اگر از عرش افتد کس، امید زیستن دارد
کسی کز طاق دل افتاد از جا برنمیخیزد
#صائب_تبریزی
- @Moqlgh
چرا خَم گشته میگردند پیرانِ جهاندیده
مگر در خاک میجویند ایامِ جوانی را؟
#غنی_کشمیری
- @Moqlgh
خفتهام امشب ولی جای منِ دل سوخته
صبحدم بینی که خیزد دودِ آه از بسترم
#رهی_معیری
- @Moqlgh
عاقل به کنارِ دجله تا پُل میجست
دیوانهی پا برهنه از آب گذشت
#صائب_تبریزی
- @Moqlgh
من از خاطر نبردم هرگز اقیانوس بودن را
کنون شاید کویر اما هنوز از دور دریایم!
#فاضل_نظری
- @Moqlgh
گیسوی تو دامی ست که تحریر خیالش
از ناله به زنجیر کشیدهست قلم را
#بیدل_دهلوی
- @Moqlgh
هرکه مَست است ،درین میکده هشیارتر است
هر که از بی خبران است ، خبردارتر است
#صائب_تبریزی
- @Moqlgh
بسی گفتند دل از عشق برگیر!
که نیرنگ است و افسون است و جادوست!
ولی ما دل به او بستیم و دیدیم
که او زهر است،
اما نوشداروست!
#فریدون_مشیری
- @Moqlgh
درویشی به عشق جفاکیشی گرفتار شد، به سر راهی میدوید و اشک میریخت و آهی میکشید و از وی به چشم مرحمت هرگز نگاهی نمیدید.
با او گفتند: معشوق تو همواره همخانه مستان است و همخوابه می پرستان. با درویشان یار نیست و با معتقدان جز بر سر انکار نیست. طالب او همچو او میباید و مصاحب او همچو او میشاید. هیچ بهتر از آن نیست که دامن از او درچینی و پی کار خود بنشینی.
درویش چون این نصیحت شنود بخندید و گفت:
درد عشق است مرا بهره ز جانان، نخورم
غصه گر زو دگری حسن تجمل بیند
او گلستان جمال است عجب نیست کزو
خارکش خار برد طالب گل گل چیند
بهارستان
#جامی
- @Moqlgh