eitaa logo
سبک و شعر ملتمس
1.4هزار دنبال‌کننده
903 عکس
138 ویدیو
56 فایل
ارتباط، تبادل سبک، ارسال صوت اجرا شده و سفارش کتاب ها.. از طریق آیدی ایتا زیر صورت پذیرد. مجتبی دسترنج(ملتمس): @mojtaba_dastranj_moltames آثار منتشر شده ملتمس: 1. کتاب اشک ملتمس 2. کتاب اشک ملتمس ٢ 3. کتاب شوق ملتمس (عروسی خوانی) و...... التماس دعا
مشاهده در ایتا
دانلود
مدح و مرثیه امام حسن مجتبی علیه السلام هر که باشد نوکر و عبد و گدای مجتبی می‌خرد او را به لبخندی خدای مجتبی دردمندانِ دو عالم را بگویید اینچنین دردِشان را می‌دهد تسکین دوای مجتبی شامل لطف و عطای حضرت زهرا شود هر کسی گریه کند در روضه های مجتبی صاحب فیض است در دنیا و عقبی هر کسی قطره اشکی بریزد در عزای مجتبی بنده ی درگاه او شاه دوعالم می شود چون که می‌گیرد شرف از خاک پای مجتبی هر که می‌آید به درگاهش مدالش می‌دهند شهره در دنیاست آری.. مبتلای مجتبی جان ما ارزش ندارد جان یک دنیا فداش اصلاً این دنیاست از اول فدای مجتبی صلح او آغاز فریاد و قیام کربلاست شد مدینه عاقبت کرببلای مجتبی آرزوی عاشقانش در ظهور مهدی است ثبت تصویری دم ایوان طلای مجتبی عاقبت با زهر جعده جان او بر لب رسید تا پُر از خون شد دل غرق نوای مجتبی علت مرگش نه زهر است و نه اینکه بی‌کسی علتش یک کوچه‌ی تنگ است و وای مجتبی ...کوچه ای که مادرش را زد عدو در پیش او سخت گردیده تمام این غم، برای مجتبی پیکرش زخمی غم ها بود، زخمی تر شده تیر باران شد تن در غم رهای مجتبی گفت «لایوم..»و حسینش را کمی آرام کرد خوانده آخر روضه ها را های های مجتبی «ملتمس» با روضه های مجتبی خون گریه کن گریه در می آورد چون ماجرای مجتبی @moltames110
حسنین وقتی که غرق آه و محن می شویم ما یعنی که بی قرارِ دو تن می شویم ما بعد از چهلُمِ پسر فاطمه حسین آماده ی عزای حسن می شویم ما گاهی به یادِ کرببلا سینه می زنیم گاهی مدینه ایِ علَن می شویم ما هم گریه بَهرِ کُشته ی دور از وطن کنیم هم مونس غریبِ وطن می شویم ما یک بی حرم، وَ دیگری هم بی کفن بُوَد بر اين دوتن اُویس قرن می شویم ما جایی که شأن این دو عبای یمانی است پس طالب عبای یمن می شویم ما ارباب ما حسین و، جهاندار ما حسن در مدح این دو گرم سُخَن می شویم ما در روضه ها همیشه به دنبال نکته ایم بی تابِ سَم و تیر و کفن می شویم ما خورده کشیده پیش حسن، مادر حسین هم ناله ی نوایِ مَزَن می شویم ما می آید عاقبت کسی از نسل این دو که با دیدنش رها زِ بدن می شویم ما @moltames110
عشق است حسن... حسن گلواژه دیوان عشق است حسن تفسیری از قرآن عشق است حسن سرچشمه جودِ الهی حسن ابرِ کرم، باران عشق است حسن اَبروی او محراب طاعت حسن گیسوی او ایوان عشق است حسن نَبضِ پیمبر، نَفْسِ حیدر حسن جان و دلِ جانان عشق است حسن عزّت برای مومنین است حسن در سینه ها ایمان عشق است حسین ارباب خوبی های عالم حسن در معرفت سلطان عشق است حسن با رب الاعلی همنشین است حسن شب تا سحر مهمان عشق است حسن باشد کلامش وحی مُنزل حسن فرمان او فرمان عشق است حسن در پایِ او هستیِ خالق حسن در دستِ او احسان عشق است حسن صُلحش سبب شد دین بماند حسن جنگش ولی طوفان عشق است حسن دستِ کریمش بَنده پرور حسن تیغِ کَجَش بُرّان عشق است حسن مَرهَم به زخم قلب زهراست حسن بر فاطمه درمان عشق است حسن زهرِ هلاهل نوش کرده حسن جان و تنش سوزان عشق است حسن گر چه بقیع اش خاکی اما.. به درگاهش ملک دربان عشق است حسن را ملتمس دیگر چه گویی؟ که عشق است و همی قربان عشق است @moltames110
