من همیشه مقتدایم قاسم ابن الحسن است مرگ در راه تو شیرین چو عسل در دهن است #ریحانه_شیرازی

بریدن از تعلقات هم عجب چیزی است! عجب چیز خوبی است. بعد از بریدن، برمی‌گردی و می‌بینی هیچ به جا نگذاشته‌ای تا دوباره خاطراتت مرور شود. برمی‌گردی و می‌بینی یک صفحه‌ی خاکستری خالی مقابلت است. برمی‌گردی و می‌بینی تو هستی، بی‌هیچ نشان و اثری از گذشته‌ی پوچ. بریدن از تعلقات بسیار چیز خوبی است! وقتی برمی‌گردی، حتی اگر برایت دانه پاشیده باشند تا دوباره گرفتارت کنند، تو بُریده از این‌ها، لب کج می‌کنی و خنده‌ای گوشه‌اش می‌گذاری و دامنت را می‌کشی و می‌روی. و باز هم بریدن از تعلقات عجب چیزی است! #یاد_داشت

«تو که نوشُم نِه‌ای نیشُم چرایی؟»

گفتم بریدن از تعلقات... کاش یک محرّم بیاید که از همه جز تو بریده باشم. این محرّم‌های نصفه‌نیمه‌ام، من را مَحرمت نمی‌کنند. می‌شود سال آینده، من باشم، تو باشی، محرّم باشد، و من مَحرم روضه‌هایت باشم؟ سینه‌ام از آلودگی‌ها پاک و رها از همه‌چیز و همه‌کس باشم؟

امشب، پدر و مادرهای چه علی‌اکبرهایی بیش‌تر از قبل با روضه‌ی امشب سینه‌شون می‌سوزه..

ای کاش من جای تو بودم؛ تو جای من بودی علی..

می‌دونی شب‌ها تو روضه‌ها چی می‌گم با خودم؟ می‌گم ما هر شب فقط برای یه گوشه‌ی یه روضه‌ی روز عاشوراء این‌طور بی‌تاب می‌شیم؛ ولی همه‌ی این ده شب رو با هم جمع کنی می‌بینی تو یه نصف روز اتفاق افتاده.. این‌جاست که همه‌ش می‌گم امان از دل زینب سلام‌الله‌علیها..

"وَلَدي علي" همون‌قدر سوز جگر داره که " بُنَيَّ "...

چاره‌ی دل‌تنگ بودن چیست؟ هیچ!

وَ قِيلَ لَهُ (علیه السلام): كَيْفَ نَجِدُكَ يَا أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ؟ فَقَالَ (علیه السلام): كَيْفَ يَكُونُ حَالُ مَنْ يَفْنَى بِبَقَائِهِ، وَ يَسْقَمُ بِصِحَّتِهِ، وَ يُؤْتَى مِنْ مَأْمَنِهِ؟! [+]

بگو عباس! آبی هم نَجُستی بیا برگرد ما چشم انتظاریم..

من هنوزم عاشق این شعرم.. امشب خیلی به یاد شما بودم.. من هنوزم می‌خونم برات که: «جسم تو کامل است ناقص نیست می‌دهد عطر یک بغل گل یاس دستت اما حکایتی دارد رحم الله عمّي العباس..»