می روی باشد ولی بال و پرم را پس بده لااقل ته مانده های آخرم را پس بده آتشی بودی که افتادی به جان سینه ام من فروکش کرده ام،خاکسترم را پس بده مومنی بودم که ایمان مرا دادی به باد آن خدای سابق و پیغمبرم را پس بده مرد مرده مثل مردابی میان جنگل است از تو خواهش میکنم نیلوفرم را پس بده من که دیگر آبرویم بین مردم رفته است قطره های گریه ی شرم آورم را پس بده حیف از آن شعری که در وصف نگاهت گفته ام دست کم اشعار نغز دفترم را پس بده آنچه یادم داده ای بی اعتمادی بود و بس اعتمادم را بگیر و باورم را پس بده هرچه از من برده ای باشد حلالت،نوش جان لااقل ته مانده های آخرم را پس بده #علی_قهرمانی - @Moqlgh

بی حاصل است تخم فشاندن به شوره زار مگشا به بی‌غمان لب گفتار خویش را... #صائب_تبريزی - @Moqlgh

ندادی مهلتم حتی بگویم من خداحافظ که حافظ در گلو ماند و چه گریه با خدا کردم... #کاوه_احمد‌زاده - @Moqlgh

فریاد زدم در دل خود: «عشق کجایی؟» پژواک بر آمد: «بنشین! نوبت ما نیست...» #امید_احسان‌زاده - @Moqlgh

سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه، مرنج ما که باشیم که اندیشهٔ ما نیز کنند #سعدی - @Moqlgh

خوش آن شبها که هم من، هم تو را خواب آیَد از مستی تو سَر بر بالشِ راحت نهی، من سر به زانویت #جامی - @Moqlgh

اگر از عرش افتد کس، امید زیستن دارد کسی کز طاق دل افتاد از جا برنمی‌خیزد #صائب_تبریزی - @Moqlgh

چرا خَم گشته می‌گردند پیرانِ جهاندیده مگر در خاک می‌جویند ایامِ جوانی را؟ #غنی_کشمیری - @Moqlgh

خفته‌ام امشب ولی جای منِ دل سوخته صبحدم بینی که خیزد دودِ آه از بسترم #رهی_معیری - @Moqlgh

عاقل به کنارِ دجله تا پُل می‌جست دیوانه‌ی پا برهنه از آب گذشت #صائب_تبریزی - @Moqlgh

من از خاطر نبردم هرگز اقیانوس بودن را کنون شاید کویر اما هنوز از دور دریایم! #فاضل_نظری - @Moqlgh

گیسوی تو دامی‌ ست که تحریر خیالش از ناله به زنجیر کشیده‌ست قلم را #بیدل_دهلوی - @Moqlgh