ای آرزوی دیده‌ی بینا، چگونه‌‌ای؟ وی مونس دلِ منِ تنها، چگونه‌ای؟ دُر است صورت تو و دریاست چشم من ای دُرِ دور مانده ز دریا، چگونه‌ای؟ دل هدیه‌ی تو کردم آن را نخواستی جان تحفه می‌فرستم این را چگونه‌ای؟ ای نورِ چشم مهر و گل بوستانِ حُسن ما بی‌تو در همیم، تو بی ما چگونه‌ای؟ - حسن غزنوی

میانِ  تکرارِ خسته‌ کننده‌یِ روزها، اتفاق‌ها و درد‌ها . . من دیگر منتظر آمدن روزهای خوب نیستم. خدایا بگو پایان تلخِ داستانت کو؟

رابطم با ادمای زندگیم اینطوریه که نمیدونم رنگ مورد علاقشون چیه ولی عمیق ترین زخم های روحشونو دیدم...

آقای امام رضا! شما سالم ترین C₁₇H₁₉NO₃ من و دوستامی.

به سوی روی تو مایل شدست قبله من و کفر نیست که این مظهر مسلمانیست دمی ز خاک حرم جاودانه مستم کن که سهم هرکه نزد لب بر آن پشیمانیست عنایتی بنما تا که محتشم باشم که از شکوه توگفتن به طاقت ما نیست مرا به جانب مشهد روانه کن که غزل همیشه قبل عراقی شدن خراسانیست

پارسال اینموقع‌ها داشتیم امتحان میدادیم:)♡

مغزم دیگه نمیکشه زندگیو...

آموزش پروش اسرائیلِ ایران شده از دیروز چندین خبر خودکشی از دانش آموزان ثبت شده آموزش پرورش داره روان انگیزه و امید نسلِ جوان و آینده ساز رو میکشه مگه قتل فقط از نفس انداختنِ؟ آموزش پرورش با تصمیمای ناگهانی انگیزه، امید روح روان و سلامتی همه‌ی دانش آموزان رو گرفته ما همه معترضیم

_خوبی؟ +آره بابا مگه میشه من بد باشم _پس چرا داری گریه میکنی؟! +هیچی، سیاهی شب رو دلم آوار شده _مطمئنی؟ +آره، صبح میشه خوب میشم _میدونی چندتا صبح گذشته؟ +نه بابا هنوز که صبح نشده

هیچ وقت بد کسیو نخواستم. و غریبه شدن، واقعا برام دردناک و غیرقابل باوره، چیزای الکی، اصلا دوست ندارم تو غمِ کسایی که تو شادیشون شریکم نکردن چون فکر می کردن نمیخوام شاد ببینمشون شریک باشم، درسته ادمها فراموش میکنن، اما اینکه شما نخوای شادیتو با کسی که پا به پای غمت اشک ریخته شریک شی چون فکر میکنی ناراحت میشه از شادیت خیلی فرق میکنه با فراموش کردن دلم میخواد برم یقشونو بگیرم و ازشون بپرسم چی پیش خودت فکر کردی آدمای اینجوری یه جوری از چشمم میوفتن ک هر سلام و احوالپرسی باهاشون از رو اجباره، هیچ وقت دیگه نمیتونن مثل قبل برام مهم باشن

بعضی وقتا حرفایی که نمیزنم، رفتار ها، نگاه ها، تصویر ها باعث میشن قلبم مچاله بشه.

بِسْمِ اللَّهِ اَصْبَحْتُ وَ عَلَی اللَّهِ تَوَکَّلْتُ بِسْمِ اللَّهِ عَلی قَلْبی وَ نَفْسی بِسْمِ اللَّهِ عَلی دینی وَ عَقْلی بِسْمِ اللَّهِ عَلی اَهْلی وَ مالی بِسْمِ اللَّهِ عَلی ما اَعْطانی رَبّی بِسْمِ اللَّهِ الَّذی لایَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَیْءٌ فِی الاْرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ وَ هُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ اَللَّهُ اَللَّهُ رَبّی لا اُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً اَللَّهُ اَکْبَرُ اَللَّهُ اَکْبَرُ وَ اَعَزُّ وَ اَجَلُّ مِمّا اَخافُ وَ اَحْذَرُ عَزَّ جارُکَ وَ جَلَّ ثَناؤُکَ وَلا اِلهَ غَیْرُکَ اَللّهُمَّ اِنّی اَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ نَفْسی وَ منْ شَرِّ کُلِّ سُلْطانٍ شَدیدٍ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ شَیْطانٍ مَریدٍ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ جَبّارٍ عَنیدٍ وَ مِنْ شَرِّ قَضآءِ السّوُءِ وَ مِنْ کُلِّ دابَّةٍ اَنْتَ آخِذٌ بِناصِیَتِها اِنَّکَ عَلی صِراطٍ مُسْتَقیمٍ وَ اَنْتَ عَلی کُلِّشَیْءٍ حَفیظٌ اِنَّ وَلِیِّیَ اللَّهُ الَّذی نَزَّلَ الْکِتابَ وَ هُوَ یَتَوَلَّی الصّالِحینَ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ»؛(بحارالأنوار، ج83، ص314)