غمِ ویرانیِ خود را به چه تشبیه کنم؟ فرض کن کوهِ شنی، طعنهٔ طوفان خورده... #مجتبی_سپید - @Moqlgh

از جهان مانده فقط جان که مرا ترک کند من چنانم که محال است کسی درک کند #متین_شریفی - @Moqlgh

‌ رفته بودم پیش دکتر تا که درمانم کند قصه عشق مرا فهمید و خود بیمار شد #مسعود_محمدپور - @Moqlgh

نه قرار زخم خوردن نه مجال آه دارم ؛ #سعدی - @Moqlgh

شبی خیال تو از دشت خواب من بگذشت دگر به خواب نرفت این دل خیال‌پرست #فریدون_مشیری - @Moqlgh

خیره شدن به چشمانت شبیه لذت شمارش ستارگان در شبی کویری‌ست. #غادة_السمان - @Moqlgh

شعر درد است و این درد به غایَت دل‌چسب اعتیادی‌ست که ناجور به او زنجیرم نفسم شعر و تنم شعر و روانم شعر است من اگر شعر نباشد بخدا می‌میرم . . #مجتبے_سپید - @Moqlgh

شبی با بید می‌رقصم، شبی با باد می‌جنگم که چون شب‌بو به وقت صبح من بسیار دلتنگم مرا چون آینه هرکس به کیش خویش پندارد و الاّ من چو مِی با مست و با هشیار یکرنگم شبی در گوشه‌ی محراب لختی «ربّنا» خواندم همان یک بار تارِ موی یار افتاد در چنگم اگر دنیا مرا چندی برقصاند ملالی نیست که من گریانده‌ام یک عمر دنیا را به آهنگم به خاطر بسپریدم دشمنان! چون «نام من عشق است» فراموشم کنید ای دوستان! من مایه‌ی ننگم مرا چشمان دلسنگی به خاک تیره بنشانید همین یک جمله را با سرمه بنویسید بر سنگم #علیرضا_بدیع - @Moqlgh

؛؛؛؛

ز خاکبازیِ اطفال می‌توان دريافت که عيشِ روی زمين در مقامِ بی‌خبری است #صائب_تبريزی - @Moqlgh

دل بنا بود که محکم نکند بندش را تا که آغاز کند عشق، فرآیندش را من ِ آلوده تو را سخت بغل خواهم کرد مثل تهران که بغل کرده دماوندش را حل شدن در دل معشوقه که ایرادی نیست چای هم آب کند در دل خود قندش را موقع حج تمتع دل من پیش تو بود چند سالیست که گم کرده خداوندش را تویی آن زن که غزل با همه ی ظرفیتش ناگزیر از قلم انداخته لبخندش را مثل آغوش تو بیگانه طلب خواهد شد اجتماعی که رها کرد هنرمندش را عاقبت آخر یک کوچه زمین خواهد خورد هر که تعقیب کند سایه ی دلبندش را گم شد آن گوهر فیروزه و در نیشابور هر چه گشتیم ندارند همانندش را چقدر ساده تو را داده ام از دست دریغ مثل ایران که ز کف داد سمرقندش را #اسماعیل_محمدی - @Moqlgh