کشتگاهم خشک ماند و یکسره تدبیرها گشت بی سود و ثمر تنگنای خانه ام را یافت دشمن با نگاه حیله اندوزش. وای برمن! می کند آماده بهر سینه ي من تیرهائی که به زهر کینه آلوده ست. پس به جاده های خونین کلّه های مردگان را به غبار قبرهای کهنه اندوده از پس دیوارمن بر خاک می چیند وز پی آزارِ دل آزردگان در میان کلّه های چیده بنشیند سر گذشت زجر را خواند. وای برمن! در شبی تاریک از اینسان بر سر این کلّه ها جنبان چه کسی آیا ندانسته گذارد پا؟ از تکان کلّه ها آیا سکوت این شب سنگین – کاندران هر لحظه مطرودی فسون تازه می بافد – کی که بشکافد؟ یک ستاره از فساد خاک وارسته روشنائی کی دهد آیا این شب تاریک دل را؟ عابرین! ای عابرین! بگذرید از راه من بی هیچ گونه فکر دشمن من می رسد، می کوبدم بر در خواهدم پرسید نام و هر نشان دیگر. وای برمن! به کجای این شب تیره بیاویزم قباي ژنده ي خود را تا کشم از سینه ی پر درد خود بیرون تیر های زهر را دلخون. وای برمن! #نیما_یوشیج - @Moqlgh

عدل سلطان گر نپرسد حال مظلومان عشق گوشه‌گیران را ز آسایش طمع باید برید #حافظ - @Moqlgh

او صبر خواهد از من بختی که من ندارم من وصل خواهم از وی قصدی که او ندارد #شهریار - @Moqlgh

لبت شِکَّر به مستان داد و چَشمت مِی به مِیخواران منم کز غایتِ حِرمان نه با آنم نه با اینم #حافظ - @Moqlgh

باران به شيشه مى خورد و باد ميزند این بغض زخم خورده به بنیاد می زند #سیدتقی_سیدی - @Moqlgh

چه‌ جورها که کشیدند بلبلان از دی به بوی آنکه دگر نوبهار بازآید #حافظ - @Moqlgh

غافل از اینکه خودت همراه من میسوختی از حسادت آتشی در قلب من افروختی هر زمان که بر خلاف میل تو حرفی زدم با سکوت خیره ات لبهای من را دوختی گفته چشمت بارها درب خروج از آن ور است از «جدایی من نمیدانم چه چیز اندوختی؟! هم پدر هم مادرت عشاق خوبی بوده اند این همه بی عشقی ات را از کجا آموختی؟! توی این آشفته بازاری که نامش «زندگی» است؛ روی دستت ماندم آیا؟ یا مرا نفروختی؟! «رابطه از دید تو یک بازی لی لی شده؛ منتظر هستی بسوزم تا بگویی: «سوختی»! #اصغرعظیمی_مهر - @Moqlgh

دوستت دارم ، ولی تقدیر چیز دیگری‌ست... #فرزاد_نظافتی - @Moqlgh

من نیک تو خواهم و تو خواهی بد من تو نیک نبینی و به من بد نرسد #خیام - @Moqlgh