این هم تسهیل‌سازی☝️🏻😁

🎙️ پادکست | ضرورت تربیت نوجوان 👤 استاد آیت‌الله عابدینی 📌 موضوع: اصل«شیب ملایم»در تکوین و تربیت؛ تطابق تکوین و تربیت 💬 در این بخش، به یکی از اصول مهم در مسیر تربیت نوجوان می‌پردازیم؛ اینکه رشد و تربیت، مسیری تدریجی و مرحله‌به‌مرحله است و نمی‌توان از نوجوان انتظار تغییرات یک‌باره داشت.

این کمک‌ها هنوز ادامه دارد..🥀 میناب، لامرد، سیریک و ... 📻 @monaisir | منصور آقاجانی

قفسه های خالی از مواد غذایی در اوکراین و مردمی که شبها در مترو می خوابند وضعیتی است که زلنسکی برای مردم اوکراین ایجاد کرده ولی ما اخباری از این دست را هیچگاه در خبرگزاری های غربی و غرب پرستان داخلی نمی بینیم چون قرار نیست شکست و نابودی اوکراین رسانه ای شود. https://t.me/mir_today/9182?single

قفسه‌های خالی اوکراین..

أَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ، وَ رَضِيَ بِالذُّلِّ مَنْ کَشَفَ عَنْ ضُرِّهِ، وَ هَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ عَلَيْهَا لِسَانَهُ. 🔺امیرالمومنین (عليه السلام) فرمود: _ هر کس طمع پيشه کند خود را حقير کرده، و کسى که ناراحتى هايش را (نزد اين و آن بدون هيچ فايده‌اى) فاش کند به ذلت خويش راضى شده، و آن کس که زبانش را بر خود امير کند شخصيتش حقير خواهد شد.🔻 🔰 نهج‌البلاغه، حکمت ۲ 📻 @monaisir | منصور آقاجانی

طلبه‌ ای در دیدارش از آیت‌الله شهید سید محمدباقر صدر می‌پرسد: «خیلی وقت‌ها دچار بی‌حوصلگی می‌شوم و درس و مطالعه و تألیف را کلاً رها می‌کنم. چه کنم [که از این حالت رها شوم]؟!» #شهید_صدر پاسخ می‌دهد: «کسی که توطئه‌ها و دسیسه‌ها و تبانی‌ها بر ضد اسلام و تهمت‌ها و دروغ‌پردازی‌هایی که نسبت به مبانی اسلامی می‌شود را می‌بیند چگونه دلش می‌آید که مطالعه و کار جدی و بی‌وقفه را رها کند؟!» 📚السيرة والمسيرة في حقائق و وثائق، ج‌٢، ص٢٨۹ @sajjudi | #سَجُّـوْدِی

یه نکته‌ای که این روزها به نظرم باید جدی‌تر بهش فکر کنیم، نسبتِ خانواده با حضور خیابانیه👇🏻👇🏻

توی روزهای اول جنگ، وقتی شب‌ها با هم در تجمعات حاضر می‌شدیم، بچه‌ها و نوجوان‌هامون معمولاً هرکدوم یک مسئولیتی داشتن؛ یکی درگیر یک کاری بود، یکی مسئولیتی رو به عهده گرفته بود و هرکدوم به شکلی سعی می‌کردن در این حضور جمعی نقش داشته باشن. اون روزها قابل گذشت بود که یک خانواده‌ای، بچه‌هاش رو در بخش‌های مختلف این جمعیت پخش کنه و هرکدوم رو درگیر یک فعالیت کنه؛ چون نوجوان احساس می‌کرد حضورش معنا داره و صرفاً یک «حاضر بودن» نیست. همین هم به خیابون حیات می‌داد و هم به نوجوان تجربه‌ی نقش‌آفرینی اجتماعی می‌داد. اما امروز احساس می‌کنم بخشی از اون کارکرد اولیه کم‌رنگ شده. شاید دیگه مثل روزهای اول، مسئولیت‌ها و فعالیت‌های مشخصی برای نوجوان‌ها وجود نداشته باشه و در نتیجه، بخشی از این حضورها برای بچه‌ها داره به یک حضور تکراری تبدیل می‌شه. (البته اگه هنوز توی میدان بیایند..) اینجا به نظرم یک فرصت مهم پیش روی خانواده‌هاست: بیایید کانون خانواده رو در خیابون گرم کنیم. ما معمولاً از «حضور اجتماعی» حرف می‌زنیم، اما کمتر به این توجه می‌کنیم که همین حضور اجتماعی می‌تونه یک موقعیت تربیتی بسیار جدی برای خانواده باشه. خیلی از پدر و مادرها در طول روز فرصت چندانی برای تعامل با فرزندشون ندارن. نوجوان کلاس داره، برنامه‌ی تابستونی داره، مدرسه و فعالیت‌های مختلف داره؛ پدر ممکنه سر کار باشه و مادر هم درگیر مسئولیت‌های خودش. #ادامه👇🏻

