و‌‌ نمیفهمه و قرارم‌‌نیس بفهمه ما رو ؛

میگفت من از وقتي که اول مسیج نمیدم ، دیگه ازشون خبر ندارم .

اونوقتا که‌ این‌ جلافتا نبود مادر ، یه‌ گُل نارنج‌ میدید ترُ تمیزه‌ برش‌ میداشت ، میاورد‌ میذاشت‌ پشت‌ گوشم‌ میگفت : بهارُ‌ تو قشنگ‌ میکنی‌ نه‌ نآرنجش : )

- الان چی لازم داری ؟ + با تمومِ دلخوریا ولی ی کنجِ حرم برای زار زدن *

تمنای‌تودارداین‌دلِ‌وامانده‌ام .

لعنت به هرچی که مربوط به سرطانِ . گند بزنن به همش .