#یادواره 🌷سی و هفتمین یادواره ی شهید حاج یونس زنگی آبادی و همرزمانش 🔹پنجشنبه:۱۲ بهمن ساعت ۱۹ 🔹مکان:گلزار شهدای زنگی آباد. مصلای حضرت اباالفضل (ع) ✅ @vaslekhooban ‌

ولی من آخرش حسرت این یادواره رو دلم میمونه 🥲 اما شما از دستش ندید ...

سه تا " الهی به رقیه " سهم شما برای حل شدن مشکل یه بنده خدا

به خاطر گذشته اش میخواست چیزی از او نباشد نه اسم ، نه شهرت ،نه مزار و نه هیچ چیز دیگر... اما یاد او زنده است ، یاد او نه فقط در دل دوستان بلکه در قلب ایرانیان هم زنده است آری وجودش گمنام است اما او مزار دارد مزاری به وسعت خا‌ک های سرزمین ایران #کتاب @norabano80

و چقدر زیبا بود عاشورایی بودن ، حر شدن‌ ، و امام حسین گونه شهید شدن _بخش هایی از کتاب شاهرخ #کتاب @norabano80

« همه می‌خندند. شاهرخ بدجوری شرمنده شده. نه که برایش خیط شدن در جمع مهم باشد، این نه. با همه رفیق است و اگر هم کسی زیادی بلند بخندد، هیکلش برای ساکت کردنش کافی است. از برخورد مربی شرمنده شده. از اینکه او را آن‌قدر آدم دیده که از خودش بپرسد کجا بودی و چرا دیر آمدی. که فرض نکرده و حکم خودش را تنهایی نبریده. مثل تمام معلم‌هایش. مثل همانی که بین همه فرق می‌گذاشت و آخر یک روز دیوانه‌اش کرد. این که دیر کرده و حالا تنبیه در راهش است؛ اما باز این قدر حالش خوب است و حس می‌کند کسی است، اسم دارد، حرمت دارد، این شرمنده‌اش کرده و چشم‌هایش را کمی، کمی اشکین.» #شهید_شاهرخ_ضرغام @norabano80

یک ماه گذشت تو این یک ماه خیلی سخت گذشت ولی ما به زندگی عادی خودمون ادامه دادیم اما جگرم می سوزند برای اون کسی که شب بدون فرزندش خوابید یا اون معلمی که یک ماه شاگردش دیگر در کلاس نیست حتی اون هیئتی هایی که دیگر حاج عادل مداح هیئشون نیست یا اون همسری که بدون حضور همسرش منتظر به دنیا اومدن دخترشِ حتی اون پدر مادری که منتظر بودن جگر گوشه اش از کرمون بره شهر خودشون یه گله هم دارم که چجوری آنقدر زود تو فضای رسانه ای فراموش شدن .... اینها همه درد است ... دردی از جنس غمی که شهرمو‌ فرا گرفته برای شادی روح شهدای تروریستی صلوات 🌱

با من از عکاسی هیچی نگید چون من اولین بار با این گوشی عکاسی کردم 😂 #نوستالژیک #خونه_تکونی @norabano80

یعنی خدا نیاره وسط خونه تکونی عروسک هاتُ پیدا کنی و با خواهرات‌ دعوات بشه و گیس و گیس کشی‌ و خلاصه نگم ورشتون‌ چقد داغون بود 😂 ولی برنده این ماجرا من بودم بسی لذت بخش بود 😁 #خونه_تکونی #کودک_درون @norabano80

