عمرو بن جناده در حالى که یازده سال بیشتر نداشت از امام حسین علیه السلام اجازه میدان خواست. ایشان فرمودند: «پدر این جوان در جنگ به شهادت رسیده، شاید مادرش راضى نباشد». او عرض کرد: «إنَّ أُمِّی هِیَ الَّتِی أَمَرَتْنِی»؛ (مادرم به من فرمان داده است گام در این میدان بگذارم.) به دنبال این سخن امام حسین علیه السلام اجازه دادند، وى به میدان رفت و این رجزِ به یادماندنى را خواند: أَمیرِی حُسَیْنٌ وَ نِعْمَ الاْمیرُ سُرُورُ فُؤادِ الْبَشیرِ النَّذیرِ امیر من، حسین است و چه نیکو امیرى؛ که شادى دل پیامبرِ بشیر و نذیر است. عَلِىٌّ وَ فاطِمَةُ والِداهُ فَهَلْ تَعْلَمُونَ لَهُ مِنْ نَظیر على و فاطمه پدر و مادر اویند، آیا شما براى او همانندى مى شناسید؟! لَهُ طَلْعَةٌ مِثْلُ شَمْسِ الضُّحى لَهُ غُرَّةٌ مِثْلُ بَدْر مُنیر طلعتش مانند خورشید نیم روز است و چهره‌اش چون ماه شب چهارده درخشان است. این نوجوان چون به شهادت رسید دشمن سرش را جدا کرده و آن را به سوى امام حسین علیه السلام پرتاب کرد. مادر شجاعش «بحریّه» دختر «مسعود خزرجىّ» سر فرزندش را برداشت و بوسید و با‌‌ همان سر به طرف دشمن حمله کرد و آن را بر سر مردى از سپاه ابن سعد کوبید. آنگاه برگشت و ستون خیمه را گرفت و در حالى که این رجز را مى خواند بر دشمن حمله کرد: أَنَا عَجُوزٌ فِی النِّساءِ ضَعیفَةٌ خَاوِیَةٌ بالِیةٌ نَحیفَةٌ با اینکه در میان زنان، پیره زنى ضعیف، سست استخوان، فرو ریخته و لاغر اندامم، أَضْرِبُکُمْ بِضَرْبَة عَنیفَة دُونَ بَنِی فَاطِمَةَ الشَّریفَة ولى در حمایت از فرزندان فاطمه گرامى، ضربات مهلکم را بر شما وارد مى سازم. پس از آن عمود خیمه را به سوى دشمن پرتاب کرد که به دو نفر از آن‌ها برخورد کرد.  

📣📹 هوش مصنوعی دانش‌آموزان شهید مینابی را با بازیکنان تیم ملی همراه کرد 🇮🇷 @jaarchi_tehran

آموزش عملی و خصوصی معجزه #قولنج_گیری 😯با آزادسازی قولنج داخلی بدن ، به راحتی از دردها رهایی پیداکنید قولنج گیری معده ،روده ،انکراس،ریه ،طحال،قلب،مثانه و... 🎤#استادمنادی ⭕️دوشنبه ۲۳ تیر اطلاعات بیشترو ثبت نام 👇👇 @tebtarbiat_a

دوره تربیت مربی کودک و نوجوان (امر به معروف و نهی از منکر) 📚 استاد صالحی 👤 جلسه اول 📝 #انسان_مسئول #امر_به_معروف_و_نهی_از_منکر