یک عمر به سودای لبش سوختم و آه روزی که لب آورد ببوسم رمضان شد! #حامد_عسکری - @Moqlgh

چو عاشق می‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود ندانستم که این دریا چه موج خون‌فشان دارد! #حافظ - @Moqlgh

خوش آن زمان که برای گلایه وقت نبود هزار شکوه به یک بوسه مختصر می‌شد #سجاد_سامانی - @Moqlgh

عمری که فقط طی شد عمری که فقط رد شد ماییم و شب و آه و تشویشِ “چه خواهد شد” #سیدتقی_سیدی - @Moqlgh

بغض اگر وا نشود ، تا جگرت می‌سوزد پدر و جدِ بزرگِ پدرت می‌سوزد درد اگر شعر شود، شعر به جایی نرسد قلم و دفتر و طبع و هنرت می‌سوزد سال‌ها در قفسی بسته اسیرت بکنند شوق پرواز تو در بال و پرت می‌سوزد نیمه‌شب مست شوی، گریه کنی خواهی دید دست و سیگار تو با چشم ترت می‌سوزد می‌دهد دست به دستانِ رقیبت، آن‌گاه دلِ وابسته و تنها و خرت می‌سوزد آه ای خانه‌ی ناروشنِ من! بعد از این آهِ من می‌شود آوار و درت می‌سوزد #هخا_هاشمی - @Moqlgh

اسرار غمش گفتم در سینه نگه دارم رسوای جهانم کرد این رنگ پریدن‌ها. #یغمای_جندقی - @Moqlgh

«این چه رازیست که هر سال بهار با عزای دل ما می آید؟»