دهه فجرهامون🙂 اون قدیما @norabano80

الحمدالله گل اول رو زدیم که مساوی شدیم :) #فوتبال @norabano80

شلوغی عجیبی بود قرارشد یکی دو ساعت قبل از ورودی نجف بمونیم بعد بریم سمت حرم مولا به خاطر اینکه بچه همراهمون بود و امکان گم شدنشون بود تصمیم گرفتیم جدا بریم برای وضو رفتیم جایی که اسکان زائران بود و خیاط خونه و یکسری موکب که دم به دقیقه کباب ترکی میدادن داشت😅 تصمیم بر این شد که اول مردا‌ برن زیارت بعدش ما برای همین اونها رفتن استراحت کنن و ما هم به قولی بریم شارع گردی نجف 😀 شارع گردی هامون تموم شد من با مامانجونم رفتیم سمت اونجایی که منتظرمون بودن که من از پیاده رو اومدم وسط خیابون عکس بگیرم عکسمو گرفتم دیگه مامانجونم رو ندیدم کل خیابون رو گشتم نبود که نبود دنیا رو سرم خراب شد دقیق جایی بود پر از شلوغی کسی رو نمیشناختم خیلی سخت بود میگفتی انگار قيامت شده نه زبون کسی رو میفهمی نه کسی رو میشناسی با پاهای لرزون دويدم کنار خانواده چندتا از مردها خواب بودن بیدارشون نکردیم اما مامانم سریع از حال و روز من فهمید که یه چیزی شده بهش گفتم مامان ، مامانجون رو ندیدم اشک تو چشماش جمع شد با خالم دويدن سمت خیابون و دایی بزرگم هم رفت سمت دیگه ای دنبالش یکی ، دوساعت گذشتیم نبود وقتی دایی ها بلند شدن از چشم ما خوندن که چیزی شده فقط گفتن دیگه شما بشینید ما میریم دنبالش اما ما طاقت نیاوردیم خودمون هم رفتیم اون دور و اطراف رو دوباره گشتيم (یعنی تو کل پیاده روی همچین چیزایی که اون لحظه پریشونی من میدادن ، ندادن ، از بستنی گرفته تا نوشابه قوطی خنک 😂 ‌) خلاصه که همه اومدیم اما کسی ازش خبری نداشت بریدیم اون لحظه فقط شاه نجف تنها امیدمون بود خانم ها رفتن سمت حرم ولی بدون ما سختم بود رفتم در ورودی نجف نشستم و فقط اشک ریختم و با مولا درد و دل کردم سریع برگشتم چون می‌دونستم اگه دایی ها بفهمن نیستم نگران میشن گوشی ها آنتن نمی‌داد اما داییم گوشی رو روشن کرد که یه پیام اومده بود که مامانتون نگرانه الان پیش ماست نمیدونم چی شد چشامون تار می‌دید هم من هم داییم اشک هام رو پاک کردم داییم گفت : درست دیدم گفتم آره دایی به خدا درسته دوتایی رفتیم سراغ اون کسایی که گوشیشون رومینگ نبود هر چی شماره رو گرفتیم جواب نداد که نداد اصلا بوق نمی‌خورد نشستم رو چمن ها چشام سیاهی میرفت قوه بلند شدن نداشتم کنارمون یه خانمی بود که اونم پسرشو گم کرده خیلی بی تاب بود ، بی تاب تر از ما کمی نگذشت که پسرش پیدا شد خیلی هوامون رو داشت دید خیلی بی تابیم‌ و داشتیم گریه میکردیم و ختم‌برمی‌داشتم برگشت به دختر داییم گفت دخترم (۱۹ بار بگو بسم الله الرحمن الرحیم ) اون لحظه نفهمیدم چرا ۱۹ بار حال پرسیدن رو هم نداشتم که بعدها متوجه شدم حروف ابجد این آیه شریفه ۱۹ است برای رفع گرفتاری ها عالیه پیگیر گرفتن شماره بودیم که داییم از گوشی خودش پیام داد کجا یه آدرس بهم بدید گفت آقای ... من مادر رو بردم سمت گمشدگان حرم برید اونجا پیداش میکنید گوشیش خاموش شد خبری نشد نه از اون شماره نه هیچ چیز دیگری ... _ پارت اول