بی حاصل است تخم فشاندن به شوره زار مگشا به بی‌غمان لب گفتار خویش را... #صائب_تبريزی - @Moqlgh

ندادی مهلتم حتی بگویم من خداحافظ که حافظ در گلو ماند و چه گریه با خدا کردم... #کاوه_احمد‌زاده - @Moqlgh

فریاد زدم در دل خود: «عشق کجایی؟» پژواک بر آمد: «بنشین! نوبت ما نیست...» #امید_احسان‌زاده - @Moqlgh

سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه، مرنج ما که باشیم که اندیشهٔ ما نیز کنند #سعدی - @Moqlgh

خوش آن شبها که هم من، هم تو را خواب آیَد از مستی تو سَر بر بالشِ راحت نهی، من سر به زانویت #جامی - @Moqlgh

اگر از عرش افتد کس، امید زیستن دارد کسی کز طاق دل افتاد از جا برنمی‌خیزد #صائب_تبریزی - @Moqlgh

چرا خَم گشته می‌گردند پیرانِ جهاندیده مگر در خاک می‌جویند ایامِ جوانی را؟ #غنی_کشمیری - @Moqlgh

خفته‌ام امشب ولی جای منِ دل سوخته صبحدم بینی که خیزد دودِ آه از بسترم #رهی_معیری - @Moqlgh

عاقل به کنارِ دجله تا پُل می‌جست دیوانه‌ی پا برهنه از آب گذشت #صائب_تبریزی - @Moqlgh

من از خاطر نبردم هرگز اقیانوس بودن را کنون شاید کویر اما هنوز از دور دریایم! #فاضل_نظری - @Moqlgh

گیسوی تو دامی‌ ست که تحریر خیالش از ناله به زنجیر کشیده‌ست قلم را #بیدل_دهلوی - @Moqlgh

هرکه مَست است ،درین میکده هشیار‌تر است هر که از بی خبران است ، خبردار‌تر است‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ #صائب_تبریزی - @Moqlgh