آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا نوش دارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی سنگدل این زودتر می‌خواستی حالا چرا عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست من که یک امروز مهمان توام فردا چرا نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم دیگر اکنون با جوانان نازکن با ما چرا وه که با این عمرهای کوته بی اعتبار اینهمه غافل شدن از چون منی شیدا چرا شور فرهادم بپرسش سر به زیر افکنده بود ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا ای شب هجران که یک دم در تو چشم من نخفت اینقدر با بخت خواب آلود من لالا چرا آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می‌کند در شگفتم من نمی‌پاشد ز هم دنیا چرا در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر این سفر راه قیامت میروی تنها چرا #شهریار - @Moqlgh

نشد به وقت رفتنت مرا هم از نبودنت خبر کنی...(:‌ - @Moqlgh

#سیدتقی_سیدی @Moqlgh

پس کوچه‌های قلب مرا جستجو نکرد... اما مرا به عمق درونم کشید و رفت(: #افشین_یداللهی - @Moqlgh

آن کسی را که تو می جویی ؛ کی خیال تو به سر دارد... بس کن این ناله و زاری را ! بس کن او یار دگر دارد...(: #فروغ_فرخزاد - @Moqlgh

#وحید_عیسوی - @Moqlgh

ماگذشتیم‌ُگذشت‌آنچه‌توباماکردی..!توبمان‌ودگران ؛ وای‌به‌حال‌دگران..!(: #شهریار - @Moqlgh

اگر بنا به رفتن داريد بار و بنديلتان را جمع كنيد و برويد جانِ عزيزتان،بهانه های خنده دار نياوريد؛ سرم شلوغ است... حوصله ندارم... زندگی ام پاشيده... همه هزار و يك بدبختي دارند، مهم "اولويت بندی هاست" شما كه عينِ خيالتان نيست ولی به طرفتان فكر كنيد كه ذهنش پر از علامت سوال ميشود... پر از مقايسه پر از انتظار... اينطور رفتن ها،تهِ بی معرفتی ست! #علی_قاضی‌نظام - @Moqlgh

گفته بودم می روی دیدی عزیزم آخرش ! سهم ما از عشق هم شد قسمت زجرآورش   زندگی با خاطراتت اتفاقی ساده نیست ! رفتنت یعنی مصیبت ، زجر یعنی باورش   یک وجب دوری برای عاشقان یعنی عذاب وای از آن روزی که عاشق رد شود آب از سرش   حال من بعد از تو حال دانش آموزی است که خسته از تکلیف شب ، خوابیده روی دفترش   جای من این روزها میزی است کنج کافه ها یک طرف سیگار و من ، یاد تو سمت دیگرش   مرگ انسان در جهان گاهاً نبود نبض نیست مرگ یعنی حال من با دیدن انگشترش #علی_صفری - @Moqlgh

- @Moqlgh

حق‌الناس است... - @Moqlgh

درین سرای بی کسی، کسی به در نمی زند به دشتِ پُرملال ما پرنده پَر نمی زند یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کُند کسی به کوچه سارِ شب درِ سحر نمی زند نشسته ام در انتظارِ این غبارِ بی سوار دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند گذرگهی است پُر ستم که اندر او به غیر غم یک صلای آشنا به رهگذر نمی زند دل خراب من دگر خراب تر نمی شود که خنجر غمت از این خراب تر نمی زند! چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات؟ برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند! نه سایه دارم و نه بر، بیفکنندم و سزاست اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند #هوشنگ_ابتهاج - @Moqlgh