«السلام علیک یامعزالمؤمنین یاحسن ابن علی» كریمی و کرمت را کسی نمی فهمد زیادیِ نِعَمَت را کسی نمی فهمد «به آسمان رود و کار آفتاب کند» بلندیِ علمت را كسی نمی فهمد قدم گُذار و خدا را قدم قدم طی کن مسیر هر قدمت را کسی نمی فهمد تو غرق ذات خدا بودی و سرت چرخید دلیل زلف خمت را کسی نمی فهمد عظیمی و عظمت داده حق به تو اما شکوهِ این عظمت را کسی نمی فهمد حسن تویی و تو حُسن جمالِ اللّهی جمال جام جمت را کسی نمی فهمد دم تو چون دم عیسی، خودت چو موسایی بِجز نبی، دو دمت را کسی نمی فهمد تو هم عزیز علی ، هم اَمینِ زهرایی نشان این دو سِمَت را کسی نمی فهمد عجم هماره به تو، چون علی ارادت داشت ارادتِ عجمت را کسی نمی فهمد نگاه کردی و ما را چه محترم کردی نگاهِ محترمت را کسی نمی فهمد به روی مُصحَف دل یاحسن نوشتی تو روانیِ قلمت را کسی نمی فهمد تو از زیاد خودت کم به ما ندادی که.. چرا؟، زیاد و کَمَت را کسی نمی فهمد حرم اگر چه ندارى، ولی به سینه ی خود چرا غم حرمت را کسی نمی فهمد قسم به فاطمه دنیا به تو بدهکار است قسم چرا، قَسَمَت را کسی نمی فهمد میان کوچه زِ بس که صدا زدی مادر صدایِ زیر و بَمَت را کسی نمی فهمد غم تو، غربت کوچه، عذاب مادر شد عذاب درد و غمت را کسی نمی فهمد @moltames110
مدح و مرثیه امام حسن مجتبی علیه السلام هر که باشد نوکر و عبد و گدای مجتبی می‌خرد او را به لبخندی خدای مجتبی دردمندانِ دو عالم را بگویید اینچنین دردِشان را می‌دهد تسکین دوای مجتبی شامل لطف و عطای حضرت زهرا شود هر کسی گریه کند در روضه های مجتبی صاحب فیض است در دنیا و عقبی هر کسی قطره اشکی بریزد در عزای مجتبی بنده ی درگاه او شاه دوعالم می شود چون که می‌گیرد شرف از خاک پای مجتبی هر که می‌آید به درگاهش مدالش می‌دهند شهره در دنیاست آری.. مبتلای مجتبی جان ما ارزش ندارد جان یک دنیا فداش اصلاً این دنیاست از اول فدای مجتبی صلح او آغاز فریاد و قیام کربلاست شد مدینه عاقبت کرببلای مجتبی آرزوی عاشقانش در ظهور مهدی است ثبت تصویری دم ایوان طلای مجتبی عاقبت با زهر جعده جان او بر لب رسید تا پُر از خون شد دل غرق نوای مجتبی علت مرگش نه زهر است و نه اینکه بی‌کسی علتش یک کوچه‌ی تنگ است و وای مجتبی ...کوچه ای که مادرش را زد عدو در پیش او سخت گردیده تمام این غم، برای مجتبی پیکرش زخمی غم ها بود، زخمی تر شده تیر باران شد تن در غم رهای مجتبی گفت «لایوم..»و حسینش را کمی آرام کرد خوانده آخر روضه ها را های های مجتبی «ملتمس» با روضه های مجتبی خون گریه کن گریه در می آورد چون ماجرای مجتبی @moltames110
مدح و مرثیه امام حسن مجتبی علیه السلام هر که باشد نوکر و عبد و گدای مجتبی می‌خرد او را به لبخندی خدای مجتبی دردمندانِ دو عالم را بگویید اینچنین دردِشان را می‌دهد تسکین دوای مجتبی شامل لطف و عطای حضرت زهرا شود هر کسی گریه کند در روضه های مجتبی صاحب فیض است در دنیا و عقبی هر کسی قطره اشکی بریزد در عزای مجتبی بنده ی درگاه او شاه دوعالم می شود چون که می‌گیرد شرف از خاک پای مجتبی هر که می‌آید به درگاهش مدالش می‌دهند شهره در دنیاست آری.. مبتلای مجتبی جان ما ارزش ندارد جان یک دنیا فداش اصلاً این دنیاست از اول فدای مجتبی صلح او آغاز فریاد و قیام کربلاست شد مدینه عاقبت کرببلای مجتبی آرزوی عاشقانش در ظهور مهدی است ثبت تصویری دم ایوان طلای مجتبی عاقبت با زهر جعده جان او بر لب رسید تا پُر از خون شد دل غرق نوای مجتبی علت مرگش نه زهر است و نه اینکه بی‌کسی علتش یک کوچه‌ی تنگ است و وای مجتبی ...کوچه ای که مادرش را زد عدو در پیش او سخت گردیده تمام این غم، برای مجتبی پیکرش زخمی غم ها بود، زخمی تر شده تیر باران شد تن در غم رهای مجتبی گفت «لایوم..»و حسینش را کمی آرام کرد خوانده آخر روضه ها را های های مجتبی «ملتمس» با روضه های مجتبی خون گریه کن گریه در می آورد چون ماجرای مجتبی @moltames110
