دل عشوه می‌فروخت که من مرغِ زیرکم اینک فتاده در سرِ زلف چو دام اوست #سعدی - @Moqlgh

خطر در آب زیر کاه بیش از بحر می‌باشد من از همواری این خلق ناهموار می‌ترسم #صائب_تبریزی - @Moqlgh

نیست پروای عدم دلزده ی هستی را از قفس مرغ به هر جا که رود بستان است #صائب_تبریزی - @Moqlgh

در نشئه سر در گم خود راه نبردم هر چند که در جام من این باده کهن شد #صائب_تبریزی - @Moqlgh

زاهد و سبحه‌ی صد دانه و ذکر سحری من و پیمودن پیمانه و دیوانه‌گری چون همه وضعِ جهانِ گذران در گُذَر است مَگْذَر از عالَمِ شیدایی و شوریده‌سری تا کی از شعبده‌یِ دورِ فلک خواهد بود باده‌یِ عیش به جامِ من و کامِ دگری تا شدم بی‌خبر از خویش، خبرها دارم بی‌خبر شو که خبرهاست در این بی‌خبری تا شدم بی‌اثر، از ناله، اثرها دیدم بی‌اثر شو که اثرهاست در این بی‌اثری تا زدم لافِ هنر، خواجه به هیچم نخرید بی‌هنر شو که هنرهاست در این بی‌هنری سرو، آزاد شد آن‌دم که ثمر، هیچ نداد بی‌ثمر شو که ثمرهاست در این بی‌ثمری تا سرِ خود نسپردیم به خاکِ درِ دوست خاطرآسوده نگشتیم از این دربه دری بیستون، تابِ دمِ تیشه‌یِ فرهاد نداشت عشق را بین که از آن کوهِ گران شد کمری پری از شرمِ تو در پرده، نهان شد وقتی که برون آمدی از پرده، پیِ پرده‌دری شُهره‌یِ شهر شدم از نظرِ همّتِ شاه تو به خوش‌منظری و بنده به صاحب‌نظری آفتابِ فلکِ عدلِ مَلِکِ ناصردین که از او، مُلْک ندیده‌ست به‌جز دادگری آن‌که تا دستِ کَرَم‌گُسْتَرَش آمد به کَرَم تنگ‌دستی نکشیدیم ز بی‌سیم و زری تا «فروغی»، خطِ آن ماهِ درخشان سر زد فارغم روز و شب از فتنه‌یِ دورِ قمری #فروغی_بسطامی - @Moqlgh

بگذار که با موی تو خلوت کنم امشب باید به یکی گفت پریشانی خود را #علیرضا_بدیع - @Moqlgh

گر کِشَد خَصم به زور از کفِ من دامنِ دوست چه کند با کِششِ دل که میانِ من و اوست؟ #اهلی_شیرازی - @Moqlgh

همچنان در پاسُخ دشنام می گویم سلام عاقلان دانند دیگر حاجت تفسیر نیست #فاضل_نظری - @Moqlgh

ما به دشنام از لبِ شیرینِ دلبر قانعیم.. #صائب_تبریزی - @Moqlgh

ز تابِ آتشِ غم، سینه چاک خواهم شد بیار باده وگرنه هلاک خواهم شد #اهلی_شیرازی - @Moqlgh

جوش زد خون دل و سر نگشودم گله را من و این صبر؟ بنازم جگر حوصله را... #لاادری - @Moqlgh

پشت کدوم سد سکوت، پر میکشی چکاوکم؟ - @Moqlgh