بانک صادرات بنابر آمارهای منتشره، بانک صادرات تا پائیز ۱۴۰۴ بالغ بر ۴۴۰ هزار میلیارد تومان تسهیلات کلان و بالغ بر ۵۴۶ هزار میلیارد تومان «تسهیلات و تعهدات کلان» اعطا کرده است. حال آن‌که سرمایۀ پایه بانک تا انتهای تابستان ۱۴۰۴ تنها حدود ۳۲ هزار میلیارد تومان بوده است. بر این اساس: - اولا حداکثر تسهیلات و تعهدات کلان که اجازۀ پرداخت داشته است، باید کمتر از ۳۰۰ هزار میلیارد تومان باشد، اما به رقم ۵۴۶ هزار میلیارد تومان رسیده است. - ثانیا حداکثر وام کلانی که بانک طبق ضوابط بانک مرکزی می‌توانسته به هر نفر پرداخت کند، باید حدود ۷ هزار میلیارد تومان باشد. اما مشاهده می‌شود که ده نفر اول در تسهیلات کلان بانک مذکور، همگی ارقام بسیار بالاتر (بعضا بیش از ۲۰ هزار میلیارد تومان)، وام دریافت کرده‌اند.

بانک پاسارگاد بانک پاسارگاد تا انتهای پائیز ۱۴۰۴ بالغ بر ۹۶۱ هزار میلیارد تومان وام کلان پرداخت کرده است. مجموع وام و تعهدات کلان این بانک ۱۲۰۷ هزار میلیارد تومان است. دو تخلف از قانون توسط بانک پاسارگاد: - اولا این بانک حدود ۱۷ برابرِ سرمایه پایه خود، وام و تعهدات کلان داده. مقررات بانک مرکزی، سقف مجاز را ۸ برابر می‌داند. - ثانیا حداکثر وام و تعهدات کلانی که یک بانک می‌تواند به هر ذی‌نفع واحد بدهد، حداکثر باید ۲۰ درصد از سرمایه پایه آن بانک باشد. سرمایه پایه پاسارگاد حدود ۷۰ هزار میلیارد تومان است، لذا حداکثر می‌تواند به هر نفر، ۱۴هزار میلیارد تومان وام و تعهدات کلان بدهد. اما این بانک به برخی شرکت‌ها رقم ۳۰۰ هزار میلیارد تومان، ۱۴۵ هزار میلیارد تومان و ... وام کلان داده است. یعنی در برخی موارد بیش از ۲۰ برابر و در برخی دیگر بیش از ۱۰ برابر حد مجاز در قانون. برخی از وام‌گیرندگان مذکور، شرکت‌های بانک پاسارگاد هستند. یعنی صدها هزار میلیارد تومان وام به شرکت‌های خود داده است. مردم و فعالان اقتصادی، عملا در رقابت با بانک‌ها شکست می‌خورند. این روند برای پیشرفت اقتصاد باید اصلاح شود.

بانک صنعت و معدن بانک صنعت و معدن تا انتهای پائیز ۱۴۰۴، به میزان ۸۲۵ هزار میلیارد تومان تسهیلات کلان اعطا کرده است. مجموع تسهیلات و تعهدات کلان این بانک نیز حدود ۸۶۰ هزار میلیارد تومان بوده است. سرمایه پایه بانک بیش از ۱۰ هزار میلیارد تومان بوده است. در ادامۀ زیر پا گذاشتن قانون توسط بسیاری از بانک‌ها، بانک صنعت و معدن نیز حدود قانون را رعایت نکرده است: - اولا حداکثر تسهیلات و تعهدات کلان که اجازۀ پرداخت داشته است، باید کمتر از ۱۰۰ هزار میلیارد تومان باشد، اما به رقم ۸۶۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. - ثانیا حداکثر وام کلانی که بانک طبق ضوابط بانک مرکزی می‌توانسته به هر نفر پرداخت کند، باید حدود ۲ هزار میلیارد تومان باشد. اما ده نفر نخست تسهیلات کلان این بانک، همگی ارقام بیشتری را دریافت کرده‌اند و مقادیری همچون ۸۶ هزار میلیارد تومان و ۴۲ هزار میلیارد تومان نیز به چشم می‌خورد.

بانک کارآفرین عملکرد بانک کارآفرین در مورد میزان اعطای وام‌های کلان نشان دهندۀ رعایت تقریبی قانون است، البته نقض قانون نیز در برخی موارد رخ داده است. سرمایه پایۀ بانک کارآفرین تا شهریور ۱۴۰۴ حدود ۱۰/۳ هزار میلیارد تومان بوده است و امکان اعطای «تسهیلات و تعهدات کلان» تا حدود ۸۰ هزار میلیارد تومان را داشته است. عملکرد این بانک تا انتهای پائیز ۱۴۰۴، نشان می‌دهد که حدود ۱۲۰ هزار میلیارد تومان «تسهیلات و تعهدات کلان» اعطا کرده است. لذا به جای حد قانون (یعنی ۸ برابر سرمایه پایه)، حدود ۱۲ برابر تسهیلات و تعهدات کلان اعطا کرده است. همچنین سقف تسهیلات و تعهدات کلانی که به هر نفر می‌توانسته اعطا کند، حدود ۲ هزار میلیارد تومان بوده است. با این‌حال طبق آمارهای منتشره به شرکت شیرین عسل بالغ بر ۲/۷ هزار میلیارد تومان وام داده است که تعرض از نسبت‌های قانونی است. در سایر موارد، حد قانونی رعایت شده است.

