من ارگ بم و خشت به خشتم متلاشی تو نقش جهانی، هر ورق ترمه و کاشی

نانت را می‌دزدند، سپس تکه‌ای به تو می‌دهند، آنگاه امر می‌کنند که برای سخاوتشان از آنها تشکر کنی، امان از این وقاحتشان... غسان‌ کفانی`

پانزدهم بهمن ۱۴۰۴✨📚 زمستان تلخ و شیرین...

امید هایی توأم با ناامیدی...🌱 (تجربۀ جالبی بود!)

دیو سپید را در بند می نهیم با هفت خوان عشق از بند می رهیم... ″افشین یداللهی″ #قاچ‌کتاب

بروید ای حریفان، بکشید یار ما را به من آورید آخِر، صنم گریزپا را به ترانه های شیرین، به بهانه های زرین بکشید سوی خانه، مه خوب خوش لقا را اگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم همه وعده مکر باشد، بفریبد او شما را... ″مولانا″

ای درخت آشنا شاخه های خویش را ناگهان کجا جا گذاشتی؟ یا به قول خواهرم فروغ: دست های خویش را در کدام باغچه عاشقانه کاشتی؟ این قرارداد تا ابد میان ما برقرار باد: چشم های من به جای دست های تو! من به دست تو آب می دهم تو به چشم من آبرو بده! من به چشم های بی قرار تو قول می دهم: ریشه های ما به آب شاخه های ما به آفتاب می رسد ما دوباره سبز می شویم! ″قیصر امین پور″

🌱...!

وطن بی هموطن بی معناست...

وطن عشق من هموطن جان من...