‌خطای محاسباتی مسئولان در ‌مذاکره با آمریکا باعث شد: -ایران همچنان شهید بدهد -به زیرساخت نظامی و صنعتی‌‌ش حمله شود -معیشت مردم هر روز بدتر شود - جنوب ایران شبیه جنوب لبنان شود و خلاصه همه هزینه‌های جنگ برای ما سرجایش بماند، اما قیمت بنزین در آمریکا نزولی شود؛ آن هم به نفع ترامپ!

حسن مولا مولا محمدحسین حدادیان ششم محرم ۱۴۰۵ هیئت رزمندگان غرب

جنگ بر سر منابع نیست؛ بر سر «امکان» است سال‌ها قدرت کشورها را با مقدار منابعشان می‌سنجیدند. چند بشکه نفت دارند، چه میزان ذخیره معدنی در اختیارشان است، وسعت سرزمین و جمعیتشان چقدر است. اما جهان جدید یک حقیقت متفاوت را آشکار کرده است: داشتن منابع، قدرت نیست؛ توان تبدیل منابع به امکان، قدرت است. کشوری ممکن است نفت داشته باشد، اما فناوری استخراج و صنایع پایین‌دستی نداشته باشد؛ جمعیت جوان داشته باشد، اما نتواند استعداد آنان را به علم و تولید متصل کند؛ معادن فراوان داشته باشد، اما محصول نهایی را از دیگران بخرد؛ دانشگاه‌های بسیار داشته باشد، اما مسئله‌هایش همچنان بی‌پاسخ بمانند. چنین کشوری ثروتمند است، اما قدرتمند نیست؛ زیرا میان «دارایی» و «توانایی» فاصله افتاده است. رقابت بزرگ قرن بیست‌ویکم دقیقاً بر سر پر کردن همین فاصله است. منازعه قدرت‌ها دیگر فقط بر سر تصرف سرزمین یا دستیابی به ماده خام نیست؛ بر سر نیمه‌هادی، هوش مصنوعی، دانش فنی، انرژی پایدار، امنیت غذایی، داده، مسیرهای ترانزیت و زنجیره‌های تأمین است. هر قدرتی می‌کوشد امکان تولید و تصمیم‌گیری مستقل را برای خود حفظ کند و امکان‌های رقیب را محدود سازد. بنابراین، جهان از عصر «مالکیت منابع» وارد عصر «مالکیت امکان» شده است. در چنین جهانی، پیشرفت دیگر صرفاً افزایش تولید یا جذب سرمایه نیست. پیشرفت، معماری شبکه‌ای از امکان‌هاست: امکان آموختن، امکان تولید، امکان دسترسی به اعتبار، امکان دستیابی به فناوری، امکان ورود به بازار، امکان مالکیت ابزار کار و امکان تبدیل استعداد به ثروت و قدرت. این است که مسئله اصلی ایران امروز نیز کمبود منابع نیست. ایران از حیث انرژی، معدن، موقعیت جغرافیایی، نیروی انسانی، بازار داخلی و عمق فرهنگی، یکی از غنی‌ترین کشورهای جهان است. مسئله این است که بخش بزرگی از این ظرفیت‌ها هنوز به امکان عمومی تبدیل نشده‌اند. نفت، تا هنگامی که به صنعت، فناوری و رفاه پایدار تبدیل نشود، فقط ماده‌ای در زیر زمین است. معدن، اگر به زنجیره تولید ملی پیوند نخورد، صرفاً خام‌فروشی است. دانشگاه، اگر نتواند مسئله کشور را حل کند، انبار مدرک است. جوان مستعد، اگر به سرمایه، فناوری و بازار دسترسی نداشته باشد، ظرفیت معطل‌مانده یک ملت است. ما مفهوم دولت را نیز باید از نو تعریف کنیم. دولت نه مالک منابع است، نه رقیب مردم و نه دستگاهی برای توزیع پول. دولت، امین انفال و معمار امکان است. انفال، ماده خام ساخت قدرت عمومی‌اند. نفت، گاز، معادن، زمین‌های عمومی، دریاها و دیگر ثروت‌های مشترک، برای آن در اختیار حاکمیت قرار نگرفته‌اند که هزینه روزمره دولت را تأمین کنند یا به رانت صاحبان نفوذ تبدیل شوند؛ باید به امکان تولید، علم، مالکیت و پیشرفت برای مردم تبدیل شوند. وجه تمایز اقتصاد مردمی از سرمایه‌داری و کمونیسم، همین است. سرمایه‌داری امکان‌ها را به سرمایه‌داران می‌سپارد؛ کمونیسم امکان‌ها را در دیوان‌سالاری متمرکز می‌کند. اما در معماری تمدن نوین اسلامی، حاکمیت امانت‌دار منابع است و مردم صاحبان میدان خلق ثروت‌اند. استقلالی که امام خمینی از آن سخن گفت، فقط استقلال در سیاست خارجی نبود؛ استقلال در توان ساختن بود. ملتی مستقل است که بتواند نیازهای اساسی خود را تأمین کند، مسئله‌هایش را با عقل و دانش خود حل کند و برای پیشرفت، منتظر اجازه یا نسخه دیگران نماند. در ایران آینده، جوان برای آغاز تولید، میان بانک، مجوز و انحصار سرگردان نمی‌ماند. اعتبار بر اساس توان خلق ارزش توزیع می‌شود، نه قدرت ارتباط. دانشگاه از حاشیه اقتصاد و حکمرانی به مرکز حل مسئله می‌آید. معادن و انرژی، خوراک صنایع ملی و پشتوانه توسعه مناطق محروم می‌شوند. روستا به محل انتظار برای مهاجرت تبدیل نمی‌شود؛ با دسترسی به آب، فناوری، سرمایه و بازار، به کانون تولید بدل می‌گردد. دولت نیز به جای آنکه هر روز دامنه تصدی خود را گسترش دهد، هر روز بر شمار مردمی می‌افزاید که قادرند مستقلاً بیافرینند، تولید کنند و مالک حاصل کار خود باشند. در چنین ایرانی، ثروت در خزانه‌ها انباشته نمی‌شود؛ در توانایی مردم تکثیر می‌شود. قدرت در بزرگی دستگاه دولت دیده نمی‌شود؛ در بزرگی انسان‌هایی دیده می‌شود که دولت برای آنان امکان ساخته است. ملت قدرتمند، ملتی نیست که دارایی بیشتری دارد؛ ملتی است که امکان‌های بیشتری برای شکوفایی مردمش معماری کرده است. 《سید یاسر جبرئیلی》