حسنین وقتی که غرق آه و محن می شویم ما یعنی که بی قرارِ دو تن می شویم ما بعد از چهلُمِ پسر فاطمه حسین آماده ی عزای حسن می شویم ما گاهی به یادِ کرببلا سینه می زنیم گاهی مدینه ایِ علَن می شویم ما هم گریه بَهرِ کُشته ی دور از وطن کنیم هم مونس غریبِ وطن می شویم ما یک بی حرم، وَ دیگری هم بی کفن بُوَد بر اين دوتن اُویس قرن می شویم ما جایی که شأن این دو عبای یمانی است پس طالب عبای یمن می شویم ما ارباب ما حسین و، جهاندار ما حسن در مدح این دو گرم سُخَن می شویم ما در روضه ها همیشه به دنبال نکته ایم بی تابِ سَم و تیر و کفن می شویم ما خورده کشیده پیش حسن، مادر حسین هم ناله ی نوایِ مَزَن می شویم ما می آید عاقبت کسی از نسل این دو که با دیدنش رها زِ بدن می شویم ما @moltames110
عشق است حسن... حسن گلواژه دیوان عشق است حسن تفسیری از قرآن عشق است حسن سرچشمه جودِ الهی حسن ابرِ کرم، باران عشق است حسن اَبروی او محراب طاعت حسن گیسوی او ایوان عشق است حسن نَبضِ پیمبر، نَفْسِ حیدر حسن جان و دلِ جانان عشق است حسن عزّت برای مومنین است حسن در سینه ها ایمان عشق است حسین ارباب خوبی های عالم حسن در معرفت سلطان عشق است حسن با رب الاعلی همنشین است حسن شب تا سحر مهمان عشق است حسن باشد کلامش وحی مُنزل حسن فرمان او فرمان عشق است حسن در پایِ او هستیِ خالق حسن در دستِ او احسان عشق است حسن صُلحش سبب شد دین بماند حسن جنگش ولی طوفان عشق است حسن دستِ کریمش بَنده پرور حسن تیغِ کَجَش بُرّان عشق است حسن مَرهَم به زخم قلب زهراست حسن بر فاطمه درمان عشق است حسن زهرِ هلاهل نوش کرده حسن جان و تنش سوزان عشق است حسن گر چه بقیع اش خاکی اما.. به درگاهش ملک دربان عشق است حسن را ملتمس دیگر چه گویی؟ که عشق است و همی قربان عشق است @moltames110
«السلام علیک یامعزالمؤمنین یاحسن ابن علی» كریمی و کرمت را کسی نمی فهمد زیادیِ نِعَمَت را کسی نمی فهمد «به آسمان رود و کار آفتاب کند» بلندیِ علمت را كسی نمی فهمد قدم گُذار و خدا را قدم قدم طی کن مسیر هر قدمت را کسی نمی فهمد تو غرق ذات خدا بودی و سرت چرخید دلیل زلف خمت را کسی نمی فهمد عظیمی و عظمت داده حق به تو اما شکوهِ این عظمت را کسی نمی فهمد حسن تویی و تو حُسن جمالِ اللّهی جمال جام جمت را کسی نمی فهمد دم تو چون دم عیسی، خودت چو موسایی بِجز نبی، دو دمت را کسی نمی فهمد تو هم عزیز علی ، هم اَمینِ زهرایی نشان این دو سِمَت را کسی نمی فهمد عجم هماره به تو، چون علی ارادت داشت ارادتِ عجمت را کسی نمی فهمد نگاه کردی و ما را چه محترم کردی نگاهِ محترمت را کسی نمی فهمد به روی مُصحَف دل یاحسن نوشتی تو روانیِ قلمت را کسی نمی فهمد تو از زیاد خودت کم به ما ندادی که.. چرا؟، زیاد و کَمَت را کسی نمی فهمد حرم اگر چه ندارى، ولی به سینه ی خود چرا غم حرمت را کسی نمی فهمد قسم به فاطمه دنیا به تو بدهکار است قسم چرا، قَسَمَت را کسی نمی فهمد میان کوچه زِ بس که صدا زدی مادر صدایِ زیر و بَمَت را کسی نمی فهمد غم تو، غربت کوچه، عذاب مادر شد عذاب درد و غمت را کسی نمی فهمد @moltames110
یا معز المؤمنين حسن صُلحش سبب شد دین بماند حسن جنگش ولی طوفان عشق است @moltames110