پس از زانو بغل کردنای بسیار و تو اشک غلت زدن و زار زدنای بسیار تر تا مرز تموم شدن آخرین قطره اشکی که میشد از تو وجودم پیدا کرد، اینو لمس کردم که من "امروز قد کشیدم" امروز بزرگ شدم، امروز دندون شیری‌هایی که خیلی وقته افتادن، دوباره افتادن. دوباره دوباره و دوباره امروز جمله "بازی کردن و باختن، بهتر از کلا بازی نکردنه" رو با قوی ترین شامه ممکن بو کشیدم. امروز من اشتباه کردم اما اوه قشنگم، اوه:))))))))))))) آخرین چیزی دستاش بتونه منو باوقار بشونه سرجام و ناامیدم کنه، تابوته نظرت درباره یه بار دیگه بازی کردن چیه؟؟ متاسفم، نظرت اهمیتی نداره من همین حالاش هم نیشخند زنان خمارم

و اینگونه بر روی ابرهای تماما زلال، وجودم را رها خواهم کرد تا دگر نایی برای غم نماند.

_خب، وایسادی رو‌به‌روش و چیکار کردی؟؟ +قهقهه زدم و خندیدم، لبخند زدم، و رفتم.

و منی رو داریم که با خسته ترین بدن ممکن لم دادم اینجا و عمیقا سعی میکنم خستگی رو بندازم رو بند ِ شادی، خشک بشه و دیگه حتی فکر من به سرش نزنه. چطوره برگردیم؟؟

ولی اینجا بودن، دلخسته اینجا بودن، و بودن، بوسیدنی بود:))))))))))))))))))))

encore et encore.

فکرکنم، من نیاز داره اشک بریزه.

n'oubliez pas de vous souvenir de moi:))))))))))))))))))))))))))))))))))

|•|

وقتی میگم لبخند منظورم از این لبخندایی که میبینین نیستا، منظورم از این لبخنداییه که میگه:))))))))))))))

_اگه یه کار دیگه از دستت برمیومد چیکار میکردی؟؟ +میرفتم.

فلش بک؟؟ بیخییااللل فلش بک؟؟:))))))) دوویدن تو رودخونه، آخ حتی لیز خوردن و قهقهه و جیغ ِ خوشحالی کشیدن ؟؟ تپه وای تپه، تپه ها؟ تپه های دشت یا تپه های آسمون؟؟ بغلشون میکنممم من، من بغلشون میکنم آخه:)))))))