.. اشک هایش را با آستینش پاک می‌کرد .

ما مریدانِ جناب قمرِ تشنه لبیم ؛ عطش روز نهم بوی اباالفضل دارد ..

من روضه حسین شنیدم و هنوز زنده‌ام ! این رسم نوکری نبود ؛ خاک بر سرم ..

من هنوز هم منتظرم ؛ مثل پارسال ، از اون درِ کوچیکِ گوشه‌ حسینیه بیای و پایان بدی به تمومِ این دلتنگی‌ها ..

قربون اون دستایی که ، امشب داره خار‌های بیابون رو میکنه ..

بر زمین بودی و بر جسم تو پیراهن نبود ..

پیغام کربلا به نجف برد ؛ جبرئیل یا مرتضی‌علی پسری داشتی ؛ چه شد ؟

آب ِحیات ؛ خاك تیمم شدی چرا ؟

_ در میان ِهیاهوی ِمحرم ؛ حسین زمانه فراموش نشود ! . _

به روی شانه گرچه بارِ سنگینِ عزا داریم ؛ به سر تاجِ ابهَت از غرورِ این وطن داریم🤍

؛ شمع غم را روشن کنید .. امشب همه‌ی زمین و زمان ؛ در عزای حسین گریان‌اند❤️‍🩹.

همینجوری که داشتم تو قطعه شهدای اخیر قدم میزدم ، که سه تا مزار کنار هم نظرم رو جلب کرد . اولین مزارِ شهید ، برای جنگ دوازده روزس دومین مزار ، برای کودتای ۱۸و۱۹ دی و سومین مزار ، برای جنگ رمضان .. عجب سالی بود این ۴۰۴ .. چقدر عزیزانمون رو از ما گرفت ..