امروز ۲۱ تیر روز عفاف و حجاب در تقویم کشور عزیزمان است این پرسش خیلی از ماهاست که اگه این چنین روزی در تقویم کشورمون داریم پس چطور قانون حجاب در کشور تصویب و اجرا نمیشه هر مکان و هر کجای جهان که برویم یک قانون و مقرراتی داره حتی در جنگل هم قانون هست مثلا آتش روشن نکنید به درختان آسیب‌ نرسانید پرندگان و حیوانات جنگل را شکار نکنید و.... بعد چطور می شود در یک کشور اسلامی قانون اسلام و قرآن اجرا نمیشه؟

سر بچه ام روی نیزه علی پورکاوه هفتم محرم ۱۴۰۵ هیئت رزمندگان غرب

حسین رو داریم خدا رو شکر محمدحسین حدادیان هفتم محرم ۱۴۰۵ هیئت رزمندگان غرب

اگر میخواهید بدونید صحنه‌گردان و کارفرمای اصلی تخریب و توهین به حجت الاسلام سید علی خمینی بدلیل اتخاذ مواضع اصیل و انقلابی چه کسانی هستند این مطلب را بخوانید! بله درست دیدید : سازمان تروریستی مجاهدین خلق.

اینترنشنال 2023: نگرانی از احتمال از دست رفتن بینایی توماج صالحی بر اثر ضربات وارده در زندان جمهوری اسلامی توماج صالحی 2026: شکنجه من در زندان دروغ بود

الکساندر دوگین، از مقامات نزدیک به پوتین: احتمالا موساد، گراهام را ترور کرده و به ترامپ پیام می‌دهد: «نفر بعدی تویی» محتمل‌ترین سناریو این است که موساد گراهام را ترور کرده تا ترامپ را به جنگ تمام‌ عیار علیه ایران تحریک کند.

مسئله ما درباره عدم بازگشت ارزهای صادراتی، کاهش مداوم ارزش پول ملی، شناور بودن نرخ ارز و فروش دلاری مواد اولیه به ملت ایران، یک مسئله اقتصادی نیست. بحث بر سر حاکمیت مردم بر ثروت‌های ملی است. دلاری سازی اقتصاد و آزادسازی نرخ ارز یعنی محروم کردن ملت ایران از ثروت‌های خدادادی این سرزمین؛ یعنی خدشه‌دار شدن عزت و استقلال یک ملت. پول ملی دارایی مشترک ایرانیان است. بی‌ارزش شدن آن یعنی آسیب رساندن به هویت یک ملت.

‌آیا روسیه، لیندسی گراهام، را در کی‌یف حذف کرد؟ سناتور آمریکایی‌ای که مشهوراً گفته بود کشتن روس‌ها «بهترین سرمایه‌گذاری‌ای است که تاکنون انجام داده‌ایم»، پس از «یک بیماری ناگهانی»، درست بعد از سفرش به اوکراین، در ۷۰سالگی درگذشت. خط زمانی ۴۸ساعته مرگ او آن‌قدر عجیب است که نمی‌توان نادیده‌اش گرفت: ۱- گراهام با زلنسکی دیدار می‌کند و از یک تأسیسات «مخفی» تولید پهپاد در کی‌یف بازدید می‌کند. ۲- چند ساعت بعد، وزارت دفاع روسیه یک حمله موشکی ویرانگر انجام می‌دهد و دقیقاً همان کارخانه را به‌طور کامل نابود می‌کند. ۳- هم‌زمان، موشک‌های دقیق روسیه یک هتل مهم و شناخته‌شده در کی‌یف را که پر از فرماندهان ارشد ناتو بود، با خاک یکسان کردند؛ هتلی که گفته می‌شود گراهام در آن اقامت داشته است. ۴- گراهام بلافاصله پس از بازگشت به خانه، «به‌طور ناگهانی» می‌میرد. او می‌خواست «تحریم‌های جهنمی» علیه روسیه اعمال کند، اما به‌نظر می‌رسد خودش مستقیماً به جهنم رفت! آیا حمله روسیه او را در کارخانه پهپاد یا هتل ناتو گرفتار کرد؟ یا کسی در واشنگتن او را به آنجا فرستاد، در حالی که می‌دانست موشک‌ها در راه‌اند.