باران به شيشه مى خورد و باد ميزند این بغض زخم خورده به بنیاد می زند #سیدتقی_سیدی - @Moqlgh

چه‌ جورها که کشیدند بلبلان از دی به بوی آنکه دگر نوبهار بازآید #حافظ - @Moqlgh

غافل از اینکه خودت همراه من میسوختی از حسادت آتشی در قلب من افروختی هر زمان که بر خلاف میل تو حرفی زدم با سکوت خیره ات لبهای من را دوختی گفته چشمت بارها درب خروج از آن ور است از «جدایی من نمیدانم چه چیز اندوختی؟! هم پدر هم مادرت عشاق خوبی بوده اند این همه بی عشقی ات را از کجا آموختی؟! توی این آشفته بازاری که نامش «زندگی» است؛ روی دستت ماندم آیا؟ یا مرا نفروختی؟! «رابطه از دید تو یک بازی لی لی شده؛ منتظر هستی بسوزم تا بگویی: «سوختی»! #اصغرعظیمی_مهر - @Moqlgh

دوستت دارم ، ولی تقدیر چیز دیگری‌ست... #فرزاد_نظافتی - @Moqlgh

من نیک تو خواهم و تو خواهی بد من تو نیک نبینی و به من بد نرسد #خیام - @Moqlgh

ز نامردان علاجِ دردِ خود جُستن بدان مانَد که خار از پا برون آرَد کسی با نیشِ عقرب‌‌ها! #صائب_تبریزی - @Moqlgh

گَردی دگر بلند نمی‌گردد از نفَس تعمیر می‌رمد ز بنای خرابِ ما #بیدل_دهلوی - @Moqlgh

اگرچه خسته‌ام از دردِ بی‌کران خودم رها کنید مرا با غمِ نهانِ خودم به دشمنانِ قسم خورده، احتیاجی نیست که دشنه می‌خورم از دست دوستان خودم چو رنج بوده فقط سهمم از جهانِ شما خوشا به کنجِ اتاقم، خوشا جهانِ خودم که کیمیای سعادت، سکوت بود، سکوت چه زخم‌ها که نخوردم من از زبانِ خودم شراب نیز به دردم نمی‌دهد تسکین مگر که زهر بریزم به استکانِ خودم اگر که مرگ فقط چاره‌ی من است، چه باک؟ به مرگِ خویش کنون راضی‌ام، به جانِ خودم #سجادرشیدی_پور - @Moqlgh

قوم از شراب مست و زِ منظور بی‌نصیب من مست از او چنان که نخواهم شراب را #سعدی - @Moqlgh

کاش بین نثرها و نظم‌ها دفن میشدم و هیچ وقت به واقعیت برنمیگشتم