بسم‌الله .

- فایل مناجات شعبانیه 🌿 ؛

؛ أَنا عَبدُكَ الضَّعِيفُ المُذنِبُ وَ مَملُوكُكَ المُنِيب فَلاَ تَجعَلنِی مِمَّن صَرَفتَ عَنهُ وَجهَكَ . . ‌ من بندهٔ ضعيف گنهكار و مملوك توبه‌کننده‌ی توام پس مرا از کسانی كه از آنهاٰ روی گرداندى ، قرار نده :) ~ فرازی‌از‌مناجات‌شعبانیه .

نه اعتراض بود و نه حتی اغتشاش. ما درحال جنگ بودیم؛ ۲۲۴۷ شهید از ۳۱۱۷ جان‌باخته.

- بسم‌الله .

‌ سلاٰم به خاٰنه‌ی علی «ع» ، به پنجره‌ی مشرف به اتاقِ زهرا ، در روز پنجشنبه‌ی سوم شعبان . سلاٰم به گلدان روی طاقچه و آینه‌ای که زیباترین تصویر را در جان خود ثبت کرده بود ، تصویر تبسم علی و ذوق حسین در آغوشِ زهرا . تلاطم صفیه و سلما دیدنی بود ، هر کدام به سویی می‌دویدند ، همهمه و شادی جای‌جایِ خانه را پر کرده بود . پسرم خیلی شبیه زهرا بود ! پیامبر به محض شنیدن خبر تولدش به خانه‌مان آمد . همه از تولدش خوشحال و راضی بودیم . سلما پسرم را در بافتِ سفیدی پیچید و در آغوش پیامبر گذاشت . لبخند ملیح و پررنگی بر لباٰن پیامبر نشست . پیامبر بی‌درنگ در گوشش اذان و اقامه گفتند و اسمش را «حُسین» گذاشتند .

٫ من از یك‌رنگ شدن با کسی خوشم نمیاد اما می‌میرم برای اینکه با تو یك‌رنگ بشم .. نور عیني ، حبیب قلبي ، ملجئ ، حیاتي خوش اومدی به دنیا عزیزقلب‌ـم :))))))))

بسم‌الله .

‌ ما اصالتا ترك هستیم . هنگام تولدمان بعد اذان و اقامه ، نام ابوالفضل در گوشمان طنین انداز می‌شود . ما اصالتا ترك هستیم . وقتی کسی از ما پسر دار می‌شود ، همه برای او نام ابوالفضل را پیشنهاد می‌دهیم . فارغ از اینکه او چندمین پسری است که در فامیل ابوالفضل نامیده شده . ما اصالتا ترك هستیم . شیرینی نام ابوالفضل ، همیشه برایمان تازگی دارد . ما اصالتا ترك هستیم . کارمان که به تنگنا بخورد و مستأصل شویم ، خدا را به «ابوالفضلین‌ توشن ‌گولارینا» قسم می‌دهیم . اگر حاجتی داشته باشیم ، خب مشخص است فقط به خوش ‌غیرتِ ام‌البنین رو می‌زنیم . ما اصالتا ترك هستیم . مادران ما هنگام بدرقه ، جوانانشان را با «ابوالفضل ‌امانین ‌دا اولاسان» بیمه می‌کنند . ما اصالتا ترك هستیم . ما را با ابوالفضل است که می‌شناسند . ما پشت در پشت و نسل در نسل ، عشق ابوالفضل را از پدربزرگ‌هایمان به ارث می‌بریم . ما اصالتا ترك هستیم . صدا زدن نام زیبای ابوالفضل ، با لهجهٔ شیرینِ ترکی بیشتر به دلمان می‌نشیند . ما ترك زبان ها ، با ولادت ماه قبیله بود که زنده شدیم . انگار که هنگام خلقت ، تمام خاك ما از خاك ابوالفضل برداشته شده ، بس که او برایمان از هر آشنایی آشناتر است و از هر رفیقی رفیق‌تر ! ما اصالتا ترك هستیم . هر سال شعبان که می‌رسد ، دوباره با مدح ابوالفضل زنده می‌شویم و جان به جان از دست رفته‌مان اضافه می‌شود .

بسم‌الله .

‌ حضرت سجاٰد «ع» لاغر اندام و گندم‌گون بود با این‌حال سینه‌ و شانه‌ای ستبر و پهن داشت و مدام عبادت می‌کرد و ‌مدام عبادت و مدام عبادت .. طوریکه بعد از عاشورا بین مردم مدینه ، حتی علمای اهل سنت و حاکم و خلیفه‌ٔ اموی " ‌عمربن‌عبدالعزیز " به تقوا و عبادت معروف بود و بین ساکنین مدینه به شدت مورد احترام بود . از خدمتکار امام روایت هست که ، هیچوقت در شب‌ها بستری برای امام پهن نکردم چون مدام مشغول دعاٰ بود ! ‌ امام سجاٰد «ع» ، هر سال به‌ناچار چندبار پینه‌هایِ پیشانی و سر زانوهای خود را می‌بریدند ؛ با این همه هنگامی که در محضرشان یاد ‌عبادت امیرالمؤمنین «ع» می‌شد ، می‌گفتند : چه کسی بر عباٰدت علی طاقت دارد ! ما کجا و طاقتِ عبادت امیرالمؤمنین ؟ :)))))))) آقای نیایش و دعاٰهایِ قشنگ ؛ « بچشان بر دل ما طعم عبودیت را ، سجده‌هامان به نگاهِ تو بهاٰ می‌گیرد .. »

با غم آنهایی که برایمان جان داده‌اند چه باید کرد..؟ @ir_tavabin