توی روزهای اول جنگ، وقتی شب‌ها با هم در تجمعات حاضر می‌شدیم، بچه‌ها و نوجوان‌هامون معمولاً هرکدوم یک مسئولیتی داشتن؛ یکی درگیر یک کاری بود، یکی مسئولیتی رو به عهده گرفته بود و هرکدوم به شکلی سعی می‌کردن در این حضور جمعی نقش داشته باشن. اون روزها قابل گذشت بود که یک خانواده‌ای، بچه‌هاش رو در بخش‌های مختلف این جمعیت پخش کنه و هرکدوم رو درگیر یک فعالیت کنه؛ چون نوجوان احساس می‌کرد حضورش معنا داره و صرفاً یک «حاضر بودن» نیست. همین هم به خیابون حیات می‌داد و هم به نوجوان تجربه‌ی نقش‌آفرینی اجتماعی می‌داد. اما امروز احساس می‌کنم بخشی از اون کارکرد اولیه کم‌رنگ شده. شاید دیگه مثل روزهای اول، مسئولیت‌ها و فعالیت‌های مشخصی برای نوجوان‌ها وجود نداشته باشه و در نتیجه، بخشی از این حضورها برای بچه‌ها داره به یک حضور تکراری تبدیل می‌شه. (البته اگه هنوز توی میدان بیایند..) اینجا به نظرم یک فرصت مهم پیش روی خانواده‌هاست: بیایید کانون خانواده رو در خیابون گرم کنیم. ما معمولاً از «حضور اجتماعی» حرف می‌زنیم، اما کمتر به این توجه می‌کنیم که همین حضور اجتماعی می‌تونه یک موقعیت تربیتی بسیار جدی برای خانواده باشه. خیلی از پدر و مادرها در طول روز فرصت چندانی برای تعامل با فرزندشون ندارن. نوجوان کلاس داره، برنامه‌ی تابستونی داره، مدرسه و فعالیت‌های مختلف داره؛ پدر ممکنه سر کار باشه و مادر هم درگیر مسئولیت‌های خودش. طبیعیه که در چنین شرایطی، زمانِ باهم‌بودن خانواده کم بشه. اما حضور خانوادگی در خیابون می‌تونه یک «تجربه‌ی زیست مشترک» برای اعضای خانواده ایجاد کنه. نوجوان فقط با شنیدن حرف‌های پدر و مادر تربیت نمی‌شه؛ بخش مهمی از تربیتش رو از دیدن سبک زندگی و رفتار اون‌ها یاد می‌گیره. - که متاسفانه نسل امروز داره تربیت از روی زیست در کنار هم رو فراموش میکنه و فکر میکنه که نوجوانان دیگه به رفتارهای پدر و مادرشون کاری ندارند- اینکه پدر و مادر یک نوجوان چطور در یک موقعیت اجتماعی حاضر می‌شن، چطور با هم تعامل می‌کنن، چطور کنار هم وقت می‌گذرونن و اصلاً چطور نسبت خودشون رو با جامعه تعریف می‌کنن، همه‌ی این‌ها برای نوجوان تبدیل به تجربه می‌شه. پس شاید بد نباشه بعضی وقت‌ها، به جای اینکه فقط به «حضور در تجمع» فکر کنیم، به خود خانواده هم فکر کنیم. اگر بچه‌تون دوست داره با دوچرخه بیاد، اجازه بدید با دوچرخه بیاد. نه اینکه خیابون رو با شهر بازی اشتباه بگیریم؛ اما تنوع در تجربه، برای کودک و نوجوان مهمه. یک شب پیاده بیاید، یک شب با ماشین دوری بزنید، یک شب جایی بنشینید و با هم صحبت کنید. حتی گاهی اجازه بدید خود بچه پیشنهاد بده که امشب چطور بیاییم و چه کار کنیم. این تنوع، فقط برای سرگرمی نیست؛ کمک می‌کنه حضور اجتماعی برای نوجوان از یک کار تکراری به یک «تجربه‌ی معنادار» تبدیل بشه. برای نوجوان‌تان مسئولیت تعریف کنید. مسئولیت هویت‌بخش. یا حتی با هم در فضای خانه یک مسئولیت جذاب تعریف کنید. (انشالله تو این روزها قصد داریم به چندتاش بپردازیم تو این صفحه) ما باید حواسمون باشه که نوجوان فقط قرار نیست از این فضا چیزی یاد بگیره؛ قرارِ مهم‌تر اینه که چیزی رو باهاش زیست کنه. و چه چیزی بهتر از اینکه این تجربه‌ی زیست، در کنار خانواده اتفاق بیفته؟ شاید یکی از کارهای مهمی که این روزها می‌تونیم انجام بدیم این باشه که خانواده‌هامون رو دوباره کنار هم به خیابون بیاریم؛ نه فقط برای اینکه خیابون پررنگ‌تر بشه، بلکه برای اینکه خودِ خانواده هم در این میدان، تجربه‌ی مشترک بسازه. بذاریم بچه‌هامون ما رو ببینن؛ ببینن چطور زندگی می‌کنیم، چطور در جامعه حضور پیدا می‌کنیم، چطور کنار هم می‌ایستیم، و چطور برای چیزی که بهش باور داریم، وقت می‌ذاریم. گاهی اوقات، اثرگذارترین آموزش‌ها، آن چیزهایی نیستند که به نوجوان می‌گوییم؛ آن چیزهایی‌اند که نوجوان، زندگی‌کردنِ ما را در کنار خودش می‌بیند. پس بیایید این روزها، فقط خیابون رو گرم نکنیم؛ کانون خانواده‌هامون رو هم در خیابون گرم کنیم...🪷 📻 @monaisir | منصور آقاجانی