سعید آجرلو مشاور قالیباف در دیدار با پزشکیان: تبعیتی که شما از رهبر انقلاب داشتید بخشی از قدرت ماست و این را باید ادامه دهید.

نامه ۵ اتحادیه دانشجویی خطاب به آقای محسن رضایی، دبیر جدید شورای عالی امنیت ملی کشور پیرامون توقعات جریان دانشجویی و الزامات حکمرانی در شرایط کنونی: همسو شدن خواسته یا ناخواستۀ طیف‌های گوناگون سیاسی، علیرغم تفاوت‌ها در خاستگاه فکری در مسیر «دوگانه‌سازی میان زندگی و مقاومت» و «تبدیل کردن جمهوری اسلامی به بازیگری نرمال و غیرآرمان‌خواه»، خطر امروز پیش روی کشور است. عده‌ای از سر درک نکردن آرمان مقاومت، عده‌ای از سر اشتباه محاسباتی و عمل‌گرایی کور و عده‌ای از ترس مبارزه با طاغوت، هرکدام به نحوی در مسیر ذبح عقلانیت و آرمان‌خواهی به طور توأم، حرکت می‌کنند. این رویکرد را لزوماً ناشی از عناد با آرمان‌های انقلاب نمی‌دانیم؛ چه بسا این مسیر از سر دلسوزی و خیرخواهی پیموده شود و دقیقاً خطای محاسباتی مسئولان از همین‌جا نشأت می‌گیرد.

سردار باقرزاده: ۳ خلبان ایرانی پس از سقوط جنگنده‌های سوخو-۲۴ در جریان حملات اسفندماه، زنده توسط نیروهای قطری اسیر شده‌اند.

تا‌ کی در خیابان می مانیم؟ تا وقتی دولت فکری به حال اقتصاد و گرانی افسار گسیخته بکند . تا خروج ایران از NPT و تصویب قانون حاکمیت انحصاری تنگه ی هرمز . تا وقتی قوه قضائیه به پرونده جنایتکاران جنگ تحمیلی دوم و سوم رسیدگی کند . تا وقتی پایگاه های آمریکایی از خاورمیانه خارج شود . تا وقتی که بساط مسئولان غربگرا در کشور جمع شود . تا وقتی انتقام خون رهبر شهید و بچه های میناب و شهدایمان را بگیریم

تمرکز آمریکا بر محاصره دریایی، نشان‌دهنده تغییر ریل از جنگ پرهزینه مستقیم به «استراتژی فرسایش ساختاری» است. هدف، ایجاد خفگی تدریجی اقتصادی و تحمیل تغییر رفتار بدون درگیری است. اما چگونه می‌توان این حصر فرسایشی را بی‌اثر کرد؟ بررسی ۴ سناریو: ۱. مذاکره بدون اهرم تله زمان به ضرر اقتصاد و معاوضه اهرم دائمی با عقب‌نشینی موقت ناوگان. ۲. مسیرهای زمینی مفید برای تاب‌آوری، اما ناتوان در جبران بخش عمده تجارت دریایی و خطر عادی‌سازی حصر. ۳. تقابل مستقیم دوربرد مواجهه با اصطکاک‌های سنگین فناورانه و برتری پدافندی حریف. ۴. معادله‌سازی هزینه متقابل تا زمانی که هزینه محاصره یک‌طرفه باشد، حریف عقب‌نشینی نمی‌کند. کلید ماجرا جهانی‌سازی هزینه ناامنی است؛ از جهش نرخ بیمه کشتیرانی و ابطال اعتبار خطوط لوله جایگزین هرمز گرفته تا درگیر شدن امنیت انرژی حامیان منطقه‌ای و تحمیل شوک تورمی به غرب. نتیجه مشخص است: راه‌های انفعالی یا اتکای صِرف به دیپلماسی فرسایشی، بازدارنده نیستند. پایان واقعی محاصره تنها زمانی رقم می‌خورد که با ابتکار عمل میدانی و قدرت سخت، هزینه تداوم حصر برای طرف مقابل غیرقابل‌تحمل شود. سرنوشت این بازی در میدان رقم می‌خورد، نه پشت میز. 《حجت الاسلام راجی》

فارین پالسی: [آیت الله] مجتبی خامنه‌ای برای یک جنگ طولانی برنامه‌ریزی می‌کند • [آیت الله] مجتبی خامنه‌ای با انتصابات جدید، ساختار نظامی و امنیتی ایران را برای مواجهه با یک درگیری طولانی‌مدت بازسازی کرده است. • انتصاب محسن رضایی در شورای عالی امنیت ملی نشان‌دهنده رویکردی سخت‌گیرانه در مذاکرات و اولویت‌دهی به ایجاد اهرم‌های فشار نظامی است. • تهران با درس گرفتن از شکست «صبر استراتژیک»، اکنون بر بازدارندگی تهاجمی و تحمیل هزینه‌های سنگین به دشمنان تمرکز دارد. • هدف نهایی، استفاده از قدرت نظامی و کنترل بر تنگه هرمز برای دستیابی به توافقی پایدار است که جایگاه منطقه‌ای ایران را تثبیت کند.