بعد از رفتن یه آدمایی دلت ُ خاک میگیره ، غم عالم و آدم میشینه روش . .
ولی نبود یه سری آدما ، دلی واست نمیزاره که خاک بگیره که بتونی یه روزی بتکونیش و ادامه بدی ،
بعد از تو دلی واسه ادامه دادن نموند برام ، دلی واسه تکوندن نموند برام :)
اونوقتا که
این جلافتا نبود مادر ،
یه گُل نارنج میدید
ترُ تمیزه
برش میداشت ،
میاورد میذاشت
پشت گوشم
میگفت :
بهارُ تو قشنگ میکنی
نه نآرنجش : )
حاضرم یه نفر دونه دونه موهامو بکنه یا به هم بریزه ؛
لواشکامو برداره ؛
دکور اتاقمو خراب کنه ؛
دفترامو خط خطی کنه ؛
جیغ بکشه ؛
هررر کار رو مخیو کنه ؛
ولی به رفیقم نزدیک نشه .