🔰 ادامه مسیر؛ از گفتمان تا کنش‌های نوجوانانه (روز آخر دوره مجازی) دوره گفتمانی بعثت نوجوان در ششمین روز خود، میزبان سه استاد و فعال عرصه نوجوان خواهد بود؛ فرصتی برای شنیدن، گفت‌وگو و رسیدن به نگاهی دقیق‌تر نسبت به نقش و مسئولیت نوجوان امروز. در این نشست، با حضور: ▫️ حجت‌الاسلام حسین آقاجانی ▫️سرکار خانم ازناوی ▫️ سرکار خانم عبداللهی گفت‌وگوهایی درباره نوجوان، میدان اثرگذاری او و مسیر رسیدن از مخاطب‌بودن به مسئولیت‌پذیری شکل خواهد گرفت. 🗓 شنبه ۱۴ شهریور 🕒 از ساعت ۱۵:۰۰ تا ۱۸:۳۰ 💻 مجازی به صورت برخط لینک ورود به جلسه: https://daneh.ir/demo2/mod/lmskaranskyroom/view.php?id=53176 📌 برنامه شامل سه جلسه گفت‌وگویی، زمان استراحت و در پایان، جمع‌بندی و پرسش‌وپاسخ خواهد بود. نوجوان؛ از مخاطب تا پرچمدار مسئولیت🚩 #بعثت_نوجوان | #بنیاد_ملی_نوجوان 📣 کانال بنیاد ملی نوجوان

آخرین روز دوره امروز هست☝️🏻