شعر گفتم که ز دل بردارم بارِ سنگین غمِ عشقش را شعرْ خود جلوه‌ای از رویش شد با که گویم ستمِ عشقش را؟ #فروغ_فرخزاد - @Moqlgh

بس در طلبت کوشش بی فایده کردیم چون طفل دوان در پی گنجشک پریده #سعدی - @Moqlgh

کاش ای اجل مرگِ مرا امشب به فردا افکنی ترسَم فغانِ همدمان، از خواب بیدارش کند #صالحی_خراسانی - @Moqlgh

گفتند که پایان شب سیه سفید است در وصل سخن آنچه سپید گشت سرم بود. #مرتضی_سعیدی - @Moqlgh

دنیا اگرچه کوچک و بی قدر و قیمت است کوته‌نظر مباش بزرگی به همت است لطف خداست موهبت زندگی ولی وقتی عمیق می‌نگری مرگ نعمت است جای شراب هرچه به ما خون دل دهند راهی به‌جز قبول نداریم، قسمت است تا کی ستون صبر زدن زیر بار غم؟ گاهی خراب کردن سقفی مرمت است گیرم مجال صید در این بیشه‌زار نیست وقتی کمان شکسته، تماشا غنیمت است #فاضل_نظری - @Moqlgh

شبی پر کن از بوسه ها ساغرم به نرمی بیا همچو جان در برم تنم را بسوزان در آغوش خویش، که فردا نیابند خاکسترم! #فریدون_مشیری - @Moqlgh

آورده‌اند که پادشاهی مجنون را حاضر کرد و گفت که: تو را چه بوده است و چه افتاده است؟! خود را رسوا کردی و از خان و مان برآمدی و خراب و فنا گشتی. لیلی چه باشد و چه خوبی دارد؟! بیا تو را خوبان و نغزان نمایم و فدای تو کنم و به تو بخشم. چون حاضر کردند مجنون را و خوبان در جلوه آمدند، مجنون سرفرو افکنده بود و پیشِ خود می‌نگریست! پادشاه فرمود: آخر، سر را برگیر و نظر کن! گفت: می‌ترسم! عشقِ لیلی شمشیر کشیده است اگر سر بردارم سرم را بیندازد! فیه‌مافیه #مولانا - @Moqlgh

سیگار ز لبت بوسه گرفت من ز لب سیگار دیدی به چه حیلت ز لبت بوسه گرفتم؟! #لاادری - @Moqlgh

طِی نگشته روزگارِ کودکی پیری رسید از کتابِ عمرِ ما فصلِ شباب افتاده است #رهی_معیری - @Moqlgh

خوش آن مُردن که بر بالینِ خویشت بینم و باشد اَجَل در قبضِ جان، تن مضطرب، من در تماشایت #محتشم_کاشانی - @Moqlgh

شب است و آنچه دلم کرده آرزو اینجاست ز عمر نشمرم آن ساعتی که او اینجاست #ملک‌الشعرابهار - @Moqlgh