چه‌کسی‌می‌فهمددردلم‌رازی‌هست ؟ می‌سپارم‌آن‌را ، به‌خیال‌شب‌وتنهاییِ‌خود .

با من برنو به دوش یاغی مشروطه‌خواه عشق کاری کرده که تبریز می‌سوزد در آه بعدها تاریخ می‌گوید که چشمانت چه کرد؟ با من تنهاتر از ستارخان ِ بی سپاه موی من مانند یال اسب مغرورم سپید روزگار من شبیه کتری چوپان سیاه هرکسی بعد از تو من را دید گفت از رعد و برق کُنده پیر بلوطی سوخت نه یک مشت کاه کاروانی رد نشد تا یوسفی پیدا شود یک نفر باید زلیخا را بیاندازد به چاه آدمی‌زادست و عشق و دل به هر کاری زدن آدم‌ست و سیب خوردن آدم‌ست و اشتباه سوختم دیدم قدیمی‌ها چه زیبا گفته‌اند «دانه فلفل سیاه و خال مهرویان سیاه -حامدعسکری

ربنا را که شنیدی لب دیوار بیا ، تا به قند ِلب ِتو روزه‌ام افطار شود .

:)))

سجاده گشودم که بخوانم غزلم را ، سمتی که تویی عقربه‌ی ِقبله‌نما رفت .

يك طرف ماه رمضان يك طرف زلفان يار.. ای خدا تو رحم کن بر عاشقان روزه دار

روحی اِلَیْکَ تُسافِرُ دائماً روحِ من مدام به تو سفر میکند...!!!🫠🥹

عطر ِ گیسوی ِتو پر کرده هوا را , نکند ، لای موهای ِخودت قمصر ‌ِکاشان داری ؟

عشق بعضی وقت‌ها از درد دوری بهتر است بی‌قرارم کرده و گفته صبوری بهتر است توی قرآن خوانده‌ام، یعقوب یادم داده است: دلبرت وقتی کنارت نیست کوری بهتر است نامه‌هایم چشم‌هایت را اذیت می‌کند درد دل کردن برای تو حضوری بهتر است چای دم کن، خسته‌ام از تلخی نسکافه‌ها چای با عطر هل و گل‌های قوری بهتر است -حامد عسکری

همه مهتاب بجویند به تاریکیِ شب، من به دنبالِ هلالِ رخِ تو می‌گردم! ..

من نمی‌خواهم نقاب خنده هایم بشکند اشک اما باز خواهد کرد راه خویش را