اگرچه امسال نرفتم اما بیش‌تر از تمام سال‌ها در حرم‌ها و طریق یادم کردن و خب، من حالا زائرم؛ به تعداد دفعاتی که یاد شده‌ام. الحمدلله.

می‌فرماد خدایا من با همین رنج و عذاب‌هایی که توی دنیا می‌بینم کلی جزع و فزع به راه می‌ندازم و دائم بابتش بی‌تابی می‌کنم؛ اون‌وقت چه‌جوری می‌تونم عذاب آخرتت رو طاقت بیارم..؟ حالا بر عذابت طاقت آوردم، چه‌جوری دوری‌تو تحمل کنم تو جهنم؟ گیرم طاقت عذاب و آتش رو هم آوردم؛ چطوری باور کنم و طاقت بیارم که اون‌همه لطف و کرمت شامل حالم نشده؟ چطوری اون‌جا آروم بگیرم درحالی که این‌همه به رحمتت امید بسته بودم.. [- دعاء کمیل]

«یا سَریعَ الرِّضا اغفِر لِمَن لایَملِكُ إلَّا الدُّعاء»